quid em̄. ff. ꝓ ſocio. Et hoc arbitrio boni viri. neceſt veꝝ qd̓ dicunt qͥdam. ꝙ ſimiliter ille qui ponitoꝑam dꝫ primo extrahere tantum quantum eſtimandum eſt ſua oꝑa. Sicut ille qͥ poſuit. c. Namhoc nullo iure cauet̉. qꝛ oꝑa hominis nihil aliudeſt ꝙͣ officium diurnum. vt. l. j. ff. d̓ ope. li. Immoopera hominis dr̄ fructus hominis eſſe. vt. l. ij. ff.de ope. pu. Ille ergo qͥ in ſocietate tm̄ operam ponit non dicit̉ aliqͥd ꝯſiſtens in ſorte vel capitali ponere. ſꝫ ſolum fructū ſue ꝑſone. qͥ fructus aut vſuſfructus ꝑſone correſpondet fructui aut cōmoditati illoꝝ. c. ꝓ hoc facit qd̓ dicit̉ in. l. cum duobꝰ. §. ſiin coeunda. ff. ꝓ ſocio. Et hanc opinionem ſecutꝰeſt Bal. in. l. j. C. ꝓ ſocio. Et ſic intelligi debet ꝙſępe opera alicuius ꝓ pecunia valet. vt inſti. proſocio. id eſt ꝓ cōmoditate ⁊ vſufructu dicte pecu¶ Trigeſimoprimo. vtrum locans rem quaꝫ eſtimat hac ꝯditione ꝙ qualitercunqꝫ ꝑdat̉ ſeu deterioret̉ vult recuꝑare eodem p̄cio rem ſuam. An li.ceat. Rn̄. ꝙ non. ⁊ videt̉ fieri in fraudem vſuraꝝqꝛ res eſtimata intercedit loco pecunie. l. ſi v̓o. §.qd̓ ait. ff. ſo. ma. Nec eſt vera locatio. quia locatorrem ſuo periculo tradit: ꝓ qua conſtituit̉ ſibi mer¶ Trigeſimoſecundo. quero an res empta ex pecunia ꝯmuni vl̓ redacta ex rebꝰ communibꝰ ſit cōirſutlamunis. Rn̄. Bar. in. l. ſi patruꝰ. C. co. v. iudi. diſtinguit. ꝙ aut emit quis nomine ꝯmuni. aut nomīe ꝓprio. aut dubitat̉. Primo caſu. res ē ꝯmunisaltero habente ratum. vt. l. ſi ego. ff. de ne. ge. Autnon tenebit̉ ⁊cemit nomine ꝓprio. ⁊ tunc diſtingue. aut emit deEt nō ꝓ decaapecunia ꝓpria. aut de pecunia ꝯmuni: aut dubitatur. Primo caſu non eſt dubium ꝙ res non eſt cōmunis. Aut de. pecunia ꝯmuni: ⁊ tunc: aut ille qͥin re ꝯmuni vendicat partem erat maior. aut eratminor. Primo caſu nihil petere poteſt in re vt ibi.Secūdo caſu. aut ille qui emit nō erat tutor vel curator. ⁊ tunc idem. vt. l. filie. ff. de ſolū. Aut erat tuī capitalis ſitor vel curator: ⁊ tunc res efficit̉ ꝯmunis. vt. l. ij. ff.in. c. ꝑ vias. d̓quando ex facto tūr. Aut dubitat̉ ex qua pecuniain ꝙ ſi talepaemerit. ⁊ p̄ſumit̉ ꝙ ex ꝓpria. vt. l. ſi defunctus. C.arbi. tu. Nec eſt ibi recurrendum ad cōiecturas.ſocietatis nihūcuius ꝯditionis fuerit artifex vel non. Tercio caſu principali qn̄ dubitat̉ cuius nomīe emerit. ⁊ indubio p̄ſumit̉ emiſſe nomine ꝓprio. vt. l. ⁊ magis.ff. de ſolū. Et ex p̄dictis apparet ſoluta queſtio. q̄tota die occurrit de facto. ſi vnus ex frībꝰ cum pecunia hereditaria mercat̉. ⁊ ex illis mercantijs lucret̉. vtrum debeat alteri fratri ꝯmunicari. Nampirtpttſprimo videndum eſt ẜm Bar. ibi. vtrum hoc fecerit nomine ꝯmuni: an nomine ꝓprio. Et ſi nomine ꝯmuni: tunc lucꝝ eſt cōmunicandum. Si hocnon apparet: tunc ſi ille frater nō erat tutor vel curator: lucꝝ debet eſſe ſuum ꝓprium. vt. l. ticium etmeuium. §. altero. de admi. tu. ⁊. d. l. ſi patruus. ſꝫſi erat tutor vel curator. tunc lucrum qd̓ facit ex pͥma mercantia empta dꝫ eſſe ꝯmune. qꝛ mercantiailla fuit ꝯmunis tanꝙͣ empta de pecunia ꝯmuni.Secus in lucro qd̓ facit ex reiteratione emptionū.Sortilegium Fo. CCXXXIX.Nam pecunia redacta ex mercantijs cōmunibꝰ.non eſt ꝯmunis. vt dicit̉ ꝑ glo. in. d. l. ſi patruus. ⁊p̄dicta que dicta ſunt de tutore ſunt vera qn̄ ꝯſtatꝙ mercantiam facit noīe ꝓprio. Naꝫ in eo forte iudubio p̄ſumeret̉ ꝙ noīe ꝯmuni. vt. l. poſt morteꝫff. qn̄ ex fac. tu.¶ Querit Bar. etiā de alia. q. quotidiana. An fratres ſimul ſtando videant̉ ꝯͣhere ſocietatē. Et cōcludit ꝙ qn̄ plures frēs ſtant ſimul. aut nullus negociat̉. aut alter negociator. alter non. Aut om̄esnegociant̉. Si nenter: non poteſt intelligi eſſe contracta ſocietas. licet hereditatem inſimul teneantindiuiſam. vt. l. ex ꝑte. §. filiꝰ. ff. famil̓. her. Si v̓ovnus negociat̉: alter non: tunc idem. ꝙ non pōtintelligi ſocietas ꝯͣcta. qꝛ ex hoc ille qͥ negociaret̉ videretur magis donare qͣꝫ ſocietatem ꝯͣhere. Si v̓ovterqꝫ negociat̉ ſi qͥdē alter eoꝝ eſt pupillus cū eonon eſt ꝯͣcta ſocietas. qꝛ hoc nō poſſet exp̄ſſe. vt. l.vt in ꝯductōibꝰ. ff. ꝓ ſocio. Si v̓o vterqꝫ eſt maiortunc puto ꝙ ſiqͥdem lucꝝ poſuerunt in ꝯmuni. exhoc int̓ eos p̄ſumat̉ ꝯͣcta ſocietas. nō dico ſocietasomnium bonoꝝ ẜm ꝙ qͥdam vident̉ velle: ſꝫ ſocietas queſtus illiꝰ mercantie tm̄. hec Bar. Nota tn̄ad p̄dicta ꝙ caſu quo vnus fratꝝ de pecunia ꝯmuni mercat̉ ⁊ noīe ꝯmuni: ꝙ qt̄s lucꝝ eſt ꝯmune eatenꝰ ⁊ damnū ẜm Bal. Et hoc ſi aggreſſus eſt ſolita negocia diſcrete oꝑando. Secus ſi inſolita. qꝛtūc ſibi imputet. l. ſi negocia. ff. de ne. ge. Con. bar.in. l. ticiū. ff. de admi. tu.¶ Quid de duobꝰ ſocijs alt̓cantibꝰ ſuꝑ aliquo reieuentū p̄terito vl̓ futuro. puta. P. aſſerit mortuūtalē dn̄m. vel talem principeꝫ ventuꝝ ad talem ciuitatem .jͣ. certum tp̄us. ꝙ ſi ſecꝰ fuerit: obligat ſeMartino datuꝝ. c. ita tn̄ ꝙ ſi ita fuerit vt aſſeruitipſe. M. qͥ tenebat ꝯͣriū: vice verſa teneat̉ ipſi. P.dare. c. vtꝝ tale lucꝝ ſit licitum. Rn̄. Archi. flo. ꝙnon. ſꝫ poteſt dici turpe lucꝝ tanqͣꝫ ꝓcedēs ex auaricia ⁊ nulli deẜuiens vtilitati. ſꝫ vanitati ⁊ ꝓdigalitati. nō tn̄ tenet̉ de neceſſitate reſtituere. ſꝫ pauperibus eſt erogandum. vt aſſerit ſe audiuiſſe a peritis. Et hoc magis ex conſilio ꝙͣ ex p̄cepto.Ortilegium quid ſit.Dic ꝙ eſt ars diuinandi. q̄ ꝓprie in malo accipit̉. ꝓph̓ia v̓o in bono. j. q. j. iudires. Et hec ſors illicita eſt: nec credenda. nec exercēda. xxvj. q. v. ſortes. qꝛ ẜm Dir. li. iij. ti. xij. licꝫ ſorsnō ſit aliqͥd mali in ſui natura. tn̄ ꝓhibet̉: qꝛ ꝓpteraſſiduitatem vtendi labunt̉ homines in idolatriam. Et iō mala eſt in ſui vſu: ſicut ꝓhibet̉ iuramētum ne labat̉ in ꝑiurium. exͣ de iureiur̄. ⁊ ſi xp̄c. Ethoc intellige ẜm antiqͣ tꝑa qn̄ non erat ſors ꝓhibita ẜm La. ⁊ Archi. ſꝫ hodie mala eſt exquo ꝓhibet̉. Nec in hoc exemplum ſequi debemus ꝙ Ionas vel Mathias dicatur fuiſſe electꝰ ſorte. xxvj.qōe. ij. non ſtatim. ⁊ capitulis ſe. Uel ꝙ Ioſue exprecepto domini exquiſiuit per ſortem peccatumAchor. prima q̄ſtione. iiij. §. Item peccato. Velꝙ Saul deprehendit ſorte Ionathan comediſrr iiij