vide ſupra Clericus tercio. De eo aūt qui furtiueeſt ordinatus. videsͣ. Diſpenſatio.¶ Quid de ordinatis ab alieno ep̄o ſine licentia ꝓprij. Rn̄. ẜm Ray. priuant̉ executōne. Poterit tn̄ep̄s diſpenſare. extra de tem. or. qd̓ tranſlatōeꝫ. qd̓c. ẜm aliquos videt̉ innuere ꝙ nō ſit ſuſpenſus ipſo iure: ſꝫ ſuſpendendus ibi. interdicenda eſt ei ordinis executio. Sed hoc nō ob. qꝛ nō intelligit̉ deinterdictōne diſpoſitiua. Hoc eſt qꝛ nō ſuſpenſuꝫſuſpendat: ſꝫ intelligitur de interdictōne ⁊ ſententia declaratoria ⁊ executiua. vicꝫ q̄ declarat ſic ordinatum a iure ſuſpenſum.¶ Quid de ordinato ab hereticis. excommunicariitiliatis. ſuſpenſis. apoſtatis ⁊ huiuſmodi? Rn̄. ꝑ talibus nō debet quis recipere ordines. Si tn̄ aliqueꝫordinent: tenendum eſt vt dicit Ray. ꝙ om̄es tales vere ꝯferant ſacramenta. dūmodo in forma eccleſie ꝯferant. ⁊ ꝯferens peccat mortaliter. De recipiente autem dic vt habet̉ sͣ. Clericꝰ. iij. ꝑ extrauarideoi ab eo quigantem baſilien̄.Sed nunquid ſic ordinati poterūt miniſtrare?tuꝫ ⁊ compelit me adordinRn̄. ẜm Ray. Si ordinati ſunt a tali: qui ſuſcepitſeſtus. vdes. Excōvltimam manus impoſitōneꝫ in eccleſia .i. ordinēep̄alem: ⁊ nūc eſt hereticus vel excōmunicatus etinatus j. Cōmuhuiuſmodi: dicendum ꝙ ſiue iſti ordinati ſciebāt:ſiue ignorabant: tolerant̉ diſpenſatiue in ordinibus ſuſceptis miniſtrare. Ad ſuperiores v̓o nō debent promoueri niſi eſſet neceſſitas magna. ⁊ conuerſatio ſancta. ix. qō. j. c. j. ij. et. iij. Si v̓o ordinatifuerunt a tali qui recepit vltimam manus impoſitionem extra eccleſiaꝫ: et ipſi ſcienter a tali ordinesſuſceperūt: nunꝙͣ tolerant̉. Si ignoranter tolerantur. ix. q. j. ordinatōnes.Rdinatus. I. per ſaltū. id eſtaliquo ordine pretermiſſo ad ſuperiorēaſcendendo: ꝙͣuis caracterem recipiat:tamen eſt ſuſpenſus ab executione ipſius ordinisſic recepti di. lij. ſollicitudo. extra de cle. ꝑ ſal. ꝓmo.cj. De hoc vide sͣ. Diſpenſatio.Rdinatus. ilj. negatiue. ſcilicet qui non eſt ordinatus. et tamen aliquid tale exercet. Quid de talibus? Reſpondeo ẜm Ray. Laici qui nullum ordinem habentes diuinum officiū exercent indebite: niſi ceſlare velint: debent excommunicari. Poſſunt tam̄licite facere officia minorum ordinū: ꝙͣuis ad hocnon habeant officium. Sicut in domo non conſecrata poteſt dici miſſa: licet conſecratio ad hoc ordinetur: vt in ea miſſa dicatur. Clerici v̓o qui exercent officium illius ordinis quem non habēt ſuntdeponendi: vel perpetuo ſuſpendendi ab ordine)quem habebant. Glo. tamen Ray. nō credit iſtuꝫrigorem extendendum eſſe ad clericos minorumordinum: vel qui in miſſis nouis miniſtrant in officio ſubdiaconatus cauſa cuiuſdam gaudij et ſolennitatis faciende: non mentientes de ordinibusſuis: cum fere omnes exiſtentes ſciant veritatem.tales tamen grauiter peccant: huiuſmodi etiam ſiOrdinatus. ij. Fo. CLXXXIII.ne malicia tentando. Idem videtur tenere Hoſti. quia voluntas ⁊ ꝓpoſitum diſtinguunt maleficia. de ſen. ex. cum voluntate.RNALS. Utrum ornatus mulierum ẜm morem patrie qui videt̉ vanus ⁊ ſuperfluus quo ad veſtes inciſasperforatas. lingulatas. polimitas. ſeu racamatas.caudatas. deauratas: ſeu etiaꝫ ornamenta capitisvel capillaturas varias vel capillos mortuos: velzonas aureas: planellas altas: ⁊ fucos ⁊ huiuſmodi ſit peccatum mortale. Reſpondeo ꝙ in iſto ornatu duo ſunt cōſideranda. Primum eſt intentioipſius ornantis. Secūdū. ipſe ornatus in ſe. Quoad primum ponentur quedam cōcluſiones. Quarum prima eſt iſta. Mulier ornans ſe intentiōe vttrahat homines ad ſui concupiſcentiam: indubitanter peccat mortaliter: quia agit ꝯtra charitateꝫproximi intendens mortem anime eius: etiā ſi noſequatur ruina alicuius. Et hoc eſt proprie ⁊ per ſeſcandalum actiuum et mortale ẜm Tho.¶ Secunda ꝯcluſio. Mulier ornans ſe predictisveſtimentis: nō ad ꝓuocandum homines ad ſuiꝯcupiſcētiā: ſꝫ ad iactantiā ⁊ humanā laudē: ibi cōſtituens finē ſuū vltimū: indubie peccat mortalit̓.Mortalia em̄ ex fine trahunt ſpēm ẜm ph̓m: etiaꝫquia in hoc caſu fruit̉ creatura: in ea ponendo finem ſuuꝫ: qd̓ eſt peccatū maximū ẜm Aug. Nulla maior peruerſitas ꝙͣ frui vtēdis ⁊ vti fruendis.¶ Tercia cōcluſio. Si talis mulier vtatur p̄dictisornamentis ob quandā ꝯplacentiā ⁊ iactantiam:ita tn̄ inordinate afficitur ad talem ornatū: ꝙ etiāſi crederet certitudinaliter ꝓximum ex illo ornatuad ruinam trahi: nō curaret: dūmodo ꝯſequaturillā ꝯcupiſcentiā. Sic em̄ eſt mortale ratōne deprauate intentōnis. Nullū eſt em̄ adeo veniale: quinfiat mortale dum placet: ꝯplacentia .ſ. fruitōnis.¶ Quarta ꝯcluſio. Mulier ſe ornans vt ſupͣ ſi aliquod p̄dictorū trium nō intendit: nō obſtante ꝙaliquā inanē gloriā: vel iactantiā: vel ꝯplacentiamex huiuſmodi ornatu querat citra tn̄ ſalutē animeſue et proximi. ⁊ conſiſtat infra limites dei: erit veniale. ẜm Tho. Pro iſtis duabus concluſionibusimmediate poſitis optime facit quod dictum ē sͣ.Auaricia.¶ Quinta ꝯcluſio. Mulier ornans ſe vt sͣ. vt viroſuo placeat: ne reddat̉ ei odioſa. Et ſic inclinet̉ adaliaꝝ ꝯcupiſcentiā: vel qꝛ imꝑat̉ hoc a viro ſuo. nōeſt mortale. īmo forte nec veniale: ſꝫ meritū: ſi eſt inſtatu merēdi: niſi exceſſus ſit in ipſo ornatu in qͣntitate vel qualitate. Et ad hoc facit qd̓ dicit apl̓usj. Thi. ij. Et mulieres in habitu ornate: cū ſobrietate ⁊ verecundia. Similiter ſi ex hoc intendāt vitare obprobriū hominum: ne omiſſo ornamentoẜm morem patrie deſpiciantur a ceteris: aut vt cōiugio tradant̉: nullū videt̉ vel leue peccatū.¶ Ꝙtum v̓o ad ſecundum. ſcilicet ipſum ornatūin ſe duo poſſunt ibi vicia inueniri ſcilicet ſuperfluitas expenſe. et incentiuum libidinis ad quodillud inducit. Et ꝙͣtum ad ſuperfluitatem: que ꝑhh̓ ij