ptinent. hoc tamē cum conſenſu abbatis. ⁊ ſic intellige. xvj. q. j. per totum. In eccleſijs autē que admonachos ꝑtinent mero iure: ſufficit ſola auctoritas abbatis ⁊ cōuentus. xvj. q. ij. viſis. vel etiamſolius abbatis: ſi ad ip̄m pertinet eccleſie prouiſioAdde tamē qd̓ notat Panor. in dicto. c. qd̓ dei timorē. ꝙ regulares poſſunt ꝓmoueri ad eccleſiasſeculares curatas principaliter propter officiū predicandi. Et ſic propter bonū cure. Ex quo infert̉.ꝙ ſi religioſus non eſt ad iſta aptus nō poteſt licite ꝓmoueri. Et pro maiori declaratione p̄dictorūquerit Panor. vbi sͣ. an predicta habeant locumde iure cōi: an v̓o ex diſpenſatione. puta ꝙ tam canonicus regularis ꝙͣ monachus de iure cōmuniſuadente neceſſitate vel vtilitate poſſint ꝓmoueri ad eccleſias ſeculares curatas. Quidam tenentꝙ de iure cōmuni poſſunt ꝓmoueri: ſed debenthabere ſociū. Alij ꝯtra dicentes ꝙ ex diſpenſatiōePanor. autem diſtinguit. ꝙ aut queritur nūquidregulares poſſint ꝓmoueri ad dignitatem epiſcopalem. ⁊ ſic ẜm omnes ꝓmoueri poſſunt .ſ. d̓ iurecōmuni. tex. eſt in. c. vnico. xviij. q. j. ⁊ in dicta cle.j. ⁊ aptius patꝫ in. c. ſi religioſus. et. c. quorūdā. deelec. li. vj. naꝫ ibi eligunt̉ ꝑ canonicos in ep̄os. Siem̄ nō eſſent habiles de iure: nō eligerent̉ ſꝫ poſtularent̉. vt in. c. fi. de poſtu. p̄. Unde etiā abbas nōobſtante vinculo dignitatis pōt eligi in epiſcopūvt in. c. ſi abbatē. de elec. li. vj. Et hoc cōcedit̉ ꝓpterexcellentiā ep̄alis dignitatis. naꝫ ⁊ ep̄us appellat̉religioſus. vt in. c. ex multa. d̓ voto. Aut loqͥmurde eccleſia inferiori. ⁊ tunc aut eccleſia eſt collegian liceat monacho haberelocum ndta aut nō. Primo caſu: aut queritur de ꝓmotōnead canonicatū vel ad aliud beneficiū ſimplex ip̄ieccleſie collegiate. ⁊ tunc promoueri non poſſunt:xpabj ri tis iaxvt in. c. ſuper eo. de regula. adeo ꝙ etiā ep̄us diſpēſare nō poteſt ẜm Cal. vt religioſus ſit canonicusin eccleſia ſeculari. Nam hoc caſu ceſſat priuilegiūcure: ratiōe cuius ꝑmittitur ꝓmotio ad eccleſiamſecularē. vt in dicto. c. qd̓ dei timorē. hoc intelligeniſi eccleſia cathedralis eſſet regularis. nā tūc monachus vnius monaſterij poteſt ꝓmoueri: vt ſitcanonicus in eccleſia cathedrali. Et largo mō monachi in tali eccleſia pn̄t appellari canonici. Aut q̄ritur nūquid poſſint promoueri ad ip̄am dignitatem eccleſie collegiate. puta vt ſit p̄poſitus. Hoſt.tenet ꝙ nō poteſt fieri ſine diſpenſatiōe: niſi ꝓpterneceſſitatem cure. Alij tenēt oppoſitū: qꝛ ſicut pōtperi ſaitſꝓmoueri in ep̄m in eccleſia ſeculari: ita ⁊ in p̄poſitum in eccleſia collegiata eadem rōne. Et Panor.tenet hanc opi. cum nōͣ reꝑiatur hoc iure ꝓhibitūnam eadem ratio eſt in ep̄o: cum ep̄us faciat vnūcorpus cum canonicis ſuis. Itē ratio cure ⁊ predicationis militat in hoc caſu. vt in dicto. c. qd̓ dei timorē. Si aūt loquamur de eccleſia non collegiataaut eſt nō curata: ⁊ nō poteſt religioſus eam obtinere: quia ceſſat ratio cure. Aut eſt curata: ⁊ ꝯmuniter tenet̉ ꝙ de iure cōi poſſit promoueri: licꝫ dn̄ide ro. teneant ꝯtrariū.¶ Utrum huiuſmodi monachus qui factus eſtrector alicuius eccleſie ſecularis teneatur ad ſtatuta ſui ordinis? Rn̄deo ẜm Hoſti. ſi talis eccleſiaMonachus Fo. CLXXV.pleno iure pertinet ad monachos: prefatus monachus in ea remanet ſubiectus abbati: et ſeruabit̉omnia ſicut prius p̄ter tria. ſcꝫ ieiunium. ſilentiū.⁊ vigilias que comode ſeruari nō poſſunt in eccleſia ſeculari. Si v̓o eccleſia non pertinet ad monachos ſed ad epiſcopū. tūc monachus inſtitutus atribus ſubſtantialibꝰ nō abſoluit̉ ſimpliciter. Nā⁊ cōtinentiam ſeruare tenetur. Ab obedientia abbatis abſoluit̉ quidem: ſed imperio epiſcopi ſubijcitur: qui decetero erit abbas ſuus. temporalia diſpenſabit ratione cōmiſſe adminiſtrationis. Et ſihabet ſocium monachū: nō excuſatur ab eſu carnium. dicto. e. quod dei. niſi ſit infirmus de conſe.diſt. v. carnem. vel niſi imꝑante epiſcopo: qui abbas ſuus eſt. Si autē ſociū nō habet poteſt ſe hiscum quibus viuit cōformare. xlj. diſt. quiſquis. exͣde ſta. mo. recolentes. In omni tamē caſu habitūdeferre debꝫ: nec debet temerarie dimittere al̓s excōmunicatus eſſet. de quo videsͣ. Excōmunicatione. xvj. Quo v̓o ad officiuꝫ: monachus factuscuratus abſoluit̉ ab officio monachali: quia debꝫſe cōformare officio clericoruꝫ ſecularium. dicto. c.quiſquis.¶ An v̓o religioſus poſſit promoueri ad eccleſiāſecularem in caſibus ꝑmiſſis ſine licentia ſui abbatis? Rn̄. Panor. in dicto. c. qd̓ dei. dicit. ꝙ nō. vthabetur in. c. ſi religioſus. de elec. li. vj. Immo necin papā: vt notat glo. in. c. qͣꝫ ſit. xviij. q. ij. Si autēabbas nō vult cōſentire: et vtilitas ſeu neceſſitasſuggerit. tunc poteſt cōpelli ad cōſentiendum ẜmdocto. propter bonum publicum. Et hoc facit adq. quotidianā. Statuto cauetur vt puella minor.xxv. annis nō poſſit ſe maritare ſine ꝯſenſu duoꝝagnatorū. Puella elegit ſibi ſponſum cōdignumſed agnati ſine cauſa legitima nolunt conſentire.Certe ꝑ p̄dicta poſſunt ꝯpelli ꝑ ſuꝑiorē ad cōſentiendū: vel ip̄e ſuperior dabit licentiā cōtrahendi.Et hoc idē tenet Bar. in. l. ſi cū dotē. ff. ſo. ma.¶ Utrū ex ꝯtractu monachi obliget̉ abbas velmonaſteriū? Rn̄. ẜm Inno. ſi monacho cōmiſſaeſt admīſtratio: abbas ⁊ cōuentꝰ tantū obligāturquātū admīſtratio ſe extēdit. Si v̓o nō hꝫ adminiſtrationē: obligat̉ monachus. Sed nō teneturſoluere: qꝛ nō habet vnde.¶ Sed qͥd de obligatiōibꝰ ſeu ꝓmiſſiōibꝰ ab aliquo factis monacho vel abbati. nūquid acqͥrunt̉monaſterio? Rn̄. ẜm Inno. ⁊ Ho. ex ꝯtractibusinitis cū monacho vel abbate obligat̉ qͥs monaſterio: qꝛ pōt monachus monaſterio actionē acqͥrere. nō tn̄ pōt obligare monaſteriū. vn̄ ꝙͣuis abbas ſiue monaſteriū poſſit age̓. nō tn̄ tenet̉ reſpōdere niſi de eo qd̓ ad ip̄m ꝑtinet. Et licꝫ oīs ꝯͣctusꝓhibitꝰ ſit monacho: niſi imꝑante abbate. vt. xij.q. j. nō dicatis. Hoc intelligit inquātū monaſteriū obliget̉: ſed obligatio alteriꝰ ad monaſteriū poteſt ꝑ monachū acquiri. Similiter ⁊ poſſeſſio etiāper monachū fugitiuum monaſterio acquirit̉. ff.de acqͥ. poſ. l. j.¶ Quid de rebꝰ ablatꝭ monacho? ℟. ẜm Inno.⁊ hō. Si res erāt mōaſterij vl̓ etiā alteriꝰ ⁊ monaſteriū ad reſtōeꝫ tenebat̉. tūc aget mōaſteriū. ſi v̓o