Uſura. v.ſecus aūt ſi explicaſſet verbis nolle ſe obligari: niſiinqͣntū de bonis vſurarij ad eum deuenerint. necſufficit ꝙ hoc tm̄ aīo intelligat niſi expͥmat verbisLau. aut de ridol. dicit ẜm Lap. et quoſdā alios:fideiuſſorē vltra vires hereditarias nō teneri etiāſi ſe pͥncipalē ꝯſtituiſſet. Idē Pau. de elea. Et hochabita rōne a tꝑe cautōis p̄ſtite. qꝛ ſi tꝑe cautōnisp̄ſtite erat debitor pͥncipalis ſoluēdo. dato ꝙ eiusfacultates poſtea ſintꝭ exhauſte alit̓ qͣꝫ ꝑ reſtōnemvſurarū: nihilominꝰ remanebit fideiuſſor obligatus ad oīa. Licet em̄ exceptio inopie ꝓſit pͥncipalinō tn̄ fideiuſſori. ꝙ ſi tꝑe cautōnis pͥncipalis nonerat ſoluēdo: fideiuſſor nō obligat̉ vltra vires pͥncipalis. Tn̄ idem Lau. ẜm dictū Pau. diſtinguitint̓ fideiubentē ꝓ cauente ſeu ſe obligāte ad reſtitutionē vſuraꝝ ẜm formā. c. qͣꝫqͣꝫ. de vſur. li. vj. vteuadat canonicas penas. et fideiubentē ꝓ cauente ſeu ſe obligante ad reſtōnē vſuraꝝ ex alia cauſavt pͥmo caſu nō teneat̉ fideiuſſor vltra vires. quianec vltra vires reſtituere vel cauere tenebat̉ pͥncipalis. vt. d. c. qͣꝫqͣꝫ. In ſcd̓o v̓o caſu ſecus. qꝛ principalis obligatus ē inſolidū. licꝫ habeat exceptionēinopie vel ſimilē. q̄ quidē exceptio vtpote. ꝑſonal̓nō porrigit̉ ad fideiuſſorē. Et hec ē optima diſtinctio. q̄ reducit opiniones q̄ vident̉ cōtrarie ad cōcordantiam.¶ Utrū in vſura tranſferat̉ dn̄ium. Rn̄. ẜm Ul.ſic: cū et oīs voluntaria datio faciat tranſferre dominiū. Nā vſure dant̉ voluntate cōditionata .ſ.qꝛ potius vult aliqͥs vltra ſortē dare ꝙͣ mutuū nōaccipere. et hanc ꝑtē tenet glo. xiiij. q. iiij. ſi qͥs vſura. Idē tenet glo. in. c. michael. ext eo. Idē Inno.Idē. S. Ber. Et ꝓ hac opi. facit. quia qn̄ traditiohꝫ cōſenſum dn̄i tradentis tranſfert̉ dn̄ium. vt. l.cōtractus. iuncta glo. C. de fi. inſtru. et in. l. multūC. ſi qͥs al. vel ſibi. et notat̉ in. l. traditionibꝰ. C. depac. Et lꝫ tradat voluntate coacta: pura volūtaseſt ſufficiēs ad trāſlationē dominij. Licet cōpetatrepetitio. l. ſi mulier. ff. qd̓ me. cā. Aliqͥ tamē circahoc diſtinguunt. ꝙ aut res habite ex vſuris ſuntq̄ſite ꝑ pactū legis cōmiſſorie .i. ꝙ niſi ſoluat̉ debitum infra certu tp̄s. pignus ꝑdat̉: aut nō. Primocaſu nō tranſfert̉ dn̄ium. qꝛ hoc pactū reprobaturin pignore. C. de pac. pig. l. fi. Et id̓o ex eo nō pōttranſferri dn̄ium. qꝛ qn̄ aliqͥd ꝓhibet̉ et omne illd̓qd̓ venit ex eo. vel ob id. l. nō dubiū. C. de legi. vn̄accipiens res hmōi ſemꝑ ad reſtōnē tenet̉. cū remalienā accipiat. Et hoc caſu pōt ꝓcedere opinio tenentiū ꝙ in vſura nō trāſfert̉ dn̄ium. Scd̓o caſuqn̄ res nō ſunt queſite ꝑ pactuꝫ legis cōmiſſorie. ſivſurariꝰ eſt ſoluēdo: nullatenꝰ ad reſtōneꝫ tenet̉. qab eo rem accepit etiam titulo lucratiuo. Uide tn̄ad p̄dicta ꝙ notat Bar. in. l. ſi fundi. C. de pig. ac.vbi ex illa. l. cōcludit ꝙ pactū legis cōmiſſorie velſibi ſil̓e. Ex poſtfacto in pignoribꝰ nō reprobat̉. ſꝫante ſic. Rō eſt qꝛ tꝑe qͦ ꝯͣhit̉ debitū: debitor faceret quicqͥd creditor vellet in mundo vt hr̄et pecuniā. id̓o lex voluit vt nō vale̓t tale pactū vt pignꝰhr̄et in ſolutū ꝓ debito. Sed qn̄ ex poſtfacto debitor facit creditori tale pactū. tūc ceſſat rō. id̓o valetEt idē Bar. in. d. l. fi. dicit ꝙ aūt apponit̉ pactuꝫFo. CCLXIIII.ꝙ debito n̄ ſoluto ad tp̄s pignꝰ ſit tuū ꝓ debito. ⁊iſtd̓ ē pactū legis cōmiſſorie. qd̓ reprobat̉ in. d. l. fi.Aut apponit̉ ꝙ pignꝰ ſit tibi emptū iuſto p̄cio. ⁊iſtd̓ nō eſt pactū legis cōmiſſorie. ⁊ in eo ceſſat oīscaptatio et deceptio. et valet. vt. l. ſi fundus. §. fi.ff. de pig. Quidā tn̄ cauti feneratores bon̄. ex conſilio ipſoꝝ antiquoꝝ doctoꝝ et aduocatoꝝ faciebant fieri inſtrumenta iſto modo. Si pecuniā adtempus nō ſoluēs. ſit fundus mihi emptus iuſtoprecio. declarando arbitrio talis et talis. quos exnunc eligimus in arbitratores ⁊ bonos viros. Ettene menti. qꝛ eſt pulcrū ꝯſiliū. Et ꝯcludit Bar. ꝙpactū legis cōmiſſorie non valet ab inicio. Secusex poſtfacto. Et dicit ꝓpter hoc ſe reprobaſſe qd̓dāconſiliū. hec Bar.¶ Et per p̄dicta poteſt ſolui queſtio quotidiana.An liceat emere huiuſmodi pignora a predictisvſurarijs. Et tenendo primā opinionē. ꝙ tranſferatur dominiuꝫ. tunc liceret. Tenendo v̓o aliamopinionem tunc nō liceret. Et Archi. flo. dicit ꝙquia iſta materia non eſt vſqꝫquaqꝫ clara: neminiconſulendum eſt vt faciat. poſtfactum v̓o non eſtcondemnandus. Et hoc niſi pignora eſſent resfurtiue vel rapte vel ſacre. que pignorari non poſSura. v. ſcilicꝫ in cōtractu pignoris.¶ Primo querit̉. vtrū tenens aliquaꝫrem pignoratam teneat̉ eam reſtituere cum fructibus ſi ſoluit̉ capitale ꝓ quo res fuit pignorata.Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. xv. ꝙ ſic. Si aūt de fructibꝰſortē recepit: tenet̉ pignꝰ reſtitue̓ ſine ſolutōe alia:recepto hoc qd̓ ſibi debet̉ ꝓ laboribꝰ et expenſis.Con. Monal.¶ Scd̓o q̄ro. Pone ꝙ qͥs pignorat equum ꝓ mutuo et ſoluit cibaria eius ⁊ ille cui pignoratꝰ eſt vtit̉equo et equitat ad negocia ſua vel dat ad vecturāan ſit vſura. Rn̄dit Monal. ꝙ ſic. Idē de veſte ⁊ſimilibꝰ quibꝰ vtitur ad vtilitatē ſuam et alteriusdamnum.¶ Tercio q̄ro. qͥd ſi quis hꝫ equū ocioſum quē locare nō velit. ⁊ pignorat eū alicui a quo mutuū accepit: ac ea ꝯditōne vt paſcat equū et eqͥtet. tn̄ ſinegrauamine et ꝑiculo eqͥ. an ſit vſura. Rn̄dit Monal. ꝙ nō. lꝫ aliqͥd accipiat vltra ſortē. qꝛ non gͣuat̉ꝓximū. īmo iuuat: eū paſcēdo. Itē in hmōi caſibꝰꝯſiderandū eſt vtꝝ p̄ter mutuū pares ſint vtilitates hincinde. ⁊ ſi pares īueniant̉ circūſcripto mutuo. nō eſt vſura. Idē de eo qͥ pignorat domū mutuanti q̄ inutilis eſt ſibi. qꝛ nō vult eā locare ⁊ mutuans cuſtodit domū a ruina ne deſtruat̉ ⁊ nō valet argumētū. Iſte hꝫ vſum eqͥ p̄ter ſortē. gͦ eſt vſurarius. dꝫ em̄ addi. ⁊ ꝓ vſura nō facit cōpēſationēet hoc eſt falſum. qꝛ paſcit.¶ Quarto quero. Utꝝ recipiens domū in pignꝰꝓ qua mutuat. C. vſqꝫ ad annum: licite poſſit paciſci ꝙ ſi ille non reddat ſua. C. in termino predicto: domꝰ illa intelligat̉ vendita ꝓ dictis. c. Rn̄dit̉S. Ber. ꝙ penſari debet valor domus ⁊ qͣntumexcedit p̄ciū. Debet etiā ꝯputari ſi creditor recepit̉xx v