Fidesblitalis omnibꝰ bonis: perdant filij ius patronatus quod deſcēdit a ſuis antiquioribꝰ. Uide glo.notabilem. xvj. q. vij. filijs. que tractat. nunquidiudex ſecularis poſſit priuare laicuꝫ iure patronatus eccleſie. Et nunqͥd veniat cum vniuerſali publicatione bonoꝝ. vide etiam bonam glo. in. c. ſatis ꝑuerſum. lvj. diſtin. que dicit. ꝙ licet pater cōmiſerit crimē leſe maieſtatis. ex quo filij efficiunt̉infames: C. ad. l. iul̓. maie. l. quiſqͥs. Filij tn̄ clericinon incidunt in infamiaꝫ. Et ꝑ ꝯn̄s non dn̄t ꝑdere bona. qd̓ no.¶ Ultimo querit̉ de qōne quotidiana. Pone ꝙvaſallus alienauit feudum irrequiſito domino. ſꝫappoſuit clauſulam. ſaluo iure domini. nunquioiſte nihilominus perdat feudum. Panor. vbi sͣ.dicit Bal. x. coll̓. que ſit cauſa bene amit. c. j. tenere ꝙ ſic: quia factum ſubſequens eſt contrariumꝓteſtationi. Ad hoc. c. ea te. d̓ iureiu. Secus dicitli adieciſſet hec verba. ꝙ nec aliter. nec alio mō alieul̓ dur ꝙuus in.nare intendit. qd̓ no. Oꝑant̉ ergo hec v̓ba ꝙ dn̄ocontradicente non videat̉ facta alienatio. HecPanor.ua vo nondoIdCS. Vtꝝ omnes teneant̉ habere fidem explicitā .ſ. An quilibet teneatcredere ſeu ſcire omnes articulos fidepartem aliamexplicite. Rn̄. ẜm Dire. li. j. ꝙ eſt quedaꝫ fidei mēff. dele. ij. qui ſolidui.ſura ad quam quilibet tenet̉. ⁊ que ſufficit ſimpliuam cum alio hacibꝰ. ⁊ forte omnibꝰ laicis .ſ. qꝛ oportet quēlibet dido alten ꝓratartem. Cde tj.ſcernentem ⁊ maxime adultum ad fidem accedentem: credere ꝙ deus eſt. ⁊ ꝙ eſt punitor omniumud ob delictum pis filius ꝑdat inmaloꝝ: ⁊ remunerator omniū bonoꝝ. Alios aūtarticulos ſufficit ꝙ credat ſimpliciter ⁊ implicite.id eſt ꝙ credat veꝝ eſſe: quicquid credit eccleſia catholica. Sed hanc menſuram debent clerici excedere: maxime prelati: ⁊ quicūqꝫ habent curaꝫ animaꝝ. Nam tenent̉ ſcire explicite ⁊ diſtincte omnes articulos fidei qui ꝯtinent̉ in ſymbolis. Crean. ⁊. d an. in. t.do. ⁊ quicūqꝫ vult. ⁊ in ꝯcilio generali edito. xxxvj.diſtin. c. j. ij. ⁊. iij. Epiſcopi v̓o tenent̉ plus ſcire. vtſcꝫ ſciant circa predicta opponere ⁊ rn̄dere ⁊ hereBart. in. l. etticos ꝑſequi ⁊ confutare. exͣ de hereti. excōmunicarandi. §. ſi liberi. ff. de oꝑ li. ꝙmmus. el primo.¶ Sed quid ꝓdeſt laicis fides implicita? Rn̄. direc. vbi sͣ. ꝙ ſi talis ratione naturali dicat ꝙ patermaior eſt filio: vel prior. vel ꝙ tres ꝑſone ſunt tresres diſtincte ab inuicem. vel aliud ſimile: dummodo ſic credat. quia credit eccleſiam ſic credere. ⁊ ſuam opinionem fidei eccleſie ſupponat. nec ſuumdefendat errorem: ſꝫ paratus ſit credere: ſicut credit catholica eccleſia. nunꝙͣ hereticus iudicat̉. qꝛ licet ſic male oppinet̉. tamen non eſt illa fides ſua.ſed eſt fides eccleſie. hoc etiam notat Innocen. deſum. trini. ⁊ fi. ca. c. j. ⁊ Hoſtien̄. in ꝓhemio circafi. Idem panor.¶ An autem eccl̓ia vniuerſalis poſſit errare. Rn̄.Panor. in. c. a nobis. el. ij. de ſen. ex. dicit ꝙ eccleſiavniuerſalis non poteſt errare .ſ. in fide ſeu articulis fidei. Et ꝓ hoc tantum orauit Chriſtus ad patrem: vt in euangelio. Ego ꝓ te oraui petre ⁊cͣ. EtFo. CVII.ſic intellige. c. a recta. xxiiij. q. j. In alijs autem nōſolum eccleſia particularis veꝝ etiam vniuerſis .ſ.collectio fidelium: ſeu ꝯſilium generale pōt errare⁊ de hoc eſt tex. clarus in. d. c. a nobis. vbi dicit̉. ꝙiudicium dei: veritati que nunqͣꝫ fallit nec fallit̉ ſꝑinnitit̉. Iudicium aūt eccl̓ie nonnunꝙͣ opinioneſequit̉: quam fallere ſepe ꝯtingit ⁊ falli. Et ſic ẜmPanor. iſte tex. dꝫ intelligi indiſtincte. qꝛ eadeꝫ rōeſt in eccl̓ia vniuerſali. Nam ⁊ ꝯcilium generale ꝑqd̓ rep̄ſentat̉ eccl̓ia vniuerſalis: bene poſſet errareexcōmunicando de facto p̄latum: qui non erat excōmunicandus ex cā latenti: qꝛ non pōt diuinarelicet locum dei teneat in terris. vt in. c. vt nr̄m. vtec. bene. Sicut errauit ꝯcilium ſuꝑ mr̄imoniū ꝯͣhendum inter raptorem ⁊ raptam. Et dictū Hieronimi. melius ſentientis. poſtea fuit p̄latum ſtatuto ꝯcilij vt ꝓbat̉. xxxvj. q. ij. in. c. tria. Iuncto. c.placuit. Et adde ad p̄dicta glo. in. c. vnico. de reli.⁊ ve. ſan. li. vj. que ſingulariter dicit. ꝙ in canonizatione ſanctoꝝ non eſt credendū eccleſiaꝫ errare.lꝫ accidere poſſit vt eſt tex. in. d. c. a nobis. hec glo.¶ Querit̉ an frangēs fidem frangenti ſibi: peccetmortaliter. de quo hr̄. xxiij. q. j. c. noli. Rn̄. ẜm Panor. in. c. ꝑuenit. el. ij. de iureiu. ꝙ illa autoritas dꝫintelligi: qn̄ due obligationes reſpectiuant̉ adinuicem. vt qꝛ ego ꝓmiſi tibi certum quid: qꝛ ꝓmiſiſti mihi aliqͥd aliud. Et tunc ſi nō adimples ex ꝑte tua. nec ego teneor ex ꝑte mea. Et ita dꝫ intelligidicta auctoritas. Qn̄qꝫ vo obligationes nōͣ reſpectiuant̉ adinuicem .i. non flectunt̉ ad idem factū:ſꝫ ad diuerſum. puta. ꝓmiſi tibi ſimplicit̓ dare certum libꝝ: ⁊ iuraui. Tu etiaꝫ poſtea ſimpliciter iuraſti aliquid ꝓ me facere. Certe: licet ego nō adimpleam ꝓmiſſionem meam: tu tn̄ non euitas ꝑ iurium. ſi difers adimplere ꝓmiſſionē tuaꝫ. qꝛ tu nonꝓmiſiſti rōne ꝓmiſſionis mee ſꝫ ſimpl̓r. Et de ſpēad ſpēm non admittit̉ ꝯpenſatio. vt notat̉ in. c. ij.de depo.Ilius. Nota ex dictis Panor. inc. innotuit. de elec. ⁊ in. c. tanta. qͥ fi. ſuntle. ꝙ qͥdaꝫ ſunt filij legitimi tm̄: vt adoptiui vel arrogati. ⁊ dicunt̉ legittimi tm̄. qꝛ ẜm naͣꝫn̄ ſunt filij. ſꝫ ẜm leges dūtaxat. ⁊ iſti ſi ſunt emācipati a pr̄e legitimo. in nullo ſuccedūt ipſi pr̄i. ſꝫ ſi n̄ſunt emancipati: ſuccedūt pr̄i legitimo vnacū legitimis ⁊ naturalibꝰ. De hoc vide sͣ. Adoptio. Quidaꝫ ſt̓ filij legitimi ⁊ naturales vt ſt̓ nati ex ltīmomr̄iº vero vel putatiuo. Et dicūt̉ naturales. qꝛ ẜꝫnaturā ſt̓ geniti. dicunt̉ legitimi: qꝛ ꝯiūctio ꝑentueſt approbata a lege. Iſti ſuccedūt ꝑentibꝰ ab inteſtato. Un̄ oībꝰ excluſis ipſi p̄ferunt. vt in aut̓. dehere. que ab inte. def. Et ſunt quaſi domini viuentibꝰ ꝑentibꝰ. Solum em̄ deeſt eis ad mīſtratio. vtinſti. de here. qua. ⁊ dif. §. ſꝫ ſui. Et ideo ex conſuetudine a lege inducta filij comitum appellant̉ comites. etiam in vita parentum. vt no. xxiiij. q. j. c.fi. iuncta glo. Quidam ſunt filij ſpirituales ⁊ legitimi. vt ſuſcepti ex baptiſmate. vel confirmatione. Et iſti in nullo ſuccedunt parentibꝰ ſpiritua-