¶ Quid autem in deportato. Bart. in dict. §. exfacto: dicit per illuꝫ. §. ꝙ filij concepti ante deportationem faciunt deficere conditionem fideicommiſſi relicti: ſi deceſſerit ſine liberis. Secus ſi poſtconcepti fuerint. Hoc intellige: expectata mortenaturali ipſius deportati. Addit etiam Bar. in. l.tutelas. ff. de capi. di. ꝙ licet exbannitus perdatiura ciuitatis ſue: qͣꝫtum ad ſuum ꝯmodum: nonramen hoc quo ad ſuum incōmodum: quin obligetur ex his que poſtea facit. ⁊ licet non poſſit conueniri pro geſtis antea. Secus pro his que geruntur poſtea. Uide etiam Bart. in. l. tutelas. p̄alle.vbi querit. Pone ſtatutum dicit. ꝙ nobilis de patrimonio puniatur in plus ꝙͣ popularis delinquens. Querebatur. vtrum baſthardus diceret̉nobilis de patrimonio. Quidam allegabant illaiura que dicunt ꝙ baſthardus nō dicitur de familia. vt. l. pronunciatio. de verbo. ſig. ⁊ inſti. de leg.ig. ſuc. §. vulgo. Sed Bar. dicit ꝙ dicte leges nihil faciunt. quia diſponunt per nomen iurꝭ. vt eſtagnatio ⁊ ſimilia. Sed ſtatutuꝫ predictum diſponit per noīa naturalia: que ita cadūt in baſthardum: ſicut in legitimū. Nomina v̓o familie. ſuntnomina ciuilia. que non cadūt in baſthardum vtdicta. l. tutelas. et intelligitur nobilis de patrimonio .i. de nobili patre natus: in quo non attendit̉patria poteſtas.¶ Sed quid ſi ſtatutum dicit. Omnes de tali domo. An ꝯtineat̉ baſthardus. Et dicit aduertēdū.vtꝝ hec appellatior de domo ſiue baſthardus ſitiurꝭ ciuilis: vel naturalis. Et ꝙͣtum ad ꝓpoſitumeſt iuris ciuilis. quia appellatio naturalis apudomnes eſt vniformis: vt pater ⁊ mater ⁊cͣ. Appellatio v̓o ciuilis eſt difformis ẜm diuerſitatem gentium ciuitatum. vt in. l. omnes de iu. ⁊ iur̄. Sedhec appellatio de domo: aſſumitur diuerſimode.Nam quandoqꝫ domus aſſumitur ꝓ agnationevt. l. cum vnus. ff. de ali. le. ⁊. ff. ad ſill̓. l. j. Quandoqꝫ aſſumitur domus pro omnibus habitantibusin eadem domo. vt. C. ne. li. po. l. j. Item hoc videmus hodie conſuetudine inductum in quibuſdālocis: ꝙ dicantur de eadem domo omnes qui portant eadem inſignia ſeu arma. Et qui volunt diuidere domum diuidūt inſignia: ſeu arma. eſt gͦ hecappellatio ciuilis.¶ An auteꝫ hec appellatio cadat in baſthardumRn̄. ẜm diuerſos modos intelligendi poteſt cadere. ⁊ non cadere. Aut enim accipis eandem domum pro eadem agnatione. ⁊ in eum non caditvt ſupra. Aut accipis eandem domum pro omnibus deſcendentibus ex eodem ſanguine. Et tuncn piſ. que incipin baſthardo caderet. Et de hoc videt̉ tex. in dic.l. ꝓnunciatio. Aut accipis eandem domum proomnibus habitantibus. Et tunc ſit vel nō ſit baſthardus: nō attendit̉: ſꝫ ſolum habitatio. Aut accipis eandem domum ꝓ omnibꝰ qui portant eadem inſignia. ⁊ ẜm hoc poſſet ꝯp̄hendi. vt notat̉ꝑ p̄dictas leges.¶ An autem nomine liberorum veniant naturales. Glo. in clemen. vnica de baptiſmo concluditꝙ non. Pau. v̓o diſtinguit ꝙ aut a lege proferturFurtumFo. CIX.verbum filij. Et tunc intelligitur de iuſta ſobole.Aut ab homine. Et intelliguntur naturales: niſiconiectura dignitatis ſit in contrarium. vt notatur. C. de inſti. ⁊ ſubſti. generaliter. vbi apoſtilla.Iac. de are. dicit ꝙ aut filij naturales naſcunt̉ infacie matrimonij. Et comprehenduntur nominēfiliorum. Aut non naſcuntur ſub velamine matrimonij: hoc eſt ẜm formam. c. cum inhibitio. declan. deſpon. Et tunc nō comprehendunt̉. HecCar. in dict. clem̄. vnica. Addit etiam glo. in dict.clem̄. vnica. ꝙ appellatione liberorum comp̄henduntur nepotes ex filijs ⁊ alij deſcendentes. ff. deverbo. ſig. liberorum. Secus ſi dixiſſet filij. Appellatio enim filioꝝ regulariter non comprehendit nepotes. inſti. qͥ. da. tu. in te. poſ. Idem pau. ⁊car. in. d. clę. vnica.Ortum eſt cōtrectatio rei aliene frauduloſa: inuito domino lucrifaciendi gratia: ſiue ipſius rei: ſiue etiam vſus poſſeſſioniſue. ff. e. l. j. Sūmiſte tamen addunt mobilis ⁊ corporalis. Contrectatioponit̉ in dicta diffinitione: quia ſine ea non eſt furtum etiam ſi interueniat voluntas vel verbum.Rei aliene dicit̉: quia in re ꝓpria non ꝯmittit̉ furtum. Intellige niſi alius habeat in re aliquod iusPuta. ille cui erat res pignorata vel cōmodata.Mobilis ⁊ corporalis dicit̉. qꝛ in rebꝰ immobilibꝰvt in agro vel in incorꝑalibꝰ. vt ſunt actōes ⁊ ẜuitutes: non ꝯmittit̉ furtum: eo ꝙ talia non pn̄t ꝯͣctari. Frauduloſa. dicit̉: quia ſi aliquis credebat̉rem eſſe ſuam que nō erat. vel ſi erat ſua: credebat̉ꝙ etiam ab eo qui habebat ius ibi: poſſet accipere: non ꝯmittit̉ furtum: licet al̓s teneacur. Inuitodomino. dicitur: quia ſi credebat dominum permiſſurum: ⁊ ſuberat iuſta cauſa credendi: non tenetur. Secus ſi non ſuberat. ff. e. ſi is qui rem. Indubio tamen preſumitur dominus inuitus. l. quivas. §. vetare. ff. eo. Et dicitur dominus inuitusetiam ſi videat rem auferre: qͣꝫuis non contradicat. ff. e. l. penul. Et ibi videtur colligi hoc eſſe verum. quando ratione timoris. vel verecundie nōcontradixit. Al̓s non contradicendo cum potuerit: videtur conſentire. lxxxiij. diſt. error. Si auteꝫputauit facere inuito domino. ⁊ tamen dominusvult. Furtum quidem facit qͣꝫtum ad intentionē.ſed non tenetur ad reſtitutionem. nec dominuspoteſt petere: obſtante ſua voluntate. ff. eod̓. interomnes. § penul. Uide tamen Bar. in. l. Item q̄rit̉. ff. loca. vbi dicit. ꝙ ſi ſcholaris retinet ratiocinum poſt tp̄us ꝯductōis vr̄ recōduxiſſe: ſi ille rōcinꝰ erat ꝯſuetus dari ad vecturam. Sꝫ ſi accepiſſet vnum pulcꝝ parafrenum quem dn̄s non dediſſet niſi ꝓ modicis diebꝰ: tunc faceret furtum.niſi crederet dn̄m ꝑmiſſuꝝ. d. l. inter. Lucrifaciendi gr̄a dicit̉. qꝛ ſi aliquis alienam ancillam rapuerit. non cā lucri ſꝫ libidinis: non ꝯmittit̉ furtum.ff. eo. verum. la. ij. Ipſius rei vſus poſſeſſioniſue.qꝛ non ſolum ꝯmittit furtū. qͥ rei dn̄ium vult ſibilucrari. ſꝫ etiā qͥ vult in re ipſa lucrari vſum ⁊ poſſeſſionem. l. di. qͥ ſaccum.