Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CCXLIIv
Einzelbild herunterladen
 

vocabunt̉ ad ſucceſſionē patrui p̄mo:r tui. allegāt ad hoc. l. ſꝫ ſi ex ꝑte. ff. qd̓ eo. Secꝰ tn̄ ẜm Io. ſi aliqͥs hr̄et duos filios vel filias: vnꝰ eo relicto filio moriat̉: tūc filiꝰ vl̓ filia neptꝭ vl̓nepos ex altero filio ꝑiter ad hereditatē vocant̉. Utꝝ naͣles filij ſuccedāt pr̄i ab inteſtato? Rn̄.ſi legitimi ſuꝑſūt nec legitīa ꝯiūx tūc naͣles ab inteſtato ſuccedut ī duabꝰ vncijs. Ita tn̄ ſi mr̄ ſuꝑeſt: viril̓ ei portio ip̄is det̉. Et ẜꝫ Azo. lꝫ vxor ncapiat vl̓ ſuccedat: tn̄ facit ne naturales poſſint caꝑe vl̓ ſuccede̓: ſicat faciūt legitimi filij ſuccedūt repellūt naͣles. Sꝫ vbi repellunt̉ naͣles ꝓpt̓ legiti ſobolē: vel legitima ꝯiugē: debēt ip̄i naturalespaſcia ſuccedētibꝰ arbitrio boni viri. Sic̄ aūt inqͣꝫtū qn̄ ſuccedūt liberi naturales parētibꝰ: ita etintantū totiēs debēt ſuccede̓ parētes nat̉ales filijs naturalibꝰ: vt par pietas ſeruet̉ eis. Et dictaſunt de nat̉alibꝰ filijs: de nat̉alibꝰ nepotibꝰnepotibꝰ ẜuāda ſunt. Ex teſtamēto aut filij natales ſuccedūt ſic. ſi iſte pater naturalis habeatlegittimos filios vl̓ nepotes. licꝫ ei dare vl̓ relinq̄renaturalibꝰ. eorūqꝫ mr̄i vnciā vnā vltra: vl̓ ſolicōcubine ſemiunciā: vltra. Qd̓ aūt vltra datūeſt: applicat̉ legitimis filijs vl̓ nepotibꝰ. Si aūthēat legitīos filios vl̓ nepotes: vel deſcēdētes: ſedhēat aſcēdētes: legitima ꝑte relicta aſcēdentibꝰ. reliquū int̓ naturales diſtribuere p̄t. Si aūt nec aſcēdētes nec deſcēdentes hēat legitīos. licet eos inſtituere inſolidū heredes. hec Azo. Qui v̓o ſt̓ exnato coitu ab omni prorſus bn̄ficio excludunt̉. vtC. de na. li. autē. licet. ī auten. ex ꝯplex. C. de ince. nup. Et glo. ibi in. indigni. dicit materne.qd̓ verū ē qn̄ coitus legē poterat accuſari. al̓svt ex meretrice: quo caſu matri patri ſuccedit.De hoc videsͣ. diffuſe. c. Filius. Et predicta pōt ſolui queſtio quotidiana. Anſine ꝯſenſu filioꝝ vl̓ heredū adultera poſſit inſtituere filios ſuſceptos de adulterio. Dic ſi ī loco vl̓regiōe ſit aliqua cōſuetudo ſuꝑ hoc illa obſeruādaeſt. Ceſſante autē ꝯſuetudine: dic vt in p̄cedēti. §. dicto. c. Filius. Sed qͥd de ꝯſuetudine aliquaꝝ terraꝝ mortuo aliquo ſine filijs dn̄s terre totū accipiat? Rn̄.ẜm Hoſti. Talē ꝯſuetudinē obſeruādā: ſi preſcripta ſit. Poteſt em̄ dn̄s allegare ab initio hoc pactū fuerit: qꝛ t̓ra ſua erat. De hoc videsͣ. PedagiūOrduS. Utrū ſurdꝰ. mutus.⁊cecus ſil̓ poſſit ꝯͣhere mr̄imoniū? Primo videt̉ ſic: qꝛ pōt ml̓ierē naturalit̓cognoſce̓. Itē hꝫ rōneꝫ naturalē. In ꝯͣriū videt̉: qꝛnūqͣꝫ vidit mr̄imoniū ꝯͣhi: nec audiuit. Et ſic cuꝫignoret qͥd ſit mr̄imoniū: videt̉ poſſit cōſentire ī mr̄imoniū. Ho. ꝓut recitat Panor. in. c.apud. de ſpō. dicit aīaduertēdū ē vtrū poſſit exprimere ſuū ꝯſenſuꝫ ī ꝯͣhendo. dꝫ admitti. al̓s autērepellit̉. Ex geſtis em̄ et ſignis diſcretꝰ iudex cōſiderabit. ī dubio ꝯſulēdus eſſet pͥnceps.UſPeNſus ęm Guil. dr̄ qn̄qꝫquo ad ſe qn̄qꝫ quo ad ſe alios qn̄ .ſ.Surdusſententiā canonis vel homīs eſt ſuſpenſus. Et talis tenet̉ abſtinere ab officio. An autē alij teneant̉abſtinere. vid̓sͣ. Clericꝰ. iij. Excōicatio. vj. in fi. An aūt ſuſpēſus ab officio dicat̉ ſuſpēſus a iuriſditiōe. Glo. notabilis. in. c. audiuimꝰ. xxiiij. q. j.dicit ſuſpēſus ab officio tm̄ poteſt ea ſuntofficij. vtputa celebrare: ſed bene pōt ea que ſuntiuriſditiōis. vtputa ꝯferre p̄bendā. Si aūt qͥs eſtſuſpēſus a iuriſditiōe pōt ea ſunt iuriſditiōisſꝫ bene pōt ea ſunt officij. Si aūt ſuſpēſus eſt abvtroqꝫ tūc neutrū pōt. Sed tu dic latiꝰ ẜm glo. etcōiter doc. in. c. dilectus. de ꝯſue. ſuſpēſus abofficio pōt iuriſditōeꝫ exercere: nec eligere: necbn̄ficia ꝯferre. Et hac opi. facit. d. c. dilectꝰ.tex. a ꝯͣrio in. c. ſi celebrat. de cle. ex. mi. Et hec opi.placet Inno. ꝯpoſt. dicūt ſuſpēſus ab officio bn̄ficio: vel officio tm̄: vel ſimplicit̓: intelligit̉ſuſpēſus ab omībꝰ p̄dictis: qꝛ appellatiōe ſuſpeſionis in genere intelligit̉ de maiori ſuſpēſiōe. ar. c.ſi quē. de ſen. ex. Secus dicūt in ſuſpēſo a pōtificalibꝰ: vel in eo cui eſt interdictus ingreſſus eccleſie. iſta interdicta extēdunt̉ vltra ī eis exp̄ſſa.Panor. aūt in dicto. c. dilectus. addit di. autqͥs eſt ſuſpēſus minori ſuſpēſiōe infligit̉ ꝓpt̓ participationē cum excōicato. illa pͥuat facultateexercēdi iuriſditionalia nec facultate eligēdi ſꝫ ſolūꝑticipatiōe ſacr̄oꝝ. Et ꝓpter hoc pōt eligi inlatū. de hoc ē tex. clarꝰ ī dicto. c. ſi celebrat. Aut eſtalicui interdictꝰ ingreſſus eccleſie. tūc ſolū ē pͥuatus ptāte exercēdi ordinē in ip̄a eccl̓ia. ſi ī ea celebrat efficit̉ irregularis: vt in. c. is cui. de ſen. ex. lib̓.vj. vn̄ ſi extͣ eccleſiā celebraret incurreret penā:de quo tn̄ dic vt ibi notat̉. hoc tn̄ interdictū priuat facultatē exercēdi iuriſditionalia vel eligendi.Aut ſuſpēdit̉ ep̄us a pōtificalibꝰ. tūc ſolū cenſet̉ſuſpēſus ab illis que depēdent ab ordine pōtificali ab alijs: qͣre puto ſic ſuſpēſus p̄t exercereiuriſditionalia qꝛ vt dixi iuriſditiōalia ſt̓ ſeꝑata abhis ſt̓ ordinis pōtificalis: vt in. c. trāſmiſſaꝫ. deelec. Et ẜm Ho. ſic ſuſpēſus a pontificalibꝰ ſi celebrat in pontificalibus eſt irregularis: quia pontificalia ſunt de ſubſtantia celebratiōis: nec debemus aliquem iudicare irregularē: niſi inueniat̉expreſſum. Qn̄qꝫ quis ſuſpendit̉ a beneficio. Ettunc intelligit̉ ſuſpenſus ab officio: vel iuriſditione. Unde canonicus ſuſpenſus a ſuis benefire. et. alcijs poteſt eligere: vt in. c. cum vintonienſis. iuncto. c. cum in cūctis. de elec. Et nota glo. in dictoc. cum vintonienſis. ſuſpenſio a beneficio ſoluꝫextendit̉ ad fructus beneficiorū: non autē ad facultatem adminiſtrandi in ſpiritualibus vel temOI. Go. Innoporalibus. Qn̄qꝫ ſuſpendit̉ quis ab officio beneficio ſimul vel ſuſpendit̉ ſimpliciter. tunc ſiue ſitſuſpenſus ab homine: ſiue a canone inferente penam. vt in caſu. c. j. de re iudi. li. vj. dicerem talis ſuſpenſio priuat facultatē exercendi iuriſditionem ſpiritualē conferendi beneficia eligendiQuod intellige durāte ſuſpenſione. iſta ſuntfundata ſuꝑ ordine eccleſiaſtico. Nam laicuspoteſt iſta exercere. vt. xcvj. diſt. bene quidem. Siergo quis ſuſpendit̉ a fundamento iuris videtur