Uſura. ij.ampliꝰ ꝑcepturos de ꝓuē̓tibꝰ poſſeſſionū ꝙͣ ſit pecunia quā dederūt. ⁊ ſola ſpe ꝯͣhit̉ vſura. Si tn̄ qͥsvnā poſſeſſionē dat vt recipiat aliā eqͥualētē: licitꝰē ꝯͣctꝰ. Certe ſalua pace eoꝝ. nā ita hoīes ſꝑare pn̄tlucꝝ ī hoc vltīo ꝯͣctu. ſic̄ ī prīo. ⁊ adeo licitꝰ ē ꝯͣctꝰ pͥmꝰ .ſ. emptōis ⁊ vēditiōis: ſic̄ ⁊ vltimꝰ p̄carij: niſi īfraudē fiat. nā vt̓qꝫ approbat̉ a iur̄. Ip̄imet ēt ſcripſer̄t ꝙ nō hꝫ locū vſura: niſi in mutuo. Iō dic ꝙiſte ꝯͣctꝰ ē licitꝰ. nā rōe incertitudīs excuſat̉. C. e. l.ASdicio Et a. ꝓ.ij. Si tn̄ ponas ꝓ ꝯſtāti ꝙ malā ītentōeꝫ hēant: etꝙ eos r̄mordeat ꝯſcīa: nō excuſo. Purgēt gͦ ꝯſcīaꝫpi4255 S.ſſor ꝟex de p̄ſcrip. c. fi. Sꝫ ego de illis nō ſuꝫ. hec Ho.ſ. . ſt. x.¶ Nono q̄ro. qͥd ſi qͥs vēdit ius ꝑcipiēdoꝝ reddi090 θ5 5 4tuū: qd̓ tꝑe ꝯͣctꝰ vꝫ. C. ⁊ qꝛ expectat ſolutiōeꝫ fiēdāoī .certꝭ termīs vult hr̄e. cxx .ſ. ip̄e vēditor. nūqͥd ē liciẜaꝯ 2 l. 6 Etus. ℟. Alex. lō. ꝙ nō: qꝛ cū ſtatī tradat̉ res q̄ vena 48 9 1 ꝯ Idit̉ ⁊ emptoris ſtet ꝑiculo. ⁊ ſtatī alteri vendē pōtꝙb. Xocoeā. ⁊ qꝛ expectat ſolutōneꝫ fieri vult hr̄e plus ꝓpterO M 2dilatōeꝫ tꝑis: vr̄ recte ꝯmitti vſura: vt qͣſi qͥs indiv ao.recte mutuet p̄ciū iuſtū rei vendite .ſ. C. vt ex illis0009 7 2n 6 F.hēat. xx. vltra ſortē h̓ vſura indirecte vr̄ ꝯmitti: vtQ0λo 74 46etiā in oī re vēdita ad tp̄s. Si eī res in pn̄ti vꝫ .x. ⁊r cōꝓrb̓qͥs vendit eā. xij. ꝑꝑ expectandā ſolutōeꝫ vr̄ indi65. 6 .v. f§. qͣlrecte mutuare. x. vt recipiat duo vltra ſortem. Et7cO I 4hūc caſum dic̄ decre. in ciuitate. extra eo. ex formala ꝙ.ſua nō eſſe vſurariū: nihilominꝰ tn̄ vēditores pecro ꝯP 1catū nō incurrūt vbi dubiū ſit merces ipſas plusẜ2O 46 7vel minus valere temꝑe ſolutōnis.2 O pe¶ Decimo q̄ro. an in aliqͦ caſu liceat vendē ad creOdentiā. Rn̄. ẜm Ale. de alexā. ꝙ vendē ad credenI. s ſSūS3 45Ptiaꝫ pōt fieri tripl̓r. Uno mō credētia p̄cij ſoluēdi..tꝑe futuro pōt incide̓ in ꝯͣctu ꝑ gr̄aꝫ .i. liberalitatē(0 FN6vendētis .ſ. qn̄ res vendit̉ ẜm iuſtā eſtimatōneꝫ ꝓtꝑe emptōis ⁊ ꝯmutatōis ip̄iꝰ rei. ⁊ ip̄e vēditor expectat ſolutōeꝫ libere ꝑꝑ gr̄am quā hꝫ ad emptorētalis credētia nullū hꝫ viciū vſure: qꝛ nulla excreſcentia ē ꝓpter credētiā. Scd̓o p̄t incide̓ credentianō ꝓpter gr̄aꝫ vēditoris: ſꝫ ex naͣ ꝯͣctꝰ: qꝛ res nō eſtimat̉ ẜm valorē qͦ valꝫ qn̄ tradit̉: ſꝫ qͦ valitura ē velſꝑatur valere tꝑe ſolutōis. v̓bigr̄a. ſi aliqͣ res vēdatur in aliqͦ tꝑe in qͦ nō hꝫ tantā vtilitatē et neceſſitatē hūana vita: quantū hītura ē in futuro tꝑe. etvēdēs nō eſt eā vediturꝰ eo tꝑe qͦ minꝰ valꝫ: ſꝫ aliotꝑe qͦ ſperat̉ maioris valoris. hoc caſu vendere adcredētiā ē licitū ex naͣ ꝯͣctꝰ. vt ꝓbat̉ in. c. fi. extra. e.⁊ hoc ſi al̓s nō fuerat vēditurꝰ. Tercio mō p̄t fiericredētia in ꝯtractu ꝑ accidēs .ſ. ex naͣ tꝑis qn̄ qͥs .ſ.plus vēdit qͣꝫ valeāt res tꝑe vēditōis vel qͣꝫ valiture ſint ꝓbabil̓r tꝑe ſolutōnis al̓r eas venditurꝰ. ethmōi ꝯtractꝰ ē vicioſus. Dicūt tn̄ quidā ꝙ lꝫ ꝯͣctꝰvicioſus ſit de ſe: tn̄ excuſari p̄t ex ꝑte vēdentꝭ. Siem̄ vēditor rē ſuā nō intēdit vendē cariꝰ ꝓpter tp̄sſꝫ ꝓpter dānū qd̓ vr̄ ſibi īminē ex dilatōe ſolutōnisrecuꝑande: ſeu ꝓpter vexatiōꝫ ſuā redimēdā: quaꝫꝓbabil̓r timet futurā ſibi in repetitōne debiti ſui.vel ꝓpter maliciā ⁊ impotentiaꝫ debitoris excuſat̉ꝯͣctꝰ a vicio: qꝛ eqͥtas eſtimatōis in hmōi ꝯtractibꝰꝑ recōpenſatōeꝫ dāni qd̓ ꝓbabil̓r timet̉: ẜuat̉. ⁊ rectitudo hꝰ intentōis tūc eēt qn̄ vēditor potiꝰ optaret nō vendē talibꝰ qͣꝫ vende̓ ad credētiā. ⁊ qn̄ libetius daret alijs ꝓ mīori p̄cio: ꝙͣ iſtis ad credētiā ꝓmaiori. Sic gͦ excuſat̉ ꝯtractꝰ ẜm iſtos ꝓpter intereſſe: qꝛ nō fit pͥncipal̓r ꝓpter lucꝝ: ſꝫ ꝓpter damnuꝫvitādū. Adde tn̄ p̄dictꝭ notabile dc̄m tho. cū de p̄dicto cāu fuiſſet interrogatꝰ. ꝙ vbi mercatores q̄ſine magͦ incomodo ⁊ dāno ex inueterata et malaꝯſuetudīe ciuitatꝭ merces ad ſtatī ſoluēdū vēderenō pn̄t: tūc eo caſu vende pn̄t ad tp̄s vt cōiter alijfaciunt: vt ſic iuſtū p̄ciū extorq̄ant. Con. Gir. Ol.Nec ob. qd̓ dr̄ in. l. j. §. ſi heres. ff. ad tre. ⁊ in. l. q̄rebatur. ff. ad legem fal. ꝙ res tantū valet quantumvendi p̄t. qꝛ intelligit̉ ſi ꝑmittit̉ vendi: ⁊ nō obſtētdicte malicie. Hoc tn̄ intellige qͣndo iuſto preciovenderent ſi dicte malicie non eſſent. ⁊Undecīo. vtꝝ liceat emere redditꝰ pecuniarioſhr̄ditarie vel ad vitā. ℟. ẜm Ale. lō. ꝙ lꝫ fuerit opinio mgr̄oꝝ ꝙ nō: tn̄ p̄t dici ꝯͣriū .ſ. ꝙ ſit licitū. Contractꝰ ei viciat̉ multis modis. vno mō ex ꝑte rei q̄vēdit̉ vel emit̉. puta. qꝛ res nō eſt vēdibilis: vt lib̓hō. Item ſpūalia. Iteꝫ res aliena. Et hoc mō ẜmopi. eoꝝ viciat̉ iſte ꝯtractꝰ: qꝛ pecuīa nō ē vēdibil̓.⁊ intantū viciat̉ ꝙ declinat a ꝯͣctu emptōis ⁊ ſortitur ꝯͣctū mutui exqͦ nō lꝫ ſꝑare lucꝝ. Sꝫ tn̄ rn̄derip̄t ad hoc ꝙ in rebꝰ nr̄is tria ſt̓ bona. Prīo mobilia. Scd̓o īmobilia. Tercio ius in vtriſqꝫ. Et ſic̄ diſtinguit̉ mobile ⁊ īmobile. ⁊ ius ī vtriſqꝫ. Ita ip̄mius vendi p̄t. ſic̄ mobilia ⁊ īmobilia. Nō g vendit̉ipſa pecunia: ſꝫ ius ꝑcipiendi redditꝰ pecuniariosꝙuis aūt pecuīa nō vendat̉: tn̄ trāſit cū iur̄ vēdito. videmꝰ .n. ꝙ aliqͥd ē qd̓ emi nō p̄t vel vendi: ettn̄ trāſit cū aliqͦ alio qd̓ emit̉ vel vendit̉ de iure: ſic̄ius pr̄onatꝰ qd̓ ē ānexū ſpūali ⁊ tn̄ trāſit cū vēditione ville vel fundi q̄ vēdi pn̄t de iure. Ita in ꝓpoſito vendit̉ ius: qͦ vendito trāſit pecuīa. Ius em̄ ꝑcipiendi talē quantitatē pecuīe ſuꝑ bonis ſuis veditis qͦlibet anno: ſiue hr̄ditarie ſiue ad vitā emētis:non eſt pecuīa: ſꝫ diſtinguit̉ vnuꝫ ab alio. veꝝ ē tūꝙ alia rōne non p̄t vēdi pecuīa qͣꝫ ius pr̄onatꝰ. pecunia .n. nō p̄t vēdi: qꝛ ē mediū in vēditōe: ius ātpr̄onatꝰ vēdi nō p̄t: qꝛ ſpūali ānexū ē. Scd̓o p̄t eēviciū ī ꝯtractu ex ꝑte p̄cij. ⁊ tale viciuꝫ excludit̉ abiſto ꝯͣctu qn̄ ꝓportionat̉ p̄ciū cū eo qd̓ vendit̉. Regularit̓ eī ꝯtractꝰ ēptōis ⁊ vēditiōis illicitꝰ ē cū ī eonō ſeruat̉ eqͥtas iurꝭ naͣlis. cū āt talis eqͥtas ſeruat̉.ita ꝙ nō ē notabilis exceſſus p̄cij ſuꝑ re vēdita nececonuerſo: ꝯtractꝰ eſt licitꝰ. Non gͦ negat̉ qͥn talisꝯtractꝰ poſſit viciari ex ꝑte p̄cij: ſꝫ tn̄ ſic̄ p̄t viciari:ita p̄t iuſtificari. Tercio p̄t occurre viciū ī ꝯtractuex ꝑte pacti appoſiti. Hoc āt ē qn̄ appoſitio pactirepugnat rei ſuꝑ qͣ trāſigit̉. ita ꝙ ip̄a res nō patit̉apponi pactū: vt ī ſymonia. Alio mō qn̄ pactū repugͣt ꝯtractui. puta. quādo ꝯtractꝰ ē gratuitꝰ. ⁊ tale viciū facit vſurā. Uſura eī eſt ex hoc ꝙ aliqͥd exigit̉ ex pacto rōne rei mutuate. tale āt viciū nō ē inꝯtractu p̄dicto: cū ibi nō mutuū: ſꝫ vera vēditō ſitQuarto poteſt eſſe viciū in ꝯtractu ex ꝑte ꝯtrahētis .ſ. cum qͥs fingit ſe emere qd̓ in pignꝰ recipit. tcͣnō excuſat̉ a vicio vſure niſi computet fructus inſortem. arg. extra de pig. illo vos. et hoc mō poſſetaliquis dicere ꝙ h̓ eſt viciū: qꝛ tantūdem eſt ſic cōtrahere ſicut mutuare. C. pro. x. quolibꝫ anno. itaꝙ ſic cōtrahens mutuat indirecte. et emptionem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten