Uſura. iiij.eſtimata tradita ſunt ⁊ ſocius ruſticus plus ponitreſpectu oꝑaꝝ ⁊ cuſtodie. nō vr̄ ꝙ fructꝰ ꝑ mediūdiuidi debeat. Et ait dictꝰ. d. Ang. de hoc al̓s dubitare vidiſſe. ſꝫ putat arbitrio boni viri cōueniri.vt eqͣlitas ſeruet̉. ꝙ ſi talis cuſtodia ⁊ cura aīaliuꝫquā ponit ſociꝰ ruſticus: fiat: aut fieri poſſet ꝑ īfantes aut ꝑuulos qͦꝝ oꝑe nō ſunt in magͣ eſtimatōelicꝫ aliq̄ ſint. tūc ſi aliquā vtilitatē ex aīalibꝰ ꝑcepitplus ruſticꝰ ſocius ꝙͣ alius vt fimi et lutaminis q̄veriſil̓r cū oꝑa paſtoris cōpenſari pn̄t: iuſte fructꝰeqͣliter diuidunt̉. Si v̓o paſtoris oꝑa quam ponitruſticus: aut poni facit ſiue alij ſumptꝰ. puta. palearū feni ⁊ ſimiliū excederēt cōmoditatē lutamīstūc vt eqͣlitas ſeruet̉. iuſte ruſticꝰ ante ꝑtē aliqͥd ꝓpaſtoris oꝑa reciꝑe debeat qd̓ eqͥualeat ei qd̓ plusponit. d. l. ſi nō fuerint. al̓s ſi tradens aīalia velleteqͣlē portionē videret̉ velle p̄ciū mutui facti ſociode p̄cio medietatis ſortis. ⁊ ſic vſurā cōmittēt. cuꝫqͥcqͥd accedit ſorti vſura fit. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. Nechoc caſu poſſꝫ qͥs ꝑ ꝯſuetudine priā excuſari in foro ꝯſcīe. cū iniqͥtate ꝯtineat. ⁊ ſocij dānū ⁊ iacturā⁊ iuri frat̓nitatis nō conueniat: cui ſocietas cōꝑat̉l. veꝝ. ff. ꝓ ſocio. Et ſi dicta aīalia eſtimata tradūt̉cū terra ꝯuenit ꝙ dānū ⁊ lucrū ſit cōmune. ⁊ fructus eqͣli ꝑte diuidant̉. cū vnuſqͥſqꝫ ponat ꝑtē animaliū q̄ cōicata ſt̓ ꝑ eſtimationē vt dictū ē. ⁊ vnusponat terrā ⁊ alius eqͥualentes ponat operas ẜmeundē. Quo v̓o ad aīalia minuta. qn̄ ſuꝑ ipſis ſocietas ꝯͣhit̉. Dicendū ꝙ obſeruāde ſt̓ cōuētiones⁊ cōſuetudines arbitrio boni viri cōueniētes ẜmmodū ⁊ formā circa aīalia groſſa sͣ. poſitos ꝑ eadēiura. niſi ꝙ circa anīalia minuta vr̄ ſocietas poſſebreuiori tꝑe finiri. puta ſpacio triū ānoꝝ vt ſtatimpatebit. ſi v̓o nulla appareat ꝯuētio ſeu ꝯſuetudoreperiunt̉ ſcripta aliqͣ iura exͣuagātia in fine vſuūfeudoꝝ qͦꝝ vniꝰ ſic incipit. ℟ica ẜm. d. Ang. Conſuetudo ſocietatis capraꝝ. Nigrum ſic ſequit̉. Siqͥs dederit caprā aut pecudeꝫ iure ſocietatis. Illeqͥ accepit dꝫ tene̓ ꝑ tres ānos ⁊ in vnoquoqꝫ annodꝫ dare ꝓ capra. xij. formaticos bonos ⁊ optimosꝓ pecude ſex. ⁊ medietas captoꝝ ⁊ agnoꝝ cōis dꝫeſſe ⁊ medietas lane. ⁊ ille qͥ dedit caprā: aut pecudem an̄ ꝑtē dꝫ eā hr̄e. ⁊ ſi ille qͥ accepit dedit terciā:tūc oīa ꝑtienda ſt̓ ꝑ mediū. ſꝫ ſi ille qͥ accepit amiſerit culpa ſua. qꝛ eā nō cuſtodierit vel pecorile nonbene clauſerit. dn̄o tūc emēdare dꝫ. ⁊ vt dictū ē bonos formaticos dare dꝫ .ſ. nō qͥdē de vna mūctura. qꝛ ſi dedit tm̄ vnā pecudē vel vnā caprā. nō dꝫmihi dare talē formaticū qͣlis p̄t fieri de vna munctura tm̄ ſꝫ tres aut qͣtuor mucture inſimul mittidebent vt bonꝰ formaticꝰ inde fiat. ꝙ ſi dedi alicuixx. aut. xl. pecudes aut totidē capras. dꝫ ne mittēvnā muncturā ſimul ⁊ facere formaticum de totamūctura. Certe nō. ſꝫ medie eſtimatōis. ita ꝙ nōfraudet̉ qͥ dedit nec qͥ accepit. Sꝫ ſi agni vel captinati nō fuerint de vna aliqͣ capra vel pecude nondꝫ dare niſi medietatē formatici: quē darēt ſi natieſſent agni vel capti. Sequit̉ alia rubrica. Cōſuetudo ſocietatis porcaꝝ. Si qͥs dederit porca alicuiiure ſocietatꝭ ⁊ nō fuerit dictū de tꝑe tuc is qͥ accepit dꝫ eā tenē ꝑ tres ānos ⁊ oēs porcelli qͥ nati fueFo. CCLXIII.rint ꝑtiendi ſt̓ ꝑ mediū in vnoquoqꝫ āno vel ſi placuerit dn̄o ⁊ ei qͥ accepit tenē vſqꝫ in capite triumānoꝝ debent oīa ꝑtiri ꝑ mediū. etiā porcellos natos de porcellis. ⁊ cū porca facit porcellos. dꝫ dn̄sface̓ adiutoriū ei qͥ acceꝑit ⁊ non dꝫ qͥ accepit dareterciā aūt incōtrū. Et ſi amiſerit culpa ſua qꝛ porcellos nō bene clauſerit vel cuſtodē cū porcis nonbene miſerit. dꝫ dn̄o emendare vel caſum amiſſionis dn̄o dice̓. Itē aliqn̄ aīalia feminini generꝭ tradunt̉ ad oꝑiendū ab aīalibꝰ maſcul̓ alteriꝰ qͦ caſuſi appareat ꝯuentio ſeu ꝯſuetudo q̄ nō diſcrepet aiudicio boni viri. ſeruāda ē. vt ſepiſſime on̄ſum ē.ꝙ ſi hec nō appareāt. ſuꝑ hoc ē vna de p̄dictis exͣuagantibꝰ ẜm. d. Ang. cuiꝰ rubrica ē talis. Cōſuetudo ſocietatis iumētoꝝ. Si qͥs dederit iumentacooꝑienda equo alicuiꝰ. oēs poledri debēt eē cōesnati in illo āno de iumētis illis ꝑtiendiqꝫ ſunt ẜmꝯſuetudinē. ⁊ ille cuiꝰ ſt̓ iumēta dꝫ ꝑtiri poledrosadmitte̓ illi electōnē cuiꝰ ē equꝰ. vtꝝ velit acciꝑe poledrū an̄ acciꝑe ꝑtē p̄cij. Itē aliqn̄ tradunt̉ aīalia:nec apparet qūo: p̄ſertim defunctis iā pͥncipalibꝰ⁊ tūc ſeruāda eſſet ꝯſuetudo. cū illud qd̓ ē cōſuetūint̓ ꝑtes videat̉ actū. ff. de edil. edic. l. qd̓ ſi nolit. §.qꝛ aſſidua. ⁊ de aqͣ plu. ar. l. ſi pͥus. §. recte placuit.Si aūt de cōſuetudīe nō apparēt. tūc ẜm. d. Ang.in dubio p̄ſumeret̉ ꝯͣctꝰ innoīatꝰ. ꝓ qͦ daret̉ actiop̄ſcriptis v̓bis. Et in hoc eadē eſſent ẜuanda q̄ sͣ.dicta ſt̓ de ſocietatibꝰ ac ſi eſſet ꝯͣcta ſocietas. Egoputo ꝙ exqͦ nō apparet qͥd actū ſit. ⁊ remanet indeterminatū: totū d̓beat reduci ad arbitriū boniviri. exͣ de of. del̓. de cauſis. ⁊. ff. ꝓ ſocio. l. ſi nō fuerit. Cui arbitrio ꝯuenit ꝙ vnicuiqꝫ det̉ ſibi debitūff. de in. ⁊ iur̄. l. iuſticia. §. iurꝭ p̄cepta. Et ꝓptereaꝙ tradēs aīalia iſta recipiat cū oībꝰ fructibꝰ ⁊ acceſſionibꝰ: illis exceptis q̄ ſine culpa recipiētis deꝑdita ſt̓. cū dicta aīalia fuerint tradētis nec appareatꝙ eoꝝ dn̄iū in aliū trāſtulerit. ar. l. fructꝰ. ff. de reiven. Sꝫ receptori aīaliū fiat cōgrua recōpenſatioiuxͣ exigentiā ſumptuū ⁊ laboris ſui. ⁊ hoc actōnemādati. exqͦ ꝑ mādatū ſiue impoſitionē dn̄i aīaliagub̓nāda ſuſcepit. ff. man. l. j. vel ſaltē actōe ī factūſiue p̄ſcriptis v̓bis. ff. de ꝑſcrip. v̓. l. ij.Sura. llij. ſcꝫ de reſtōe vſuraꝝ.¶ Qualit̓ vſurariꝰ ꝯpellit̉ reſtitue̓. Rn̄.ẜm Ray. ſi ē publicꝰ cōpellit̉ ꝑ diuerſaspenas iurꝭ: qͣs hēs sͣ. Reſtō. ix. Itē oīs vſurariuspōt cogi ad reſtōnē ꝑ excōicationē. exͣ eo. qm̄. Itēt̓cio mō ꝯpellit̉. qꝛ ſi vſurariꝰ r̄petat ab aliqͦ vſurasrepellit̉ ꝑ exceptōꝫ donec ⁊ ip̄e r̄ſtituerit vſuras. vl̓fecerit poſſe ſuū. ex eo. qꝛ fruſtra. ⁊ eiſdē modis cōpellunt̉ heredes. exͣ eo. tua. ⁊. c. Michael.¶ Quid ſi qͥs repetat vſuras ⁊ excipiat̉ ꝯͣ eū ꝙ ip̄enō reſtituit vſuras qͣs extorſit. ⁊ ille rn̄det ſe eē paratū reſtituē ſi ſit qͥ petat: qūo ꝓcedet iudex eccleſiaſticus. Rn̄. ẜm Gof. faciet p̄conizari ꝙ qͦcūqꝫſoluit tali vſuras veniat ⁊ on̄dat et ſatiſfaciet ei. etſi nō veniat aliqͥs ꝓcedet prior petitio. ſi veniant ⁊ꝓbent fiet eis reſtō. Nec ſufficit in hoc caſu daripignora vel cautiones. exͣ de re iudi. cū aliquibus.Et intellige niſi magna cauſa forſan int̓ueniat vtxx iiij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten