tixx. yd. 4 & ⁊ be b488 5ꝙ ſic. ⁊ poſſetrō ꝙ LP.2 vl poſſi Iſenetvita quis de neceſſitate non tenearis: tū qꝛ neſcisvtrū ſacerdos iniuxerit tibi penitētiā quā debuiſſet. Nam hodie vix iuſte imponit̉: cū pro quolibꝫpeccato mortali: ſeptēnis penitētia debeat̉. xxxiij.q. ij. hocip̄m. Et cū illud qd̓ nō eſt purgatū ī hacvita: debeat purgari in purgatorio: fatuus eſt etſimplex qui ibidē huiuſmodi indulgētias non reſeruat cū ſi ip̄as reſeruauerit tot diebꝰ quot hic remiſſe ſunt: ſit minus in purgatorio puniendus ꝙͣfuiſſet. Sed illis tm̄ ꝓſunt: quibꝰ dū viuerent facta fuit remiſſio. Et hoc intelligas de ꝑticularibꝰremiſſionibꝰ que fiūt per papam vel alios inferiores dicentes tm̄ de iniūcta penitentia relaxamusSecus de generali ⁊ vniuerſali: per quā oīs ſatiſvitcuefactio remittit̉ que a ſolo papa fieri cōſueuit. IdēDir. Et hoc de papa intelligendū eſt: qn̄ in tali remiſſione generali nō refert ſe ad penitētiā iniūctāſed abſolute et generaliter remittit. Al̓s ſecus ẜmAugu. de anch. ⁊ arch. flo. vt dictū eſt. F¶ An autē iſti dies ſint vtiles vel cōtinui? Rn̄Panor. poſt Hoſti. extra de pe. ⁊ re. cum ex eo. dicit ꝙ dies debent eſſe vtiles. Annus v̓o eſt ẜm ꝙiniūgit̉ in penitētia: hoc eſt ꝙ ſi debeo ieiunare inanno per. xl. dies: licꝫ interpolatim vt qꝛ forte qualibet ſeptimana debeo ieiunare ſemel: valet illa indulgētia. xl. dieꝝ ad tollendū omnes iſtoſ. xl. diesvnde nō currunt quotidie: ſed ſunt vtiles. De arno v̓o ſic intellige. debeo agere penitentiā ꝑ annūqualiſcūqꝫ ſit illa penitētia. puta ieiunādo ꝑ anniſemel in ſeptimana tollit̉ iſte annꝰ ꝑ hāc indulgētiā annalē. Ita ꝙ indulgentia anni nō diuidit̉ ꝑdies: ſed valet reſpectu anni integri: ꝓnt penitentia eſt annalis.Querit̉ de. q. quotidiana. An indulgētia conteſſa vere penitētibus ⁊ cōfeſſis: ꝓſit illis qui fuerunt cōfeſſi ſemel in anno ⁊ habēt ꝓpoſitū cōfiterdi: ⁊ ꝯtritionē de peccato p̄terito? Rn̄. ẜm panor.in. c. oīs. de pe. ⁊ re. ꝙ ſic̄. nam iſti dicūtur vere penitētes: exquo hn̄t cōtritionē ⁊ vere cōfeſſi: exquofuerūt cōfeſſi tempore determinato: ⁊ habēt ꝓpodltititirſitum ꝯfitendi. Naꝫ cōtritio eſt illa: q̄ multū operatur apud deum. Idem Car. in cle. j. de reli. ⁊ veſanctoruꝫ. vbi etiam querit de alia. q. quotidiana.n valent his quiꝰDatur indulgentia ꝑ totaꝫ octauam corporis xp̄iintereſſentibꝰ diuinis officijs in eccl̓ia. Quid ſi obItibmultitudinē populi omnes nō poſſunt intrare eccleſiā: ſed pars populi audit diuina extra eccleſiaꝫAn tales habebūt talē indulgētiā? videt̉ ꝙ non ꝑp̄dicta: quia exquo indulgentia eſt data ſub hacforma dutaxat qui audierint in eccleſia. Glo. ſoluit ꝙ non gaudebit hac indulgētia. Pau. dicit ꝙſi ex neceſſitate celebretur extra eccleſiā ſub tētoriogaudebūt preſentes indulgentia. Cōcludit tamēꝙ propter verbū in eccleſia. tutiꝰ eſt tenere ꝙ nonſufficiat horis intereſſe extra eccleſiaꝫ. Dicit tamēꝙ ſi propter turbam omnes non poſſunt ingredieccleſiam: ſtantes extra ambitum murorū: gaudibunt indulgentia: quia ſufficit voluntas intrādi.⁊ ꝙ ꝑ eos nō ſtat. ꝑ regulā Imputari.¶ Utrum autem vicini eccleſie: vt clerici vel reriꝰ. .b3 F4vvl cōo. S2V Addicio P vaciori hoꝝi Ierlatot̉ qͥrctꝓ ſpiuaplinſ ſa̓aaxvoſſu S loc n Ph.. yInfideus Fo. CXXXIX.yom. 7f. ſi. .. Se liomi. vbi Iꝙ a6 x yha. Rbi cōligioſi illius loci vbi indulgentie concedūtur: con pOiſpoſequātur tantam indulgentiam quātam remoti. ſado adRn̄. ꝙ ſic: quia remiſſio non ꝓportionatur labori. nd pnſed meritis que diſpenſantur: ſed qui plus labo pl̓e2 E7rat: de merito plus acqͥrit. Nota tamē ẜm aſten̄. . d pe. 8. j.p.ꝙ propter indulgentias diſſolui non debet obſer0 b6 5uantia regularis: quia religioſi magis merenturdoſpoſtroc pereligionem ſeruando: quo ad premium vite eter .ſpſi. 1tnne ꝙ indulgentias exquirendo. licet minus quo R Auad dimiſſionē pene: quod eſt minus bonuꝫ. Nec pon. al 2iterum per indulgentias dimittūtur pene iniun tpocte in capitulo: quia ibi agitur quaſi forum iudici T4I pmnaꝫ AAc.ale magis ꝙͣ penitentiale. vnde non ſacerdotes: fa a5ꝑio.. putiquādoqꝫ capitulū tenent: ſed abſoluūtur a pena po. RRo2 Lfiniuncta: vel debita pro peccato in foro peniten pp̄. q lij limisͣ. cō K. ſſSed querit̉ de. q. quotidiana. Pone quidam47d A5 ſi ⁊.qj.habet priuilegium a papa: ꝙ ſemel poſſit abſoluiaab M. I miplenarie ī articulo mortis. Et fecit ſe abſolui: poſt o2ueRqar. xea liberatus eſt. An virtute dicti priuilegij poſſit QG Siterū in alio articulo mortis abſolui? Rn̄. Archi. 928 inc. V7iflo. in ſum. dicit. non putet aliquis ꝙ qn̄ ſemel in A0articulo mortis fuit: ⁊ vſus fuit tali gr̄a ꝙ poſtea ī diſpꝰſadi M6alio articulo mortis vti valeat: niſi papa latiorem hꝰ gcia itauctoritatem daret qͣꝫ dat: qn̄ ponit ꝙ in articulo illa 4 demortis dūtaxat ſemel. Et ita rn̄ſum fuit ẜm eum ve. . oditain cōcilio cōſtancienſi a litteratiſſimis viris. Nec Si ꝑ orior. ⁊ amirū: quia priuilegiuꝫ de indulgentijs tantū dat pb. 4ꝑ. Rih ilaquātū ſonat. nō aut extēdi dꝫ vitra.¶ Utrū indulgētie faciēde ſint ꝓ ſubſidio tēpo minoꝝ pena adrali? Rn̄. ẜm Ri. ꝙ ꝓ tꝑalibꝰ pͥncipaliter nō de yeꝫ Al . dūniobent dari ſpūalia. Nā cū dant̉ indulgētie ꝓ ecclejxi ¶ 8 192Rſtiꝑ. ylſijs vel hoſpitalibꝰ cōſtruēdis: nō dant̉: vt in illistꝑalibꝰ ſiſtat̉: ſed ꝓpter vtilitatē ſpūalem cōſequē li ſib. pe 4tem. Et ideo nō dant̉ ꝓ tꝑalibus: niſi inquātum j. pASXt tdbordinant̉ ad ſpūalia.⁊N. Trl̓pa. ſt¶ An aūt ꝓ edificatione pontiū licitum ſit dareb 4indulgentias? Dic ẜm Panor. in dicto. c. qd̓ aūt. p ſpla vpāꝙ qn̄ pons fit: aut reficit̉ in aliquo loco ꝑiculoſo: a9.vbi ꝑegrini ⁊ paupes ſepe patiebant̉ mortis perl 41 T Ad̓ rōtleāculū in trāſitu: tūc licitū ē. al̓s ſecꝰ.vo ¶690 G¶ Utrū cruce ſignatus qui morit̉ anteqͣꝫ iter al̓ ip.3d. ꝰ z. q0i ꝙripiat: hebeat indulgentiā. Rn̄. ẜm Tho. Forma LA ſoniſfotpriuilegij ꝯſiderāda eſt. Xri6ē3R02.Nfidelis. Vtrā liceat cū infidepo. ¶ AIdeoqꝫ q̓s Rplibꝰ cōicare? Rn̄. ẜm Tho. qͥ in fide firI ſp. Rmi ſunt ita ꝙ ex eorū cōicatione cū infiν2 ω fſdelibꝰ ſperat̉ magis illoꝝ cōuerſio qͣꝫ hoꝝ ſubuerorᵐ proꝝſio: nō ſunt ꝓhibendi cōicare cū infidelibꝰ. Sim vclai. xvlo ꝯplices aūt et infirmi ꝓhibēdi ſunt ne ſine magna plꝰ de. pr debileneceſſitate cū eis cōuerſent̉.2mHF 42 57.¶ Utrū cū infidelibꝰ ſit diſputādū. Rn̄. ꝙ nll̓i 206 ꝯ ab ſola6laice ꝑſone licet diſputare d̓ fide cū īfidelibꝰ ꝑ tex. ſꝫa pͥma. qin. c. q̄cūqꝫ. de here. li. vj. vbi ſic habet̉. Inhibemꝰvplpnū Airequoqꝫ ne cuiqͣꝫ laice ꝑſone liceat publice vel priuaꝑ f penē iꝰmiijtim de fide catholica diſputare. qui v̓o cōtrafece3 .41 95. j. 155rit: excōicationis laqueo innodet̉. Glo. in v̓. laice. yaligī abſoloforte intendit de laico ad moduꝫ vltramōtanorū lait̓. iūqui illitteratos laicos vocāt. Quid em̄ ē dicere: ꝙ 1la prna habo¶ Q y. ytōcuˢ ꝟilh Siqad 4 linabaꝫꝑmaliquēb ſtiptaꝝ micttiC M g2 q3 Ry. zIpiꝰ rōInō nylig ⁊ ⁊dl̓s r l̓.AvalGad LmIproebitt̉ ꝙ y. ll. ſρορ A ſορ. A iui. e. Sna. ή& ¶IR SlyV 4 I x.x.y rū diʳ ⁊. jl̓sy. ꝙ tal̓ hab. a A Adl̓po2. l &. 4d bISi Ahllibi ſ 3 ꝫ ſij. ꝙ 4º H1M F ꝙ vi rouAꝰ v yaꝑ Ao vnadenaꝝiā tōſt. jjx̓erat col̓ꝝriā. ꝙ2y. dn. Agyꝰ tā prō vt kuhoſtꝫ Sin.La Sixp2Vt aliciū hō ꝙ.iliQoꝰ. ſi vi obulO6. ꝯ4º x.pllig PcA ipoſal.ratet̉. qꝛ Mt. l. ꝙplꝰ ẜꝫ7q3 ōA 9 N 8Al̓3 ν&en ꝟ p ꝝ 4 l̓ 4vQraM tal. loro l. qꝑſor lſtii. ſirema ipoſcti oꝑiꝰ. Mō &cpꝰ A rōſer& Iv̓i .pr da. yoſſa ſol̓Rbibo. ſ.a rb̄ fn tōnoꝰ ꝙͣ apl̓gs xv yoT. 2 qº o qꝛ ē pͦmuo cacXFraavel. 5O om. fōb.aσ Q86 4Sr eet ib. ixxt..al̓ū poruorhia . lſl̓.. MpAalioquix poſſip
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten