do dicunt. Bibamus in nomine matrimonij. veloſculemur nos inuicem. nunqͥd ꝯtrahit̉ mr̄imonium. Rn̄. ẜm. v̓v̓. Credo ꝙ non. niſi hoc agēdovoluerint recedere a ſponſalibꝰ de futuro ⁊ ꝯͣherede pn̄ti. nam qd̓ dicunt noīe mr̄imonij intelligendum eſt ꝯͣhendi potius qͣꝫ ꝯtracti. cū ante actū nōſit de mr̄imonio ſꝫ de ſponſalibꝰ. ⁊ hoc niſi de ꝯͣriaintentione ꝯſtet.¶ Quid ſi nihil actum ſit de ſponſalibꝰ ſꝫ ſimpliciter vterqꝫ dicat dicta v̓ba ⁊ ſeqͥt̉ oſculum de cōi cōſenſu. Rn̄. ẜm v̓ v̓. credo ꝙ ſi ꝯͣhētes ꝑ hoc intēdebant ꝯͣhere: matrimoniū ꝯͣctum eſt. Ad iudicandum aūt de intentione: recurrendum eſt ad circūſtantias v̓boꝝ p̄cedentium ⁊ ſubſeq̄ntiū ⁊ hmōiindicia. ꝙ ſi nulla appareant: non credo ꝙ ſit matrimonium. ⁊ preſertim ſi vterqꝫ vel alter negat ſeintentionem habuiſſe ꝯtrahendi. aut ſi alter ad ſecunda vota tranſierit.¶ Pone ꝙ qͥdaꝫ in pn̄tia plurium ſoroꝝ dicat eisPromitto vobis: ꝙ vnam ex vobis ducaꝫ in vxorū Sd idenrem. ⁊ omnes rn̄dent placet ⁊ ita iurat̉. poſtea cognoſcit vnam: nunqͥd eſt matrimoniū? Rn̄. Hoſti. ꝙ ſic. qꝛ ip̄o facto ꝯſentit. ſꝫ glo. in. c. ex lr̄is. el. ij.de ſpon. tenet ꝯͣrium. vt nec v̓tute ſponſalioꝝ. necvirtute mr̄imonij cogat̉ illam ducere. Sponſaliaem̄ ſꝑ fuerunt nulla. Cum em̄ nō poſſint ꝯſiſtereex ꝑte vnius tm̄: oportet dicere ꝙ cum omnibꝰ ſororibꝰ ſponſalia eēt ꝯͣcta. ⁊ ſic nullam poſſet ducere obſtante publica honeſtate. Et hanc opi. glo. tenet Io. an. Sꝫ hec omnia tollunt̉ ẜm Ho. qꝛ fatēdum eſt ſpōſalia a principio fuiſſe incerta ⁊ ſub qͣdam tacita ꝯditione ꝙ ꝓmittit acciꝑe quam elegerit. ⁊ iō nō naſcit̉ publica honeſtas. nec eſt veꝝ dicere etiam ꝯſenſum de pn̄ti adeſſe: ſꝫ copula ſubſecuta oꝑat̉ purificatōꝫ illius tacite ꝯditionis. qꝛ videt̉ tunc ꝯſentire ⁊ eligere iſtam. Et hāc opi. Ho.ſequit̉ Panor. in. d. c. ex lr̄is. Nam in dubio nondꝫ p̄ſumi duplex pctm̄ .ſ. ſtupri ⁊ ꝑiurij. ſꝫ potiꝰ infauorem matrimonij debemꝰ p̄ſumere cōpulamfuiſſe licitaꝫ. Et ꝙ voluerit ille adimplere iuramētum ſuum. Naꝫ in dubio ſꝑ iudicamus ꝓ matrimonio. vt in. c. licet ex qͣdam. de teſti. Secus ẜmHo. ſi qͥs iurat ſe ducere vnam de certo loco. nātunc cognoſcendo certam vel vnam. nō videt̉ cūilla ꝯͣhere: cum poſſit hoc caſu cū alia ꝯͣhendo adimplere iuramentū. Idem Panor. ſꝫ Car. in. d. c.ex lr̄is vt no. d. Io. an. ibi tenet. ꝙ nec p̄textu iuramenti. nec ſpōſalioꝝ. nec mr̄imonij iſta mulier cognita poterit petere hunc in viꝝ. qꝛ non int̓uenitꝯſenſus mutuꝰ. nec v̓ba ꝯͣctus directe ſunt certaxxiad eam. copula aūt vbi ꝯͣctus non p̄cedit non inducit ꝯͣctum. qꝛ tn̄ iuramentū dirigit obligatōꝫ indeum. poſſet dici ꝙ iſto caſu. ex officio iudex cā ꝑiurij vitandi: poſſet cogere hunc ad ꝯͣhendū. Opinio tn̄ Ho. videt̉ ſatis tolerabilis fauore mr̄imo.nij. Et ꝑ p̄dicta patꝫ rn̄ſio ad qōem. Quis ꝓmiſitduci Ml̓i. accipere vnam ex ſuis ſubiectis. ⁊ itaiurauit. ꝯſummauit copulam cū vna. Dic ꝙ hoccaſu nō eſt mr̄imoniū. vt dictū eſt sͣ. Et iō eſt dr̄iaa p̄cedenti. q. qꝛ ibi ꝓpter ꝯſummataꝫ copulaꝫ eratMatrimonium. iiij. Fo. CLXIX.nata affinitas cum alijs ſororibꝰ. ⁊ ideo cogi dꝫ ꝯͣhere cū illa. Secus in caſu nr̄o: qꝛ licet ꝯſūmet cōpulam cum vna ſubdita ducis. non ꝓpter hoc impedit̉ acciꝑe aliaꝫ.¶ Quid ſi qͥs ꝓmittit acciꝑe vnam ex filiabꝰ ticijquam elegerit: ⁊ ipſe ꝯſentiunt. ⁊ interuenit iuramentū: poſtea ſequit̉ copula cū vna. An erit matrimoniū. Hoſti. dicit ꝙ ſic. Et ita ꝯmuniter tenet̉ ẜm. d. Io. anto. in. d. c. ex lr̄is. qꝛ veꝝ eſt dicereſingulas iſtas mulieres ꝯſenſiſſe ſub hac ꝯditioneſi eam elegerit. Sed cōpula habet vim purificationis ꝯditionis. c. de illis. de ꝯdi. ap. ergo tenet matrimoniū. Et ſi dicat̉. quare ſecus in qōne glo. D.anto. aſſignat rōnem. qꝛ ibi ꝯſenſus fuit nudus ⁊purus. Et ideo rōne incertitudinis viciat̉. hic autem fuit ſub cōditione ſubſpenſus. ⁊ ꝯͣctus refert̉ad tempus purificate ꝯditiōis. qꝛ ipſa purificatioꝯditionis videt̉ ineſſe in ꝯͣctu. ergo exquo poſteacertaꝫ elegit. videt̉ ꝯſenſus ille fuiſſe certus a principio. Et iō reſtaurat matrimonium per copulamq̄ ꝯditōꝫ purificat. d. c. de illis.¶ Utꝝ ꝯſenſus ad tp̄s faciat matrimoniū. Rn̄.ẜm Pe. cum inſeꝑabilitas ſit eſſentialitas mr̄imonij: iō ad mr̄imoniū reqͥrit̉ ꝯſenſus ad inſeꝑabilitatem. ⁊ ſi fit ad tp̄us nō facit mr̄imoniū. ex de cōdi. ap. c. fi. Hoc intellige ſi deducat̉ in pactum expreſſum ab ambobꝰ. Secꝰ ſi in corde retenta ſit talis ꝯditio. nam ꝯditio in corde retenta nihil oꝑat̉.Et hoc ſingulariter voluit Inno. vt dicit Panor.in. d. c. fi. vbi ſingularit̓ diſtiuguit. ꝙ ſi vterqꝫ ꝯiugum ꝯſenſit ꝯditioni appoſite ꝯͣ ſb̓am mr̄imonijtūc mr̄imoniū nō tenet. Si aūt alter ꝯͣdixit: tenetmatrimoniū ſi fuit ꝓceſſum ad ꝯſummatōꝫ ipſiꝰ.Idem dicit fauore mr̄imonij ſi alter tacuit. ⁊ ſic tacens hēbit̉ ꝓ ꝯͣdicente. Et no. bene hoc dictū Inno. videt̉ em̄ ꝑ hoc velle ꝙ in alijs actibꝰ tacēs videat̉ ꝯſentire ꝯͣctui ẜm ꝓteſtatōꝫ alteriꝰ: licet ꝓteſtatio ſit oneroſa ⁊ odioſa. vt dictū eſt sͣ. Electio ſecundo. Et dicit Ho. ꝙ hoc ſepe eſt p̄dicandū. neſimplices mulieres decipiant̉. De. q. tn̄ principalivide. jͣ. Papa.Atrimoniū quarto.m ſi fiat contra intentionem. Et querit̉: ſiqͥ ꝯtrahunt verbo ⁊ diſſentiunt animonunqͥd ſit mr̄imoniū. Rn̄. ẜm. v̓ v̓. ſi vterqꝫ vel alter animo diſſentiat: nō eſt mr̄imoniū. Si tn̄ de illo ꝯſtiterit: eccleſia ꝯpellet eos ſimul eſſe: cū de intētione ꝯſtare nō poſſit. vn̄ nec crederet̉ ei qͥ dicit ſenō intendiſſe. qꝛ qͥlibet ſic poſſet dicere: ⁊ ſeꝑaret̉matrimonium. qꝛ vt dr̄ exͣ de ꝓba. ꝑ tuas. nimisindignū eſt iuxta legitimas ſanctiones. vt qd̓ qͥſqꝫſua voce lucide ꝓteſtatus eſt in eum caſum ꝓpriovaleat teſtimonio infirmare. Si tn̄ ſignis euidentibꝰ appareat de ſil̓atione: eccleſia non iudicabitmatrimonium eſſe. al̓s verbis ſtabit. hoc poſſet intelligi. quando vterqꝫ vel alter eoꝝ reclamaret ſtatim poſt tale matrimoniū ꝯͣctum ſe non ꝯſenſiſſe.vel fuiſſe deceptum. Secꝰ ſi ꝑ aliqd̓ tꝑis interuallum notabile etiaꝫ iuraret ſe nunqͣꝫ corde conſen