Illegtimusprio delicto. ita ꝙ ſine diſpenſatōe pōt ad ordinesꝑmoueri: ſed nō ad dignitates. illam v̓o que ſurgit: nō ex ꝓprio delicto nō tollit. Panor. aūt ibi dicit ꝙ de hoc nō pōt dari certa regula. quia in quihuſdam caſibus tollit̉: in quibuſdā nō. Et creditꝙ tm̄ in iure expreſſis caſibꝰ tollat̉ irregularitas ꝑingreſſum religionis. Si v̓o remanent in ſeculo:nec ad ordines nec ad prelaturā poſſunt abſqꝫ diſpenſatōe ꝓmoueri. Sed circa eos qn̄qꝫ adhibet̉diſpenſatio magna. vicꝫ vt ordinētur ⁊ inſtituant̉ī eccleſijs alijs a paterna. Dico ſi ſunt filij p̄ſbyteriAliter v̓o in quibuſcūqꝫ eccleſijs. ar. extra de fi. p̄ſby. pn̄tium. Maior: vt etiam in paterna aliquotamen medio. extra de fi. preſbyte. ex tranſmiſſa.Maxima: vt in paterna: nullo medio. exͣ de fil̓. p̄ſby. ex tua.¶ Quid ſi cum illegitimo diſpenſet̉ quo ad ordines ⁊ eccleſiaſticū beneficium. Rn̄. ſi ab ep̄o factaeſt diſpenſatio: non extenditur niſi ad ea que pōt.vt dictuꝫ eſt. Si v̓o a papa poterit promoueri acſnuinul pudri ciuaeparochialem eccleſiam non ad perſonatum vel rectoriam: ad quam per electionē ꝓcedi cōſueuit. exͣIni dument hacus velde p̄ben. c. fi.rmiquus nt puio¶ Queritur an papa poſſit legitimare quo ad tēporalia ⁊ ſucceſſiones. Rn̄. Panor. in. c. ꝑ venerabilem. qui fi. ſint le. recolligendo ſūmarie dicta docto. dicit ꝙ aut queritur de legitimatōe fienda perpapam. Aut per imꝑatorem: ſeu habētē ab eo poteſtatem. Primo caſu ſi vult legitimare in patrīonio eccleſie: libere poteſt. vt in. d. c. per venerabilē.Sed in terris alienis: aut ſubeſt maxima ⁊ arduacauſa. ⁊ credit ꝙ poſſit: licꝫ legitimandus cognoſcat alium in dn̄m. Mouetur per tex. in. d. c. ꝑ venerabilem. in v̓. rōnibus. Nam ſi ille auctoritatesveteris ⁊ noui teſtamenti nō cōcluderent in actulegitimationis: fruſtra papa eas adduxiſſet. Finge ergo: ꝙ ex legitimatione filij alicuius principisſequat̉ fidei magna dilatatio. Nam tunc ob eamcauſam: vel ſimilē papa poterit exercere iuriſditionem temꝑalem: vt ibi ⁊ in. c. ꝓ hūani. de homi.li. vj. Aut ceſſat arduitas cauſe. ⁊ ſi vult legitimarenō recognoſcentē ſuperioreꝫ ſeu eius filios. ⁊ pōt.Aut vult legittimare recognoſcentem ſuꝑiorem. ⁊papr diſpenſatōnemnō pōt niſi ſuperior cōſentiat: niſi velit legittimarein ſpūalibus. vt extra de fi. p̄ſby. c. j. ⁊. ij. li. vj. vl̓ niauit: ꝙ duo aut plura h̓ſi velit inciꝑe a radice matrimonij. vt in. c. tanta.abere. Tacuit auqui fi. ſint legi. ⁊ in. c. qꝛ circa. de ꝯſan. ⁊ affi. In imperatore dicendū: ꝙ incipiendo a radice matrimoEdipeiſato ticilipimū ptianij nō pōt legittimare: quia nō pōt ip̄e diſponereſuꝑ matrimonio. vt in. c. tuam. de or. cogni. Autꝑ reſcriptum vult legitimare: ⁊ tūc in ſpūalibꝰ nōpōt. In tꝑalibꝰ v̓o pōt in terris ſibi ſubiectis: mediate vel immediate. immo de iure ipſe ſolus pōtin toto imꝑio. Unde reges ⁊ alij principes qui recognoſcunt imperatorē in dominū: d̓ iure nō poſſunt legitimare: qꝛ legittimatio ſicut ⁊ fame reſtitutio et ſil̓ia vident̉ reſeruata ſoli principi. Secus ſieſſent principes: vel ciuitates non recognoſcētesſuꝑiorem. Nam iſti habent tantam ptātem quātam habet imperator in impio ſuo. Ad hoc. d. c. ꝑvenerabilem. in v̓. inſuꝑ. ⁊ facit glo. ibi in ver. reFo. CXXIII.cognoſcat. Ex quo habes: ꝙ rex francie d̓ iure nōeſt exemptus a romano imꝑio. lꝫ Innoc̄. dicat ꝙde iure ſubeſt pape ⁊ nō imperio. Hoſti. v̓o tenetprimū: quia omnes principes ſeculares debent recognoſcere imperatorē in dn̄m: vt in. c. adrianus.lxiij. di. Et ex hoc dicit. ꝙ reges hyſpanie: anglie:⁊ francie tenent̉ de iure obedire imꝑatori: lꝫ defacto nō obediant. Nunquid autē peccent nō obediendo. ⁊ nunquid potuerint p̄ſcribere cōtra imperium. Reſpectu preſcriptōis ſentit ꝙ nō: niſi p̄ſcripſiſſent paſſiue .i. nomine romane eccl̓ie. Reſpectu peccati dicit: ꝙ forte excuſantur a peccato:interim dum imperator nō exigit ab eis obedientiā. Sicut in ſimili notatur in decimis. ⁊ cum hocdicto tranſit in. d. c. ꝑ venerabilem. Io. an. Sꝫ dominus Anto. dicit poſſe defendi: ꝙ iſti p̄ſcripſerunt cōtra imperium. Nam plures poſſunt eſſeimperatores: quēadmodū qn̄ plures eliguntur indiſcordia. Et de cōſuetudine vterqꝫ miniſtrat: vtnotat glo. in clemen. romani. de iureiurā. Et Panor. putat ꝙ iſti principes poſſunt p̄ſcribere iuraimperij in eorum regnis. Ad hoc facit quod no.Io. an. in. c. cum epiſcopus. de offi. ordi. li. vj. vbidicit ꝙ prelatus inferior epiſcopo pōt preſcribereiura epiſcopalia in certa ꝑte dyoceſis. Sed ꝙ princeps poſſit preſcribere: vt ip̄e non ſit ſub imperio:non videt hoc poſſibile in iure: quia ſine poſſeſſione preſcriptio nō ꝓcedit. Sed quis non pōt poſſidere ſeip̄m. Et ideo lꝫ papa vel alius potuiſſet p̄ſcribere contra imꝑatorem: tamen actiue nō ꝓcedit p̄ſcriptio. Aut vult legittimare in terris eccl̓ie.Et tūc nō pōt. Idē ⁊ fortius dicendū de habenteab eo ptātem.¶ Et ex predictis pōt correlarie inferri ꝙ papa qͦad terras eccl̓ie pōt legittimare: tam quo ad tꝑaliaqͣꝫ quo ad ſpūalia. Quo v̓o ad terras imperij: pōtquo ad ſpūalia ſed nō quo ad tꝑalia. vt etiā voluit Bar. in autenti. ex cōplexū. C. de ince. nup. Ethoc niſi ex maxima ⁊ ardua cauſa. vt dicit panor.Nam tunc etiaꝫ in terris imperij poſſet legitimare quo ad tꝑalia. Secundo infertur ꝙ imperator:vel alius ab eo habens ptātem nō pōt legitimarequo ad ſpūalia. Et ideo nec ad ordīes: nec ad aliaſpūalia admittentur. vt etiam vult Bart. vbi sͣ.Nec etiam erunt legitimi in dominio illoruꝫ quinon recognoſcunt imperatorē: qͣꝫtum ad ea ꝑ quefieret alteri preiudicium. puta ad ſucceſſioneꝫ bonorum ab inteſtato. vt notatur in dicto. c. per venerabilem.Utrum autem comites palatini habentes poteſtatem legitimādi ab imꝑatore poſſint legitimare in p̄iudicium agnatorum. d. An. in. d. c. ꝑ venerabilem: dicit ꝙ non: niſi pater ⁊ agnati cōſentiātquia hec poteſtas tanqͣꝫ alteri preiudicialis eſt reſtringenda. vt. l. j. §. ſi quis a principe. ff. ne quid īlo. publi. Sed Panor. in. d. c. per venerabileꝫ. dicit fore inſpiciēda verba poteſtatis collate. Et vbiſimpliciter eēt data poteſtas: credo ꝙ poſſent legitimare: etiam in preiudiciū agnatorū quēadmodum imꝑator: quia in hac legitimatōe iura nō faciunt mentiōem niſi de patre. quia agnatis nō p̄-