Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CXXXIv
Einzelbild herunterladen
 

Impedimentū. x.ticū apoſtatā vel ficte baptizatū. Hoc aꝑte colligitur ex dicto. c. Ceue. Idē Dir. Si tn̄ aliqͥs cathecuminꝰ ſꝫ nondū baptizatꝰ aliqͣ baptizata ꝯͣheret. eſſet veꝝ matrimoniū ẜm Ray.Utrū int̓ infideles poſſit eſſe mr̄imoniū. Rn̄.ẜm Tho. Int̓ infideles pōt mr̄imoniū: inqͣtūeſt ordinatū ad ꝓlem ẜm ꝑfectionē nature. Nonautē inqͣntū eſt ordinatū ad ip̄am ẜm ꝑfectioneꝫgr̄e. Et ideo mr̄imoniū qͥdē eſt. ſꝫ ꝑfectū. vndeinfidelis cognoſcēs vxore peccat: ſi ꝓpter bonūꝓlis: aut illiꝰ fidei. tenet̉ vxori: debitu reddat.Utꝝ cōiunx cōuerſus ad fidē poſſit remanere vxore infideli nolente conuerti. Rn̄. ẜm Tho.in. iiij. di. xxxix. Fidelis cōuerſus pōt infideli remanere ſub ſpe cōuerſionis. ſi in infidelitate obſtinatā viderit. bene facit cōmanēdo. Et dehoc eſt ꝯſiliū apl̓i .j. ad cor. vij. tn̄ tenet̉. ſꝫ pōtdimittere: etiā ſi ipſa velit ei cohabitare ſinetumelia creatoris. ſi cōuerti vult. Quid ſi iudei vel pagani ꝯͣxer̄t ꝯſanguineisẜm ritus ſuos. nunqͥd poſt cōuerſionē poterūt remanere. Rn̄. ẜm Tho. Si ꝯͣxerūt in gradibꝰ diuina lege ꝓhibitis Leui. xviij. tūc ſiue vterqꝫ ſiue alter ad fidē cōuertat̉: pn̄t in tali mr̄imonio commanere. Si autē ꝯͣxerūt in gradibꝰ ꝓhibitis ſtatutū eccleſie pn̄t cōmanere. ſi vterqꝫ conuertat̉ velſi vno cōuerſo: ſit ſpes de cōuerſione alterius. Quid ſi infidelis cōuertit̉ habeat plures vxores. Rn̄. ẜm Tho. fuit veꝝ mr̄imoniū niſipͥma. qꝛ eſſet ꝯͣ legē nature. vn̄ ſi talis oībꝰ vxoribus cōuertat̉. pōt pͥma cohabitare alias dꝫabijcere tāqͣꝫ penitꝰ exͣneas. Et ſi pͥma ꝯuerti nollꝫ ꝓpt̓ hoc ē mr̄imoniū aliqͣ iſtaꝝ. ſꝫ pōt aliqͣiſtaꝝ de nouo ꝯͣhere ẜm modū in ſeq̄nti. §. dr̄. Quid ſi infidelis repudiata pͥma vxore: aliā duxerit cōuertat̉. Rn̄. ẜm Tho. dicendū repudiū vxoris ē ꝯͣ legē nature. vn̄ infideli lꝫ repudiare. Et ſi cōuertat̉ poſtꝙͣ ipſe vna repudiataalterā duxit. Idē eſt iudiciū: ſic̄ de illo plures ſimul vxores hēbat. qꝛ tenet̉ pͥmā quā repudiauerat accipere ſi conuerti voluerit. aliā abijcere. vtdictū eſt. §. ꝓximo.Quid ſi ipſa ꝯuerti noluerit. Rn̄. ẜm Tho. Siipſa infidelis vult cohītare viro fideli ſine cōtumelia creatoris. ſine hoc ad infidelitatē inducat.pōt quidē vir fidelis ab ea diſcedere. ſꝫ diſcedens. pōt aliā acciꝑe. Si autē hec vxor infidelis nolitei cohītare vel ſine contumelia creatoris. aut ſiad infidelitatē ꝑtrahere nitat̉. In his tribꝰ caſibꝰvir fidel̓ diſcedes: p̄t alteri mr̄imoniū copulari.Quid autē ſi maritꝰ fidelis conat̉ ducere vxorēad aliud delictū p̄ter hereſim. nunqͥd vxor poſſitpetere ſeꝑationē ad mutuā cohītationē. Inno.in. c. q̄ſiuit. de diuor. tenet ſic. Et idē tenet in. c. j.de adul. lꝫ glo. in. c. vxor. xxviij. q. j. teneat ꝯtrariūPan. autē in. d. c. q̄ſiuit. dicit ſi non pōt cōpeſciab iſta inſolētia: poterit fieri ſeꝑatio. p̄ſumptioeſt cuiuſdā infidelitatꝭ. ſi ꝑſiſtit cōiunx in trahēdoꝯiugē ad d̓lictū: nec ab hac prauitate ꝯpeſci poſſit Quid autē ſi ſeꝑet̉ mr̄imoniū int̓ fideles ꝓpterfornicationē ſpūale. nunqͥd innocēs ſit abſolutusa redditione debiti carnalis. Quidā tenēt non.ſꝫ tm̄ a mutua ẜuitute. Cōtrariū tenet Ho. melius. qꝛ licet xp̄s exceperit fornicationē. tamē deſtinxit int̓ carnalē ſpūalē. vnde fauore fidei debemus etiā intelligere de ſpūali. Et nota hoc dictuꝫẜm Panor. vbi. in materia penali verbū generale intelligit̉ largo modo. ſi diſpoſitō tendit ad fanorem fidei. Utꝝ autē ꝓpt̓ viciū ſodomiticū cōmiſſuꝫ a marito. poſſit vxor petere ſeꝑationē mr̄imonij qͣꝫadmodū adulterij. Inno. dicit. ꝓpt̓ nullūcrimen ſeparari debet matrimoniuꝫ quo ad thorum: niſi propter crimen adulterij. niſi maritusad illud pctm̄ trahere vellet vxorem. Sed Hu. etLau. tenēt oppoſitum. Io. cal.. d. an̄. dicuntnoīe adulterij ſeu fornicatōis cōp̄hendit̉ oīs illicitus coitus. xxxij. q. vij. ſolū. xxxij. q. iiij. c. meretrices. Et hanc opinionē Panor. in. c. maritꝰ. deadul. putat veriorē. maior iniuria infert̉ mr̄imonio ex nephando crimīe ꝯͣ naturā. qͣꝫ ex crimīenaͣliter cōmiſſo. de hac materia videsͣ. Diuortiū. Sed nunqͥd liceat viro ad fidē conuerſo: vxoreexiſtēte in infidelitate: emittē votū cōtinētie. Rn̄.ẜm Tho. Si poſt cōuerſionē viri ſit aliqͣ ꝓbabilisſpes de cōuerſione vxoris. dꝫ vir votū ꝯtinentie emittere: nec ad alid̓ mr̄imoniū trāſire. qꝛ vxordifficilius cōuerteret̉: ſciens ſe ſic pͥuatā eſſe. Si āt ſit ſpes de ꝯuerſione. pōt ad ordines ſacros velad religionē accedē pͥus reqͥſita vxore ꝯuertat̉.tſi. qjde. vel voEt tūc ſi poſtꝙͣ vir ſacros ordiōēs acceperit vxorꝯuertat̉. eſt ſibi vir ſuꝰ reddēdus. ſꝫ dꝫ ſibi īputari in penā tarde ꝯuerſionis ſue pͥuat̉ viro ſuo Quid ſi alter coniugū ꝯuertat̉ ꝓles quē dꝫ ſeqͥ.Rn̄. ẜm Tho. Si ꝓles ꝑuenit ad etatē ꝑfectā. libere poterit ſeqͥ ꝑentē quē voluerit. Si aūt in miin tractatu denori etate. tūc debꝫ dari fideli. obſtante indigeat matris obſequio ad educationē. Quid ſi vterqꝫ cōiugū tꝑe ꝯͣcti mr̄imonij erat fipoſſet cadere indelis. nūc aūt labit̉ in infidielitatē. Rn̄. ẜm Ray.Alter pōt ꝯͣhere. nec diſtinguo vtꝝ interuenitoniū eſt nullū. vcopula carnalis vel. in vtroqꝫ caſu tunc fidelis tenet̉ continere. Utꝝ infidelis vniꝰ ritus poſſit ꝯͣhere infideli alterius ritus. Rn̄. ẜm Tho. pōt niſi ꝓpt̓ aliqd̓ius poſitiuū eoꝝ ꝓhibeant̉. qꝛ tunc cultus diſꝑitas impedit matrimoniū.Mpedimentum. x.De violētia ſiue metu. vbi ſciendū pͥmo violētia ſiue metus ex ſui naͣ etiā ſineꝯſtōne eccleſie mr̄imoniū excludit qꝛ excludit conſenſum. ſine mr̄imoniuꝫ eſſe pōt. exͣ de ſpon.c. locū. Et nota declaratōe p̄dictoꝝ huiꝰ caqulantitutantpituli. dr̄ia eſt int̓ metū coactionē. metusꝓprie ẜm Inno. ē. qn̄ p̄ter violētiā corporalem ſeucaptionē: metꝰ infert̉. Coactio v̓o eſt qn̄ fit captura ſeu violentia corporali. vis autē eſt maiorisrei īpetꝰ repelli p̄t. ff. qd̓ me.. l. ij. Metꝰ āt ēinſtātis vel futuri ꝑiculi: iuſta mētis trepidatio Utrum coactio impediat mr̄imoniū. Rn̄. duplex eſt coactio. quedā abſoluta fit vim. Et iſta hꝫ cōſenſum animi. in queꝫ cadit coactio. hꝫpōt eſſe coactio ad copulā carnis vel aliud extrin