cuniam quam mutuaui. nam depoſitus non teneberis. Quod credo verum ſi in vtilitatem eccleſiepecunia verſa eſt. xv. q. vj. alius. Item ſpeciales cōditiones nō ſubintelligunt̉ in iuramento ſi non exprimant̉. ꝙͣuis mente concipiant̉. xxxij. q. vltima.c. vltimo: niſi vbi lex exprimit aliquid agi tacite inter contrahentes. tunc illud pro expreſſo habetur.d. l. cum quid. Et hec vera ſunt in ꝓmiſſorijs iuramentis: ſed in aſſertorijs iuramentis nulla conditio ſubintelligitur. ⁊ de tali loquitur. d. c. vltimumNon tn̄ dr̄ iuramentum conditionale. qͣꝫuis omnes p̄miſſe cōditiones intelligant̉. ff. de cōdi. ⁊ de.l. conditiones.¶ Quid aūt ſit iuramentū ꝓmiſſoriū. vel aſſertorium? Dic ẜm Ray. ꝙ aſſertoriū eſt cum iurat̉ depn̄ti aut de p̄terito: puta. ſic eſſe vel non eſſe. Promiſſoriū v̓o eſt de futuro: vt cum aliquis iurat aliquid ſe dicturū vel facturum.¶ Pone. Quidam alij fecit iniuriam. ⁊ pro illa iniuria petebatur quedam ſumma pecunie in iudicio. poſtea compromiſerunt in arbitros ꝑ iuramētum. qui condemnauerunt eum vt exiret ciuitatē:nec rediret donec alter duceret reuocandum. nunquid tenet̉ exire? Rn̄. ẜm Dir. ꝙ non. d. c. veniēs.et. d. c. quintauallis. qꝛ illa eſt pena corporalis queeſt maior om̄i pecuniaria. ff. de his qui no. infa. qͥdergo. §. pena. Et hic agebatur pecunialiter. Sedpone ꝙ cōdemnauerunt eum ne litigaret ꝑ ꝓcurarem. nunquid pōt cōtrauenire? Hoſt. dicit ꝙ ſic.qꝛ vſus ꝓcuratoris eſt valde neceſſarius. ff. de procur. l. j.¶ Sed pone ꝙ ꝓcurator iurauit nomine dn̄i ⁊ ꝑiurauit. An ipſe ꝓcurator ſit ꝑiurus? Dic ẜm quodam et bene. ꝙ is qui taliter ad iurandum conſtituit̉ procurator non eſt periurus. licet ſcienter falſum iuret. cum non intendat propriam animā obligare. puniri tamen debet cum ſit cooperator periurij. de offi. dele. c. j. Is tamen in cuius animamp̄ſtatur. incurrit periurium. Et hoc nota. quia ſingulare.¶ Quid ſi iuraui tibi dare. x. Et tu mihi debes aliax. nunquid poſſim compēſare? Rn̄. Panor. in. c.ad noſtram. el. j. extra eo. dicit ꝙ non. quia iuramētum eſt obſeruandū in forma ſpecifica. nec ſufficitillud adimplere in effectu. patet ibi per text. illum.quia iurans tenet̉ prius actualiter ſoluere. nec ſufficit compenſare qͣꝫqͣꝫ compenſatio ſit ficta ſolutiol. ſi peculium. §. j. ff. de ſtatu lib̓. Et dicit Panor. ꝙdoc. noſtri communiter ſentiunt quod dictum eſtSed contrarium dicit ſenſiſſe Bart. in. l. ampliusff. rem ra. ha. vbi ponit talem. q. Quidam tibi promiſit ſoluere certam quantitatem. ⁊ hoc iurat. poſtea compenſat tecum. nunquid ꝑ hoc ſit ꝑiurus?Et concludit ꝙ non. Nam conditiōes debent impleri in forma ſpecifica. ſicut iuramentum. vt in. l.qui heredi. in principio. ⁊. l. meuius. ff. de condi. etde. Sed iuſſus dare implet conditionem compenſando: vt. d. l. ſi peculium. ergo ⁊cͣ. Preterea: ſi egoimpedior iuſta de cauſa facere quod promiſi. nonſum ꝑiurus: vt in. l. fi. ff. qui ſatiſda. co. Sed ſi egoIurarenon ſoluo tibi. quando tu debes mihi tantūdem.ego impedior a te. quia ideo nō tibi ſoluo: quia tunon ſoluis mihi: vnde quaſi facto tuo impeditusnon debeo eſſe periurus. hanc rationem facit ter.in. l. iij. ver. Item queritur. ff. de ſta. lib̓. Et concludit Panor. ob rationes Barto. que videntur valde efficaces. ꝙ ante factum eſt ſequēda opinio prima. quam tenet Ioh̓. an. ⁊ Inno. ſed poſt factumvt quis excuſetur a periurio. ſequenda eſt opinioBartoli¶ Quid ſi quis iurauit tenere obſtagia in certo loco. Et non habet ibi quod comedat. nec vnde ſoluat? Rn̄. ẜm Hoſti. ſi tempore obligationis. iamerat non ſoluendo. tenetur obſtagia ſeruare. quiavidet̉ ad hoc ſe obligaſſe vt victuꝫ querat manibꝰſuis. vel mendicando. Sed ſi tempore obligatiōiserat ſoluendo. ⁊ nunc deuenit ad pauꝑtatem. tūcdiſtinguo. quia ſi eſt talis ꝙ poſſit mendicare ſineverecundia. dico idem quod prius. Sed ſi eſt nobilis. ⁊ in dignitate. tali ſubueniēdum eſt iuris betur dc. verumneficio. extra eo. querelam. ⁊. c. breui.¶ Quid ſi debitor iurauit creditori ſe ſoluturuꝫ incerto termino ⁊ impeditus nō pōt? Rn̄. ẜm Hoſti. Si quando iurauit credebat ſe non poſſe ſoluere. vel non habebat probabilem cauſam credenditunc in vtroqꝫ caſu periurat. quia in primo deeratveritas. In ſecundo iudicium. Si v̓o ab inicio cridebat probabiliter ſe poſſe. ſoluere nō periurabattiitintEt ſi poſtea fecit poſſe ſuum. nō eſt periurus. Sedet multo magis excuſatur ſi miſit pecuniam temdum ẜm Bopore debito. ſed caſu perdita fuit. extra de iureiur.querelam. ꝙ ſi poſtea lapſo termino poſſet. et nonicet in foro corſolueret. ꝑiurus eſſet. lapſus em̄ termini non ſubin foro conſcīe: hac rōſtulit obligationē iuramēti. extra de dolo ⁊ contu.cum dilecti.¶ Quid ſi iuro aliquid generaliter. nūquid ad ſpenon eſt verunciale teneor? Rn̄. ẜm Hoſti. Cum generalitas obſcuritatem pariat. nō videor cogitaſſe de his ſuperquibꝰ ſpecialiter iuraturus nō fuiſſem. Et ſic interp̄tatum eſt iuramentum ẜm intentionem iurātisquando ſine dolo quis iurat. Secus autem quando ipſe cum dolo eſt. ⁊ ille cui iuratur eſt ſine dolo.Ideo ſi emergat caſus inopinatus de quo ſi cogitaſſem nullo modo iuraſſem. nō teneor. Adde ſingulare dictum Panor. in. c. veniens. extra eo. vbihabetur ẜm Inno. ꝙ ſi iuramentum fuit generaliter preſtitum. tunc nō extēditur niſi ad ea de quibus cogitatuꝫ eſt: vel debuit merito cogitari. extraeo. quintauallis. Si autem iuramentum fuit ſpecialiter preſtitum. tunc dicit ꝙ iuramemtum recipitinterpretationem ẜm ius in foro contēcioſo. Sedin penitentiali ẜm intentōnem iurantis. Et ꝑ hocſoluitur qō. Quidam clericus iurauit ſtare mādato ep̄i: qui p̄cepit ei vt beneficio renūciaret ⁊ ꝙ nōappellaret. Certe exquo non erat veriſimile ꝙ dehis cogitaſſet. poterit p̄cepto nō obſtante appellare. Et ita fuit determinatu ꝑ doc. de ro.¶ Et ꝑ p̄dicta ſoluit̉ notabilis qō de mercatore derobato in nemore. qui timore mortis iurauit latronibus. ꝙ eiſdem portaret certam ſummam dena-