Similiter nec ſigna vel nutus. De tactu v̓o ſecusDicunt em̄ ꝙ nō efficit̉ patrinꝰ niſi tangat puerūvel teneat dū baptizat̉. vel leuando de ſacro fontevel tenendo ad ꝯfirmationē: licet nō rn̄deat.¶ Quid autē: ſi teneat. ⁊ non rn̄deat cum alijs patrinis. intendēs ꝑ hoc facere. ne cōpater efficiaturvt ſic poſſit cuꝫ minori peccato poſtea cognoſcerematre pueri vel eā ducere in vxorē. Iſta eſt alia qōa p̄cedentibꝰ. Dubiū facit. qꝛ vt dictuꝫ eſt in hmōiſacr̄is ad hoc vt inducat̉ obligatio: requirit̉ animꝰ⁊ intentio volentis ſe obligare. ſicut in baptizante⁊ baptizato. Et hoc videt̉ voluiſſe Panor. in. c. ij.exͣ eo. Qd̓ veꝝ dicit in tenente vel leuante. Secustamē dicit in baptizante. Et de hoc videtur caſusẜm eū in. c. fi. exͣ eo. vbi habet̉ de quodā ſacerdoteqͥ ex debito officij baptizabat ⁊ nō habebat animūꝯͣhendi iſtā cōpaternitatē. Et dicit panor. in. d. c.fi. ꝙ cōtrariū ibi decidit̉. Nā exquo fecit eū xp̄ianum: effectꝰ eſt pater illius ſpūalis. velit ergo nolit eius pater eſt. ſicut dicimꝰ in patre carnali. vbicōſiderat̉ factū ⁊ non voluntas. Quid gͦ dicemusad caſum noſtrū. Caſus videt̉ dubius. tamē ſummiſte vident̉ tenere. ꝙ talis efficit̉ cōpater. exquoipſe tenet pueꝝ vel tangit. ⁊ facit ea q̄ agit vere patrinus. licet nō intēdat eſſe patrinꝰ nec rn̄deat.¶ Quid autē ſi leuans nō tangit pueꝝ. ſꝫ linteumquo eſt inuolutꝰ. an ꝯtrahat ꝯpaternitatē. Archi.tenet ꝙ ſic ꝑ tex. in. c. qͣꝫuis. eo. ti. li. vj. qͥ dicit. acceſſerint. ⁊ ſic non requirit̉ tactus pueri. Idē Io. an.Et dicit hoc eſſe veꝝ: ſi in linteo tenet̉ puer dū baptizatur. Idē Ge. in. d. c. ꝙͣuis. Idē tenet Dir. q̄etiā dicit. ꝙ ſi multi tenēt linteū circūquaqꝫ ⁊ puerponit̉ in medio. Et ideo ſuſcipiunt eum in linteo.hoc ſufficit ẜm eum.Utrū aūt in pluribꝰ actibꝰ ſacr̄alibꝰ reqͥrant̉ diuerſi patrini. Rn̄. In catheciſmo. baptiſmo ⁊ confirmatione. vnus ⁊ idē patrinus eſſe poteſt ſi neceſſitas cogit. ſꝫ nō eſt conſuetudo romana qͥn potius ꝑ plures actus ſinguli ſuſcipiant. de ꝯſe. diſt.iiij. In catheciſmo.Utrū religioſus poſſit fieri patrinus vel cōꝑater. Rn̄. ꝓhibitū eſt abbatibꝰ ⁊ monachis puerūde baptiſmo ſuſcipere. aut baptizare ⁊ hmoi. xvj.q. j. placuit. de ꝯſe. diſ. iiij. nō licet. Idē intelligēdūeſt de omnibus religioſis. Non em̄ licet religioſiscōmatres facere ꝓpter familiaritatē que ſolet indeꝓuenire.Utrū ille qui nō eſt baptizatus poſſit aliquemſuſcipere in baptiſmo. Rn̄. Tho. ⁊ Pe. et Ri. tenent ꝙ nō. qꝛ talis nō eſt membꝝ eccleſie. Et ideoſine de facto: ſiue neceſſitate leuat vel tenet: ſeu etiābaptizat nō ꝯͣhit aliquā cognationē ſpūalem. exqͦnō eſt baptizatus. ⁊ baptiſmus eſt fundamētumhmōi cognationū ſpūalium. Glo. autē in. c. in baptiſmate. de ꝯſe. di. iiij. dicit. ꝙ baptizans ꝯͣhit cōpaternitatē ſecus ſuſcipiens. Guil. autē de Land̓.in ſuo ſacr̄ali tenet totū oppoſitū glo. Dicit em̄ ꝙbaptizando nō cōtrahit̉ cōpaternitas: ſuſcipiēdoſic. Et rō diuerſitatis eſt ẜm eū. quia qͥ miniſtrat.iura alterius .ſ. ſpūſſancti exercet: ⁊ parū ponit deſuo. vt in. c. aliud. ⁊ in. c. cū tm̄. de cōſe. diſ. iiij. ⁊ inImpedimentū. vij.d. c. in baptiſmate. Sed qͥ ſuſcipit: multum de ſuoponit. qꝛ vice ſua hoc facit. Et hanc opinionem videtur tenere glo. in. c. j. xxx. q. j. que glo. cōiter approbat̉ a doc. Et ideo dicit Archi. flo. ꝑ glo. illam.ꝙ ſi baptizatus teneat filiū non baptizati ſeu infidelis: ꝙ bene ꝯtrahit cōpaternitatē. Et ideo ſi iudeus baptizet̉. oritur cōpaternitas inter leuantesiudeū baptizatū ⁊ ꝑentes ⁊ etiā filios iudei baptizati ⁊ filios leuātis. Et iō ſi pater infidelis veniatad baptiſmū. nō pōt ꝯtrahere cū ea q̄ filiū ſuuꝫ inbaptiſmo prius tenuit.An autē nō ꝯfirmatꝰ baptizando vel ſuſcipiendo in baptiſmo vel tenēdo in ꝯfirmatōe: ꝯtrahat.j ihmōi cognationē. Rn̄. ꝙ ſic. ſi eſt baptizatus. licꝫmale faciat.Mpedimentum. vij.n nō impedi ⁊de cognatione legali q̄ fit ꝑ adoptioneꝫ¶ Spe eo. ij. jvbi ſciendū ꝙ ꝑ adoptionē ꝓueniuntflios paturſetres ſpēs legalis cognationis. Prima eſt aſcendētium ⁊ deſcendētiū: q̄ attendit̉ inter patrē adoptatem ⁊ filiū ſeu filiaꝫ nepotē vel neptē ⁊ hmōi adordoptōe. Hocptatos. Et hec indiſtincte impedit matrimoniū:uiſtincte loqͥt deqm̄ pr̄ adoptator nō pōt ꝯͣhere cuꝫ filia adoptiua:nepte ⁊ hmōi. xxx. q. iij. ita diligere. etiā poſt emarcipationē. Inſti. de nup. §. ergo. Scd̓a ſpēs ē collateraliū .ſ. int̓ filiū meū naturalē ⁊ adoptiuuꝫ. EtOtꝝ filiꝰ alicuihec īpedit mr̄imoniū qͣꝫdiu durat adoptio vel ſūtin eiuſdē patris ptāte. Ea v̓o ſoluta .ſ. morte pr̄is.lis ꝙ ſit. Cū em̄ mivel emācipatione filij naturalis vel adoptiui. nōimpedit. ex eo. c. vnico. Si qͥs gͦ vult filiū ſuū naturalem tradere in virū filie adoptiue: remediū eſt:vt emācipet filiā adoptiuā vel ecōuerſo. Ita dicittex. in. c. ꝑ adoptionē. xxx. q. iij. Tercia ſpes eſt qͣſlegalis affinitasⁱ int̓ patrē adoptantē ⁊ vxoreꝫ filijadoptiui. Et hec ꝓhibitio introducta eſt rōne reuerentie. Sil̓r int̓ filiū adoptiuū ⁊ vxorē pr̄is adoptantis. Et hec iteꝝ omni tꝑe impedit mr̄imoniūqm̄ pr̄ adoptator nunqͣꝫ pōt ꝯͣhere cū illa: que fuitvxor filij adoptiui. etiā poſt emācipationē. ff. de ri.nup. l. adoptiuus. Sil̓r filiꝰ adoptiuus poſt mortēpatris nō pōt ꝯͣhere cū vxore patris adoptantisvt. d. l. adoptiuus. etiā ſi ante mortē fuiſſet emancipatus. vt ibi.Pone. Aliqͥs corā vicinis ſeu honeſtis viris recipit aliquē in filiū. nunqͥd ex iſta adoptōne impediatur mr̄imoniū. Et nunqͥd filiꝰ acqͥrat iura legitime adoptati. Rn̄. panor. in. d. c. vnico. de mēteHo. dicit ꝙ nō. qm̄ non ſeruata forma: corruit exiritititittiutoto ipſe actus. Debet em̄ adoptio fieri coram maiūeſt tpale. vtgiſtratu ⁊cͣ.Quero nunqͥd p̄ſbyter poſſit legitime adopta¶ Inno. vt rere. Rn̄. panor. vbi sͣ. de mete Hoſtiē. ſentit ꝙ ſicNec ob. inſti. de adop. §. Sed ⁊ illud. qꝛ loquit̉ incaſtratis ⁊ in ſpadonibꝰ. qͥ naturalit̓ generare nonpn̄t. vnde ſicut nō pn̄t hr̄e filios naturales: ita necadoptiuos. qꝛ iſta cognatio legalis eſt inducta adinſtar carnalis. vn̄ imitat̉ naturā inqͣtū pōt. hinceſt ꝙ niſi qͥs p̄cedat adoptatū. xviij. ānis .i. in plena pubertate: non valet adoptio. vt dicta inſti. §.minorē. Sacerdos v̓o de facto generare pōt ⁊ na