PedagiumFilius vna cum patre in hereditate fratris vel ſororis: vel niſi quando pater noluit aſſentire filio adeunti aliquam hereditatem: vel niſi patre matrimonium minus legitime ſoluente: bona filijs applicētur. vt in autentica. vt nulli iudi. §. quia vero. Depredictis vide ſupra diffuſe Donatio primo. Nota tamen ꝙ in bonis paternis filius non habet alquam poteſtatem. niſi quia debet ali: etiam ſi eſſetemancipatus vbi egeret. ⁊ aliter ſibi cōmode ⁊ honeſte prouidere non poſſet ſicut ⁊ econuerſo. videſupra Alimenta. ⁊. c. Parentes. Et ſi preter voluntatem patris acciperet de bonis eius. rem alienamcontractaret. ⁊ ſic furtum cōmitteret. Et ſi in futurū vel poſt morteꝫ patris haberet vnde reſtituereteneretur in conſcientia. Nota etiam ẜm Panor.in rubrica de pec. cle. ꝙ quo ad clericos ⁊ laicos iſtapeculia non videntur differre niſi in aduētitio. Etintellige de clericis filijſfa. Nam ꝑ clericatum nōeximuntur a patria poteſtate in temporalibus. licet glo. aliud ſenſerit ⁊ minus bene in. c. indecorū.de eta. ⁊ quali. Sed Inno. tenet ibi primū ⁊ cōiterdoc. ⁊ ꝓbatur in. c. ꝑ venerabilem. qui fil̓. ſint legivbi eſt ſpāle in ep̄o.¶ An autem illud quod eſt laicis aduentitium ſitclericis caſtrenſe vel quaſi? Uide ſupra. Clericusquarto.¶ Queritur de queſtione notabili. Pone: filiuſfami. commiſit crimen propter quod ſi eſſet pater familias. omnia eius bona publicari deberent. ⁊ habet bona aduentitia. An proprietas bonorum aduentitiorum veniant publicanda. vſufructu ipſorum bonorum apud patrem dimiſſo. ẜm ꝙ de iure dimitti debet? Rn̄. Quidam dicūt ꝙ ſic. Namiſte filiuſfami. tale delictum commiſit. exquo de iure veniunt publicanda. ergo publicabitur proprietas bonorum aduētitiorum que eſt propria ipſiusfilij. vt in dicta. l. cum oportet. Item delicta nō debent remanere impunita. l. ita vulneratus. ff. ad. l.aquil̓. ergo dicendum eſt ꝙ publicabitur proprietas bonorum aduentitiorum: ne delictum filijfami. remaneat impunitum. Sed in contrarium eſtcommunis opinio doctorum. Et pro hac opinione eſt Bar. in. l. ſi finita. §. ſi de vectigalibus. ff. dedam. infec. Idem Ange. ⁊ Sali. Et ratio eſt. quiaex delicto filij pater non tenetur de peculio. l. j. §. ſifilius. ff. de his qui deie. vl̓ effu. l. iij. §. idem ſcribitff. de pec. ergo non publicabitur proprietas bonorum aduentitiorum. Nec obſtat quod dictum eſtprimo. ꝙ iſte filiuſfami. tale delictum commiſit ⁊cͣ.Dico ꝙ non ſequitur proprietas bonorum aduentitiorum eſt filij. ⁊ filius tale delictum commiſit. exquo de ture bona veniunt publicanda. ergo publicabitur proprietas bonorum aduentitiorū. Namſic videmus in muliere. que licet tale delictum cōmittat. exquo de iure veniunt publicāda bona ſuanon tamen dos publicabitur auten. contra ſi filij:C. de repu. Si ergo non publicatur dos que eſt ꝓprium patrimoniuꝫ mulieris. l. iij. §. ſed vtrum. ff.de mino. ergo eadem ratione non publicabitur ꝓprietas bonorum aduentitiorum. licꝫ ſit filij. Nonobſtat ſi dicatur. ꝙ dicta proprietas non eſt patrisergo eius non intereſt vtrum publicetur vel non:quia reſpōdeo ꝙ hoc non ſequitur. Nam ſicut etiam vides in filio habente peculium profecticium:quod licet non ſit ſuum. ſed patris. tamen eius intereſt ne illud peculium publicet̉. dicto. §. ſed vtrūSic etiam videmus in dote que licet ſit propriumpatrimonium mulieris. tamen intereſt patris nepublicetur. Non obſtat ꝙ delicta non debent remanere impunita. hoc fateor. Sed licet in caſu noſtro filius non habeat bona in quibus poſſit fieripublicatio. non tamen delicta remanebunt impunita. ſed in ꝑſona grauius puniet̉. Et fundamētūdoctorum tenētium hanc opinionem eſt. qꝛ filiuſfa. prohibetur alienare fauore patris. et proptereapublicatio eſt etiam a iure ꝓhibita ne delictum filij noceat patri. Et ſic alienatio ē interdicta filio infauorem patris. vt probatur in. §. filijs autem. iūcta glo. que eſt ſuper ver. ſentiant in. l. fi. C. de bo.que li. De iſtis peculijs vide valde pulcra. jͣ. Reſtitutio. xij.¶ Utrum expenſe facte a patre in peculio filij aduentitio ſint inter fratres communicaude? Rn̄.Barto. ꝙ aut fuerunt neceſſarie. vel ad perpetuāvtilitatem. et tunc filio imputabūtur: vt. l. fi. C. debo. que li. Et hoc verum ſi pater fecit animo repetendi. Secus ſi fecit animo non repetendi. ꝙ ſi deanimo neſcitur. tunc ſi ſunt parui ſumptus videt̉donare. l. vtrum. ff. de do. inter vi. ⁊ vxo. Si veroſunt magni. Ita ꝙ excedant fructuum quantitatem. tunc videtur habuiſſe animum repetendi. niſeratoreꝫ: ⁊ adſi in cauſa alimentorum vel ſimili expendiſſet. l. aliem̄ ⁊ ante coronamenta. ff. de ne. geſt. Secus ſi non excedunt quanxnetirtita.titatem fructuum. quia tunc etiam videtur donaſſe. arg. d. l. fi. Si v̓o dicti ſumptus non fuerunt neceſſarij. nec ad perpetuam vtilitatem. ſed ſolum adfructuum vtilitatem. tunc non ſunt cōmunicandiquia onera pertinent ad eum. Et idem dicendumde eo quod expēditur in dacijs ⁊ collectis cum habeat vſumfructuꝫ. Nec obſtat illud de viro. l. vnica. C. de rei vxo. ac. §. ſed nec ob impēſas. quia habet dotem ꝓpter onera matrimonij. Ideo non debet grauari onere impenſarum.¶ An autem fratres teneantur emēdare damnuꝫtit̉ ꝙ ſi quis fraudaquod pater intulit in bonis aduentitijs filij? Rn̄.Bald. ꝙ aut illa dilapidatio eſt ſolum fructuum.et tunc non tenentur. d. l. cum oportet. Hoc verūquando pater habet vſumfructum dicti peculij.Si ꝟo dilapidatio cōcernit ret ꝑpetuam deteriorationem vel intolerabilem leſione. ſic tenent̉. d. l. cūoportet. §. ſed cum tacitas.Edagium vel gͣuidagium ⁊ exactio. Pedagiū quid ſit? Rn̄.nnraliquioẜm. v̓ v̓. pedagia dicuntur que dantur atranſeuntibꝰ in locis cōſtitutis a principe. Guidagia v̓o que dant̉ ꝓ cōductu ꝑ terrā alicuius vt ſecurius vadant.¶ Quot autem modis poſſint poni iſta pedagia?Rn̄. ẜm Panor. in. c. ſuꝑ quibuſdam. de verb. ſig.