Sed certum eſt ꝙ in ſtricta ſignificatione illi dicūtur religioſi qui ꝓmiſerunt tria ſubſtantialia regule. vide glo. Io. an̄. in cle. j. de deci. vbi cōcludit ꝙin materia odioſa hoc verbum religioſi debet capimultum ſtricte: niſi addat̉ aliquod verbum generale. vt quicūqꝫ vel hmōi. Nam tunc comprehenderent̉ hoſpitalarij ẜm glo. illam. Et intellige ehoſpitalarijs Hieroſolimitanis qui largo modoſunt religioſe perſone. cum non poſſint ꝯtraherematrimonium ⁊ ꝓmittunt obedientiam ſuperiori. nec poſſunt retrocedere ab illo ſtatu. vnde iſtisvel eoꝝ ordini conferunt̉ decime ⁊ eccleſie vt notatur in. c. qͣꝫuis. de deci. Sed iſti rectores hoſpitalium vtentes matrimonio ⁊ deferentes certum habitum non ſunt religioſi: nec large nec ſtricte. vnde tenent Land̓. ⁊ Io. de li. in cle. ij. de preben. ꝙiſti non gaudent priuilegio clericali. nec in rebꝰ patrimonialibꝰ: nec in perſona. Et ſic non video ꝙtales hoſpitalarij vel alij religioſi improprie dicticomp̄hendant̉ in ſtatutis odioſis. Nec ob. motinum. d. pe .ſ. ne ꝓuiſio ſit inutilis. quia dico ꝙ vbiſtatutum loquit in materia iuris ꝯmunis non debent verba ampliari. vt ſtatutum aliquid operet̉.ſꝫ ſatis eſt ꝙ inducat aliud remedium p̄ter ius cōmune. vt notabiliter ſentit Bar. in. l. j. ff. ad. l. fal.niſi ius ꝯmune loqueret̉ improprie. nam ſi tūc ſtatutum loquat̉ improprie ſicut ius ꝯmune. dꝫ tūcſtatutum ꝓprie intelligi vt aliquid addat iuri cōi.vt notabiliter videt̉ elici ex dictis Bar. in. l. iiij. §.p̄tor. ff. de dam. infec. Infert tn̄ Panor. ad qōemquotidianam. ꝙ diſpoſitio odioſa ꝯcepta ꝯͣ regulares. nō ꝯp̄hendit illos qui nō ꝓmiſerūt illa triaſubſtantialia. Et ſic iſti fratres ſan. Franciſ. de tercio ordine. vel iſti ieſuati. vel iſte mulieres mātellate nō dicunt̉ ꝓprie regulares. Ideo non ꝯprehendunt̉ in diſpoſitōe odioſa. Secus videt̉ in diſpoſitione fauorabili: qꝛ largo modo vident̉ ſub regula rōne ꝓmiſſiōis facte ſuꝑiori eoꝝ. ⁊ hec notabis.hec Panor.¶ Utꝝ re deſtructa deſtruant̉ pͥuilegia illi rei cōceſſa. videt̉ ꝙ ſic. extra de ver. ſig. abb̓e. xvj. q. vij.⁊ hec diximus. Quod veꝝ eſt ſi eccl̓ia vel ciuitas.aut alia loca: ſiue ſacra. ſiue ꝓphana aucͣte ſuperioris deſtruant̉ ꝓpter delictum inhabitantiū. Et decetero nullus dꝫ vocari clericus illius eccleſie: velmuniceps illius loci. ⁊ ille locus priuilegium perdit. extra de no. oꝑ. nū. c. ij. d̓ ꝯſe. di. j. placuit. ⁊. d.ca. ⁊ hec diximus. Si autem ab hoſtibꝰ deſtruat̉:tunc retinet omnia priuilegia ſua. ⁊ antiqui clericiremanent ibi clerici. vij. q. j. paſtoralis. xix. q. iij. q̄ſemel. Et idem eſt ſi auctoritate ſuperioris tranſferat̉ ad alium locum vel alij vniat̉. extra ne ſe. va.ca. j. ⁊ de reli. do. quia monaſterium. Et ſi expediat eccleſie vel clericis illius eccleſie facere aliquemꝯtractum. vel prelatuꝫ. vel quicquid aliud: eſſentfacienda in eccleſia. extra de elec. quod ſicut. tamēꝓpter neceſſitatē fient alibi. hec no. Inno. ⁊ Ho.in. d. c. ij.Utrum priuilegium amittat̉ ꝑ actum ꝯͣrium.Rn̄deo ẜm Panor. in. c. cum acceſſiſſent. de ꝯſti.ꝙ in hac materia tot ſunt opiniones quot ſunt caPriuilegiūpita. ſꝫ ſibi placet diſtinctio Io. an. aliquibꝰ additis. ꝙ aut priuilegium hꝫ tempus annexum. ⁊ ſtadum eſt tempori determinato. vt. l. quotiens. C.de p̄ci. imꝑa. offe. Quod intelligo niſi ꝯtraueniat̉ante tempus Quo caſu dic vt. jͣ. Quandoqꝫ priuilegium habet in ſe cām tacitam vel exp̄ſſam. vt eaceſſante: ceſſet priuilegium. vt in. c. ſuggeſtum. dedeci. vbi habet̉ ꝙ reuocat̉ pͥuilegium ſi ex poſt facto incipit eſſe enormiter nociuum: nec reducit̉ addebitam moderatōem: ſꝫ reuocat̉ in totum. qꝛ nōapparet ratio quare magis debeat ꝯſiſtere in vnaparte ꝙͣ in alia. Aut ſumus extra iſtos caſus. ⁊ tūcaut priuilegium ꝯcedit̉ circa iudicia. aut circa negocia. Primo caſu. aut ad agendū. aut ad excipiēdum. Primo caſu durat tanto tempe quanto durat actio. vt in. l. ſi euꝫ. ff. ſi qͥs cau. §. iniuriaꝝ. Siv̓o dat̉ ad excipiendum tunc eſt ꝑpetuum. niſi dep̄hendat̉ in dolo in nō excipiendo temꝑe quo agtur ꝯͣ eum. Secūdo caſu principali: aut priuilegiūdat̉ ad aliquid oꝑandum: ⁊ perdit̉ ſpacio. x. annoan. Namirum ſi priuilegiatus eo non vtitur. vt in. l. j. ff. denūdi. vbi dicit̉ ꝙ ſi princeps concedit priuilegiuꝫciuitati nundinaꝝ. ⁊ ciuitas non vtit̉ eo ꝑ decenꝯſueuit dn̄o dare. C. libnium: illud perdit. Et per hoc dicit Bart. ibi ꝙ ſiprinceps det priuilegium ſtudio generali doctorandi. quo ciuitas non vtit̉ per decennium: illudperdit. Hoc tamen non ꝓcedit ſi confertur eccleſie. vt. jͣ. dicetur. Aut dat̉ ad non faciendum. Et ſipars q̄ in hoc pꝰaliquid reſeruauerit ſibi princeps. non poteſt priuilegiatus illi renunciare: niſi quatenus ſingulata in ſpe. in ti. de cenſi. Iriter eum tangit. vt in cap̄. cum tempore. de arbi.Aut princeps nihil reſeruauit ſibi: tūc aut fuit cōceſſum priuate ꝑſone: ⁊ perdit̉ per vnicam ꝯtratur: paucisuentionē. Intellige ſi directe obuiat̉ illi. Et iſte eſtcaſus. d. c. cum acceſſiſſent. Et pondera quod dixiſi directe obuiet̉: quia ſecus ſi non directe. vnde ſiquis habeat priuilegium generale: ne ſubeat aliqͣmodo motu ꝓprio pͥncipismunera publica. vel honores. ⁊ ſpōte acceptauitvnum: nō preiudicat ſibi in alijs. nec etiam in illoſi denuo eligat̉ ad illud. vt in. l. voluntarie. C. deexcu. tu. niſi acceptauerit decurionatuꝫ. quia ex illo officio aſſumit̉ ad alia officia. Ideo acceptandoillud vr̄ ſibi p̄iudicare. Aut v̓o fuit ꝯceſſum cōi vl̓eccl̓ie. Et tūc non ꝑdit̉ niſi legitimo tꝑe p̄ſcribat̉.us principisEt iſte eſt caſus capituli ſi de terra. ⁊. c. accedētibꝰde pͥuil̓. Et eſt rō. qꝛ ſingulares ꝑſone nō pn̄t ꝑ ꝯͣuentōꝫ eoꝝ renūciare pͥuilegio ꝯceſſo eccl̓ie. Io exreſtitutio fapectat̉ legitima p̄ſcriptio. Idem dic vbi dat̉ pͥuilehoc tamen non degium reſpectu pluriū ꝑſonaꝝ vel pluriū reꝝ. qꝛ lꝫſtati pape. que quantaqͥs veniat ꝯͣ vnū: nō videt̉ renūciare ꝯͣ reliquumincluſione inInfert etiam panor. aliud notabile ex illo tex. ꝙ ſſtatuentes. vel eoꝝ ſucceſſores veniunt ſcienter ꝯIntugconcedenti. sſtatutum: vident̉ tollere ſtatutū. Ita ꝙ ꝑ vnicumnemn conteſſo S.actum ꝯͣ ſtatutū collegial̓r factū tollit̉ ip̄m ſtatutuQuod vident̉ velle Ho. ⁊ Io. an. in. c. ad audietiaꝫ. de cle. nō re. Facit ad. q. Bar. in. l. omnes populi. ff. de Iuſti. ⁊ in. vbi querit an ꝑͦ ſcd̓m ſtatutum tollat̉ primum ſi in ſecundo nō fit mentio deprimo. Et ꝯcludit ꝙ ſic. niſi primū hr̄et clauſulamderogatoriam ad ſcd̓m. tūc em̄ opus eſt facere metionem de primo.