LAIoO yA vi. 9 G N489 gAC Mªb Mō ſl 48 9 ſ.etit oris ⁊ cogitatōis qn̄ quidē cuꝫ cogitatōe fuitpeliberatus ꝯſenſus ad mortale. Item circūſtantia feſti eſt neceſſaria. īmo Alex. de ales in. iij. dic̄:ꝙ eſt duplex peccatū: ſicut cū quis vno actu coitꝰopprimeret puellā. ⁊ ex illo actu moreret̉: cōmittittunc duo peccata mortalia. ⁊ ſic ẜm eū ibi ē vnusactus ⁊ duo reatus. In caſu tn̄ quo quis ſimplex⁊ rudis neſciret numerū peccatoꝝ ſpecificare poſſet teneri ad deoneratōneꝫ ꝯſcientie ꝯfeſſoꝝ opinio Archi. ⁊ directorie vt ſufficiat dicere ſe multotiens peccaſſe: vel ſe tanto tꝑe in tali peccato ꝑduraſſe. vtputa ꝑ annū tenuiſſe ꝯcubinā. vel hmōi.Circūſtantie neceſſario cōfitende ⁊ trahentes adaliam ſpēm peccati ẜm doc. ſunt octo. vicꝫ conditio rei: modus peccandi: locus: tp̄s: numerꝰ: qualitas: inductio ⁊ accidens. Quedā v̓o ſunt circūſtantie aggrauante ⁊ in eadē ſpē: ſicut ſcientia: ingratitudo: ⁊ hmōi: s has circūſtantias ẜm doct.lꝫ bonum eſſet confiteri: tn̄ nō eſt neceſſariū. Quedam v̓o ſunt circūſtantie alleuiantes: ⁊ has nō ēneceſſe cōfiteri: nec bonū. Per accidens tn̄ ne cōfeſſor ſcandalizetur: vel etiā vt eius inquiſitōni ſatiſfaciat: vel ſi tātū deuiat ꝙ ſit in genere venial̓iliſtait.qꝛ tenet̉ dicere genus peccati. Bonū eſt illas confiteri: vt ſi quis cōmedat carnes ī quadrageſimane ꝑiculi: vt qn̄ eſtex diſpenſatōe ⁊ cā.¶ Utrum homo teneatur ꝯfiteri pctā venialia?Rn̄deo ẜm Sco. in. iiij. diſ. xvij. ꝙ nullus tenet̉pabilit̓ videtſconfiteri venialia: ſed ſolum mortalia. lꝫ quidamdicant ꝙ ſi habet mortalia tenetur p̄ciſe ad cōfeſſionē illoꝝ ⁊ nō venialiū. Si aūt habet ſolum venialia propter p̄ceptuꝫ eccl̓ie: tenet̉ in illo caſu adpiaꝫ habeant.illoꝝ cōfeſſionē. Sꝫ hoc nō placet Sco. qꝛ cuꝫ inta rō. Ri. mn̄ dicd. c. omnis dicatur omīa peccata ſua aut fit diſtributio ꝓ peccatis venialibus: aut nō. Si ſic: erghabens mortalia virtute illius precepti: tenet̉ acconfeſſionē illoꝝ venialiuꝫ. Si non: ergo nō hn̄smortalia ſed venialia nō tenetur ad cōfeſſioneꝫ ⁊ſic ꝯcludit ꝙ ex ſtatuto eccl̓ie qͥs n̄ tenet̉ ad ꝯfeſſionē venialiū in qͣcunqꝫ caſu: nec in hoc eccīa ſpecificauit preceptū de cōfeſſione: ⁊ rōnabiliter: quiafiteri circūſtantiaip̄a vtitur ſacramento penitētie tanqͣꝫ ſecūda tapſtantiaꝝ quedabula cōtra naufragiū. quod nō eſt in venialibusNā per pctm̄ veniale nullus ꝑiclitatur extra nanem eccleſie: qꝛ peccatū veniale ſtat cum charitate que eſt nauis ſaluans. Nec aliquis tenetur aditione ꝓhibet̉aliquam contritōem de venialibꝰ. immo in actu.ali voluntate vel in actu venialis moriens ſaluabit̉. vapulabit tn̄. Nō videt̉ aūt ꝙ aliquis teneatur ad confeſſionē de eo de quo non tenetur hr̄eattritōem vel ꝯtritiōem. ⁊ tali exn̄ti ſine mortali:ſufficeret dicere ſacerdoti. Dn̄e regratior deo: qͥaexquo fui vltimo cōfeſſus: nō habeo cōſcientiaꝫde mortali: da mihi euchariſtiā. ⁊ ẜm Sco. de taliū meritis theſaurus eccl̓ie cōgregatur.¶ Utrum in aliquo caſu teneat̉ quis cōfeſſioneꝫiterare. Rn̄deo ꝙ cōfeſſio vere ⁊ legitime facta n̄eſt iteranda: nec tenet̉ quis obedire p̄cipienti vtiterū confiteatur. Et ẜm Pe. de pal. papa nō poſſet condere legem in hoc. Aliqui tn̄ ſunt caſus: inquibus neceſſe eſt ꝯfeſſionē reiterare. Primus qn̄p bſoRſ. τ τοισ 4νμ lanl̓νμR 4ξνσ SZF.4 4 kᶠ αLοσaS ρS vl̓ ꝯ 469. L. j.. l̓. 4ͣ9 R. A EcaroaA º h . κy l & h. EV yſhoCōfeſſio. ij.FO. XXXVII.confitetur ei qui non potuit abſoluere. Secūdusqn̄ cōfitetur ſcienter illi qͥ neſciuit diſcernere interpeccata mortalia ⁊ venialia. Terciꝰ qn̄ quis fictecōfitetur: vt dcm̄ eſt sͣ. cōfeſſio .j. Quartus qn̄ qͥsnō confitetur integre oīa peccata mortalia: de quibus nō eſt legitime cōfeſſus: ſꝫ ſcienter vel ex ignorantia craſſa vel notabili negligentia omittit aliquod pctm̄ mortale: aut circūſtantiaꝫ que trahatad aliud pctm̄: aut etiā omittit confiteri pctm̄ dequo dubitat: an ſit mortale. In oībus his tenet̉reiterare confeſſionē. ⁊ quo ad diligentiā adhibēdam Rich. n. iiij. di. xvij. ar. ij. q. vj. dicit ꝙ ſi penitens nō fecit diligentē p̄paratōnem: ſed fuit inignorantia affectata vel craſſa: ſeu ex obliuione ꝓcedente a propria notabili culpa que equiꝑat̉ dolo tenetur iterum confiteri. Et nota hic. ꝙ ſi pͥmꝰꝯfeſſor habebat auctoritatē abſoluendi ab om̄i excōicatione ⁊ caſibus: ſi intendebat abſoluere qn̄cum eo ꝯfeſſus fuit: lꝫ pctm̄ oblitum eēt caſus reſeruatus vel excōicatio poterit nihilominꝰ ſecundus ꝯfeſſor eū abſoluere: qꝛ nō āplius ē caſus reſeruatꝰ vel excōicatio: ſꝫ ſolūmō ē pctm̄ ſimplex. ⁊iō Monal. ⁊ Rod. ꝯſulūt ꝙ ſi qͥs a pͣp̄ vel legatoabſoluit̉ vel hmōi bn̄ fac̄. ſi de oībꝰ excōicatōibꝰ ⁊pctīs de qͥbꝰ etiā nō recordat̉ fac̄ ſe abſolui ⁊ d̓ irregularitatibꝰ ſecū diſpēſari. qꝛ ſi poſtea de aliqͥbꝰalijs recordaret̉ nō tenet̉ iterū abſolutōꝫ q̄rere. lꝫde pctō teneat̉ ſi mortale fuerit cōfiteri. ⁊ hec faciunt ꝓ religioſis qͥ in viſitatōnibꝰ ſuoꝝ p̄latoꝝ abſoluunt̉ ab excōicatōibꝰ ⁊ alijs cenſuris ⁊ irregularitatibꝰ. vt amplius cū p̄dicta venerint ad noticiam non teneant̉ cōfiteri. ſꝫ de pctō ſic. qd̓ nota.Quintus qn̄ quis omiſit ſcienter ex ꝯtemptu ſeunegligētia notabili facere pnīam ſibi iniunctaꝫ ꝓmortali. ſecus ꝓ veniali. nā tunc peccat mortal̓r.qꝛ facit ꝯͣ p̄ceptū vicarij dei ⁊ etiā eccl̓ie. vt in. d. c.oīs. Si tn̄ recordaret̉ pnīe iniūcte: ⁊ īplere velletnō oꝑtꝫ eā iterare. ⁊ Sco. in. iiij. limitat hoc ſi penitens eā acceptet. nā ẜm eū penitēs nō tenet̉ acceptare aliquā pnīam. ſꝫ ſufficit ꝙ habeat ꝓpoſitūacceptādi hic vel in purgatorio. ⁊ iſte ꝑꝑ hoc n̄ dieē in malo ſtatu īmo in bono ex qͦ ex feruore charitatis magis intendit puniri in purgatorio. vbi lōge intenſiꝰ puniet̉ qͣꝫ hic et ſufficit ꝙ ſatiſfaciat inoꝑe hic vel in voluntate in purgatorio.¶ Sꝫ pone ꝙ penitens nihil dicat ꝙ velit facerepnīam in purgatorio: queritur an teneat̉ reciꝑe ⁊explere pnīaꝫ ſibi iniūctā a ſacerdote. Rn̄deo ẜmRich. in. iiij. di. xviij. ꝙ ſacerdos aut iniungit penitētiā rōnabilē. ⁊ diſcretā. aut irrōnabilem ⁊ indiſcretam. Si ſecūdo mō. penitens nō tenet̉ eamreciꝑe: qꝛ ſacerdos talē pnīam iniungendo abutitur claue potentie et ſcientie. Si primo mō. dicoꝙ penitens tenetur tentōe neceſſitatis eam recipere. ⁊ ꝓ viribꝰ explere: qꝛ talē pnīam iniūgendoclauibꝰ vtitur recte. Et ſi penitens ex deliberatōe⁊ abſqꝫ legitima cā omiſit explere. mortal̓r peccauit. Si tn̄ penitēs ſentiat pnīaꝫ ſibi nimis grauē.⁊ ad obſeruandū ꝑiculoſam: ſua infirmitate penſata. dꝫ ad eundē ꝯfeſſorē: vl̓ ad aliū ſi illū hr̄e nōpōt recurrere. Et dicit ibi Ri. ꝙ ēt ꝯfeſſor p̄t int̓-