hoc fieret in fraudem canonis.¶ Quid ſi hoſpitatus ſum in aliqua domo ad mēſam. ⁊ ſuꝑueniat et ingerat ſe excōicatus. nūquidteneor ſurgere? Rn̄. ẜm. v̓v̓. Si eſt publice excōicatus: ſurgere teneor. nō obſtante quocūqꝫ ſcandalo. Si v̓o eſt occultus ⁊ nō poſſum ſine eius nota:teneor nō ſurgere.¶ Sed an ſuꝑueniēte publice excōicato tenear exire de domo? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. nō. immo etiā lꝫ ſciā aliquem publice excōicatū receptuꝫ eſſe in aliqua domo: poſſum ibi hoſpitari. ſi tante capacitatis ſit. ꝙpoſſim eius cōionem vitare. de hoc videsͣ. in hocc. ꝙ ſi veniam inuitatus ad aliqd̓ feſtum vel cōuiuium. ⁊ inueniā ibi aliquē excōicatum publice toneor recedere. nec debeo ibi epulari. licet ſedeat adaliam menſam: qꝛ oēs taliter veniētes ad feſtū velcōuiuiū. ſil̓ inuicem cōicare dicendi ſunt.¶ Nunquid poſſum recipere lr̄as excōicati: vel eimittere. ſeu nuncios vel encenia? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. nullum eorū licet: niſi in caſu in qͦ licet ei loqui. Cumtn̄ ſcribit̉ nō eſt ſalutādus. ſed loco ſalutatōnis ſoet dici. Spiritū conſilij ſanioris. vn̄ ⁊ qui verbo ſalutat̉ ab excōicato. nō dꝫ eum reſalutare. ſed p̄t dicere. deus emendet vos. ⁊ hmōi. Qui aūt munusab eo recipit qͣꝫuis nō liceat. tn̄ nō tenet̉ reddere. ẜinducendus eſt. ꝙ vel in pios vſus conuertat: veletiam bn̄facere. ſi ad ruborē inducendū: excōicateremitteret.¶ Quid ſi aliquis aſſurgat: vel reuerentiā exhibeat excōicato. aut inclinet ei ſalutāti ſe. aut moueatlabia quaſi reſalutās eum. tn̄ nihil dicat? Rn̄. v̓v̓.dicit. ꝙ nō incurrit excōicationē. Sed Dir. lib̓. iij.dicit. ꝙ hō loquit̉ nō ſolum verbo. ſed ⁊ nutu ⁊ ſignis. Et ſic p̄dicta non vident̉ licere. excepto vlti¶ Utrum familiaritas aut pudor excuſet ꝑticipātes excōicato? Rn̄. ẜm. v̓v̓. Si ē familiaritas queexprimit̉ in. d. c. qm̄. excuſat ꝑticipantes. aliter nō.¶ Utrum ignorātia excuſet. Rn̄. ẜm doc. ꝙ ignorātia ꝓbabilis facti excuſat. extra de cle. ex. mi. apoſtolice. ſed ignorantia iuris nō. niſi illos. quibus licet ius ignorare: vt pueros nondū doli capaces. ethmōi.¶ Quid ſi ſciā aliqueꝫ habitu eſſe excōicatum. ſedactu non aduerto ⁊ cōico ei? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. ſi hoc facio ſubito. ⁊ nō aduerto. nō peccoⁱ nec in excōicationem incido.¶ Quō vitandi ſunt illi de quorū extōicatione dubitat̉? Rn̄. ẜm Tho. in quolibet. dubitatio de excōicatione aliquorum. Aut p̄cedit ſnīam iudicumaut ſequit̉. Si p̄cedit: puta. qꝛ nondum eſt declaratum ꝑ iudicum conſenſum. nō ſunt vitandi. quouſqꝫ certo iudicio terminet̉. Sed ſi poſt concordeꝫiudicum determinationem adhuc ambiguum ſitmagis eſt ſtandum ſententie iudicum ⁊ illi vitandi ſunt.¶ Quid ſi audiui ab aliquo dicente de ſeipſo ꝙ ſitexcōicatus. nunquid teneor eum vitare? Rn̄. ẜmv̓v̓. ſi audiui ab eo in confeſſione ſacramentali. nōteneor vitare. qꝛ neſcio ſicut homo. ſed ſicut deus.Si aūt extra cōfeſſionem quis ſe dicit excōicatumExcōicatio. Vj.ẜm oēs. eum vitare teneor folū in occulto. niſi eſſerexcōicatus publice.¶ Quid ſi audiui ab ep̄o. ſeu eius parochiali ſacerdote. ꝙ talis ſit excōicatus? Rn̄. ẜm. v̓v̓. Si aliqͥsp̄dictorum dicat mihi denunciādo ſnīam. ⁊ taliaeſt caſus de quo fieri ſolet excōicatio. debeo ei credere. ⁊ illuꝫ vitare. Secus ſi dicat mihi cōmuni locutione. qꝛ nō teneor credere. nec eum vitare.¶ Quid ſi prelatus: vl̓ ſacerdos parochialis dicatmihi ꝙ vidit parochianū ſuū aliquid faciētem ꝓpter qd̓ incidit in excōicationem. nō aūt eſt publicum. Nunquid teneor eum vitare? Rn̄. ẜm. vv.Siue credam: ſiue nō: non teneor eum vitare. necin publico nec in occulto. ꝙͣtum ad vitandum peſariculum minoris excōicationis. Et multo minusſi dicat mihi alius. Tamen ſi credaꝫ: nō debeo mehoc faciomoingerere cōioni illius ſi poſſuꝫ ſine ſcādalo. Et hocne dem illi materiā peccandi dum mihi ſe cōicat.¶ Sed quid ſi eſt publica fama: vel audio a fidedgnis aliquē eſſe publice excōicatū? Rn̄. ẜm Ray.Si publica fama eſt ꝙ ipſe ſit excōicatus publice:vel qꝛ notorie fecit aliquid ꝓpter qd̓ incidit in maiorem excōicationem: teneor euꝫ vitare. Similiterſi audio a fidedignis ꝙ eum audierunt denunciari: vel quia viderunt eum notorie feciſſe aliquid exquo incidit in excōicationem: teneor inquirere veritatem. ⁊ interim eum vitare. ⁊ in occulto ⁊ in publico: donec certificatus fuerim. Et nota Panor.ſifratres hoc nōin. c. illud. de cle. ex. ꝙ habens noticiam ſnīe excōcationis etiam ꝑ ſolam famā. debet abſtinere a cōmunione fidelium ⁊ ſacramentorum. al̓s peccat. ⁊incidit in irregularitatem celebrādo diuina. Et inhoc eſt ille tex. valde notabilis. ⁊ quotidie cōtingitꝙ ep̄i excōicant̉ in curia. ⁊ nō habent noticiam excōicationis. niſi ꝑ ſolam famam. Et ex hoc eximit̉vnus caſus in quo fama facit plenam ꝓbationemHec Panor.¶ Quid ſi pariſius audiui aliquem publicari ⁊ poſtea inuenio eum Bononie vbi de hoc nihil ſcit̉:Rn̄. ẜm. v̓ v̓. Dicunt quidā ꝙ teneor eum vitare.vbiqꝫ. Poteſt tn̄ benignius dici. ꝙ ſi facile ꝓbarepoſſum excōicationeꝫ. vt quia habeo teſtes: vel inſtrumenta: teneor vitare. aliter non. niſi in illa dyoceſi vbi eſt facta publicatio. vide tamen ſingularēteoricam limitantem multum p̄dicta. quam ponitInnoc̄. in. c. inquiſitioni. extra eo. quam approbatintus vel extraPanor. in. c. ad noſtram. el. iij. de iureturā. et in. c.cū non ab hoīe. extra eo. ꝙ ſi in vna ꝓuincia quiseſſet excōicatus notorie. ⁊ in alia ꝓuincia mihi ſolipateret. ꝙ debeo eum vitare ibi etiam in publicoquia non poteſt iſte dici ab eccleſia toleratus quod¶ Quid ſi audiui aliquem excōicari vel vidi incidere in excōicationem peſtea non vidi niſi poſtannum. Nunquid teneor eum vitare? Rn̄. ẜm. v̓v̓.Si homo eſt talis qui credat̉ timoroſus. ⁊ tunc ſeruabat excommunicationem. ⁊ modo non ſeruat:poſſum eum credere abſolutū. arg. extra de off. or.ex ꝑte. Si v̓o non eſt talis. debeo eum vitare. ſi occultum eſt: occulte. ſi manifeſtū. publice.¶ Quid ſi ſacerdos videat aliquē qn̄ miſſa dr̄ an