te pubertate. vel ſi erat ſeruus ⁊ efficitur liber: velſi erat captus ab hoſtibus et reuertitur. ff. de teſta.ſi filius.¶ Quid ſi dedit ꝓcuratorem ſpālem ad cauendūduraturum poſt morteꝫ: qui mortuo vſurario cauit. Diſputando determinatū fuit ꝙ ex hoc teſtamentū valeat ꝑ glo. in. d. c. qͣꝫqͣꝫ. que tenet ꝙ validatur teſtamentū ex cautōne poſtea p̄ſtita ꝑ vſurarium. ꝓ hoc qꝛ in. d. ca. qͣꝫꝙͣ. dicit̉ ꝙ teſtamentavſurarioꝝ alit̓ facta .i. cautone nō p̄ſtita nō valeātIdem Ang. de ꝑu. Opponit̉ tamen de dicta glo.qꝛ videt̉ ꝙ oporteat cautōeꝫ preſtari ante ꝯditumteſtamentuꝫ. Sed poteſt dici ꝙ hoc ꝓcedit in alioqui non ita ſpecifice caueri mandauit. Quādo em̄ſpecialiter mandauit: tūc quando cauebitur retrofingitur vſurariū cauiſſe temꝑe quo mandauit: etmandatū durat poſt mortē: qꝛ ꝯfertur poſt mortēff. man. l. ſi v̓o. Opponitur adhuc qꝛ vidt̉ teſtamētum eſſe irritum: cautōne nō preſtita dicto. c. ꝙͣꝙͣ.vbi dicitur ꝙ teſtamenta ſunt irrita ipſo iure. vnde cum temꝑe obitus: fuerit teſtamentuꝫ inualidum: non ꝯualeſcit. al̓s poſſet diu pendere. an teſtamentū valeat ſi diu ſtaretur ad cauendū. Queſtio eſt dubia: tamen tenendo glo. in dicto. c. ꝙͣqͣꝫdicendū eſt teſtamentū valere. vt ſit equitas. Nāꝯtingere poſſet ꝙ vſurarius volens cauere in forma. d. c. qͣꝫqͣꝫ. nō potuit: qꝛ nō habuit cui. Et abſonum eſſet nullū eſſe remediū. Et hoc videt̉ veruꝫ:qꝛ ſatiſſit menti illius capituli que eſt vt reddant̉vſure. Sed pro declaratōne p̄dictoꝝ vide Bart.in. l. filio pt̓o. ff. d̓ iniu. rup. ⁊ ir. te. vbi dicit. ꝙ Io.an. cum gloſaret ſextum librum: dixit. ꝙ per cautionem poſtea p̄ſtitam teſtamentū recōualeſcit. poſtea videns ꝙ multi reprobabant opinioneꝫ ſuā ꝑl. j. §. ſi filius. de le. iij. ⁊ per. d. l. ſi filius. quādo gloſauit clemētinas: in cle. j. de ſepul. dixit ꝙ teſtamētum reconualeſcit quo ad ſepulturam: ⁊ ita intellexit dictum ſuū in dicto. ca. qͣꝫqͣꝫ. D. Ni. de Mata.anteqͣꝫ fierent iſte glo. diſputauit hanc queſtōneꝫ:⁊ determinauit ꝙ teſtamentum reconualeſcit. Etvt tollant̉ omnia ꝯtraria dixit ſic. qn̄qꝫ teſtamentum ab initio non valet: qꝛ ille qui facit eſt inteſtabilis: ⁊ ex poſtfacto nō reconualeſcit: vt. d. §. ſi filius. quandoqꝫ teſtamentum non valet ab initō ꝓpter defectum heredis: ⁊ tunc idem. quandoqꝫ deficit ab initio ratōne ſolennitatis: ⁊ tunc ideꝫ. vnoenim ꝯtextu debent adhiberi ſolennitates. vt. C.de teſta. l. antiquitas. Eſt quartꝰ caſus in quo teſtamentum non deficit propter defectuꝫ perſoneteſtantis heredis inſtituti: vel ſolēnitatis: ſed deficit ꝓpter creditores qui fraudant̉ ⁊cͣ. Nunc ad ꝓpoſitum. c. ꝙͣꝙͣ. non facit vſurariū inteſtabilem: ſꝫꝓhibet ꝑſonas intereſſe tali teſtamento: dum dicit. nullus teſtamentis vſurariorum interſit. Iteꝫpreſtatio cautionis non eſt de ſolennitate teſtamēti. quod patet: quia poteſt preſtari cautio ante teſtamentum per plures dies. vt dicto. c. qͣꝫqͣꝫ. ſi eniꝫeſſet de ſolennitate: deberet fieri vno ꝯtextu vt dictum eſt. determinat ergo ꝙ dictum teſtamentuꝫꝯfirmetur cautōne poſtea preſtita. et hoc reperit̉:ꝙ hͦ poſtea Io. an. poſuerit in nouella ī. d. c. ꝙͣqͣꝫ.Reſtitutio. ix. Fo. CCXVI.hec Bar. Et ſic limita p̄cedentia. ⁊ dicta sͣ. Excōicatione. xxxviij. Et ſic habes non eſſe opus ꝙ vſurarius caueat ꝑ ſeipſum. ſed ſufficit ꝙ ꝑ aliū habentem ſpāle mandatū ad cauendum.¶ Quero. ſi primo fecit teſtm̄. poſtea fit vſurariusmanifeſtus? Dicit Pau. ꝙ infirmat̉ teſtm̄ ex ſeq̄nti delicto.¶ Quid ſi vſurarius manifeſtus p̄ſtita ſolennitercautione condidit teſtm̄. Deinde cōtinuauit viciūvſurarū. ſed non manifeſte. Deinde decedit nullaalia cautione facta. valebit ne eius teſtm̄? Fede. deſe. determinauit ꝙ nō. Paulus aūt formauit. q. ineo qui condito teſtō cum non mutuauerit ad vſuras. deinde manifeſte mutuauit. Et ponit in cle. j.de ſepul. Et ibidem determinauit ꝓpter ſuperueniens delictum ꝙ infirmat̉. allegat inſti. qui. mo.te. infir. in principio. ⁊. §. hoc aūt. ⁊. l. furioſū. C. qͥte. fa. nō poſ. ⁊ inſti. e. ti. §. Itē furioſi qͥ loqͥt̉ in furioſo qͥ fingit̉ mortuꝰ ⁊ in eadē volūtate manere. adhoc de bap. maiores. d. Io. de fan. al̓s diſputauit ⁊determinauit cōtrarium. Lau. de ridol. dicit ſe vidiſſe conſilia plurima concludentia cum Pau. Ethoc credit verius.¶ Quid aūt de eo qui cauere voluit. ſed morte preuentus ante horā ſperatā nō potuit. nec tn̄ ꝑ eumſtetit? Conſultus Bal. rn̄dit. ꝙ de equitate canonica putat teſtm̄ valere. Idē Ang. de paru.¶ Quero an. d. c. qͣꝫqͣꝫ. ꝓcedat etiā ſi nō eſt ciuis vl̓incola vſurarius loci vbi morit̉? Rn̄. Ge. ꝙ ſic: vtvult ibi tex. qui dicit habitat. Et ſic ponderat ſolāhabitationem.¶ Quero. Pone fenerator occultus nō fuit cōfeſſus. nec cauit ⁊ mortuus ſepultus eſt in cimiterio.An ſi poſtea cum patꝫ vſurarius ſit exhumādus.Rn̄. Ge. in. d. c. qͣꝫqͣꝫ. ꝙ aut vſurarius mortuus ēſine cōfeſſione ⁊ nō apparētibꝰ alijs ſignis cōtritionis. ⁊ tunc ſi pn̄t diſcerni oſſa ſua ab alijs. dꝫ exhumari. Aut fuit cōfeſſus aūt ſigna ꝯtritōis in eo apparuerūt. ⁊ tuuc nō exhumabit̉ ꝑ. c. a nobis. el. ij.de ſen. ex. Et heredes ꝯpellent̉ fatiſfacere.¶ Sed quid ſi in terminis p̄dicte. q. veniāt creditores an̄ ſepulturā debētes reciꝑe. ſꝫ heredes vſurarij negāt. An impedietur ſepultura? Rn̄. Ge. ẜmGuil. ꝙ niſi probatio ſit ꝓmpta: ſepeliet̉: ⁊ poſtealis poſt ſepulturā ꝓcedet: al̓s cuiqꝫ facile eſſet ſepul̓turā alicuius impedire: ⁊ illū vituꝑare.¶ Quero: pone ꝙ poſt terminū edicti ꝯparuit illecui debent reſtitui vſure. An debeat audiri? Rn̄.Ge. ẜm Lap. Ab. ꝙ aūt ſciuit ⁊ nō cōparuit in termino. ⁊ imputabit̉ ei. Secus ſi ignorauit. vide tn̄glo. ſingularē in. d. c. qͣꝫꝙͣ. ꝙ ſi aliqui veniūt quibꝰfides ſit adhibēda: potius reſtituat̉ illis qͣꝫ pauperibus eroget̉.¶ Quero: quid de ſacerdotibꝰ vel alijs qui multociēs tꝑe infirmitatis recipiūt cautōes ab vſurarijset poſtea p̄ce vel p̄cio amicorū relaxant hmōi cautiones: an teneant̉ ad ſatiſfaciendum? Dicendumꝙ aut recipiēs talē cautionē eſt eius ſuperior. ita ꝙſuper talem vſurarium vel heredem habeat poteſtatem coactionis. Et tunc relaxando tenetur adreſtitutionem. quia per regulam ſupra poſitam