Confeſſio. ij.judicio dep̄hendi. Et hec vltima ratio etiā concludit ꝙ ſacerdoti p̄ſenti penitens qui nec verbo necnutu poſſet confiteri non teneret̉ tentione neceſſitatis confiteri ꝑ ſcriptū. Unde ſi hoc faceret noneſſet neceſſitatis ſꝫ ſuꝑerogationis. Idē dicenduꝫẜm Sco. de barbaro vel hmōi qͥ nullo mō ꝑ interp̄tem vel ſcriptū confiteri tenet̉. Idē dicendū videtur de muto accidētaliter nō ſurdo qͥ ſciret ſcrihere ꝙ talis nō tenet̉ ex neceſſitate confiteri ꝑ ſcripturā. ſꝫ confiteat̉ ꝑ nutus. ⁊ ſi cōfitet̉ ꝑ ſcripturaꝫeſſet ſuꝑerogationis.¶ Sed nunqͥd ſufficit ſi aliquo penitēte p̄ſente coram ſacerdote ꝙ alius dicat pctā eius in pn̄tia eiꝰ.Rn̄deo ẜm Monal. ꝙ nō. qꝛ ꝑ ſeip̄m dictū eſt nōꝑ aliū nec ꝑ nunciū nec ꝑ ſcriptū debet qͥs cōfiteride pe. di. j. quē penitet. Si tn̄ ſacerdos interrogetpeccatorē ⁊ ille ad interrogata rn̄deat ſufficit qͣntūad ea de qͥbus interrogat niſi ſit talis qͥ potius diſtxvij in. ij ar.mitteret cōfiteri ꝙͣ ore ꝓprio confiteret̉ pctm̄ ſuumde pe. di. v. c. j.¶ Sed nunqͥd plures ſimul poſſint ſacerdoti coninta peccanomna hofiteri. Rn̄deo ẜm Ri. in. iiij. di. xvij. ar. iij. ꝙ in caſoram et ita qſu neceſſitatis plures pn̄t vni confiteri .ſ. qn̄ morsita immineret de ꝓpinquo ꝙ vnus poſt aliū confiteri nō poſſet. tunc em̄ licet nec euacuat ſacr̄i virdet̉ nontenct̉ ea detutē. Similit̓ pōt dici ꝙ in caſu in quo videret̉ peiteri. Tenet̉ tamē illud penitentē ex magno feruore. ⁊ vt magis tranquilaretur ꝯſcīa ſua ꝓpter collationē duoꝝ in cōſulendo.licitū eſſet eis penitentē audire ⁊ abſoluere. ⁊ talisabſolutus a pluribꝰ ſacerdotibꝰ recipit ſacr̄m penitentie. Modus em̄ expͥmendi ꝑſonā abſoluenteꝫdicto modo.vel abſolutionis actum in ſingulari vel plurali deneceſſitate non requirit̉ ad eſſentiam ſacramenti.hec Ri.Utrū quis poſſit confiteri publice peccata ſua.Rn̄deo ẜm Ioh̓. an̄. ꝙ ſi vult publice confiteri exuit debitā dil.magna contritione vel hmōi ꝙ pōt nec ob. verbūa ſeu craſſa. tuc illud peſolus. quia illud fuit appoſitum. vt liberius qͥs adconfeſſionē accedat.ſacerdoti interdicta po¶ Utrū cū quis dubitat de aliquo peccato an ſitaut p̄dictummortale teneat̉ illud confiteri. Rn̄deo ẜm Tho.tenet̉: al̓s periculo ſe cōmittit ⁊ mortaliter peccat.iꝑ interpretē vel per ſciSicut etiā qͥ aliqͥd cōmittit vel omittit in quo duvbi ſupra. ⁊ Rbitat eſſe mortale. Notandū tn̄ ẜm logicos ꝙ differentia eſt inter ſcīam: opinionē ⁊ dubitationem.Scire em̄ eſt aliqͥd firmiter credere ſine aliqͣ heſitatione alterius ꝑtis. Opinari v̓o eſt aſſenſus ad aliquā rē. tn̄ cū aliqͣli formidine alterius ꝑtis. Dubitare v̓o ꝓprie dr̄ qn̄ quis ad aliquā rē qͥ ad aſſenſuꝫe nec videt̉ tueſt indifferēs ⁊ in equi libri. ita ꝙ nō magis moueatur ad vnā partē qͣꝫ ad aliā. Et in caſu nr̄o qn̄ qͥseſt in dubio de mortali teneˢ ꝯfiteri. Secus aūt ſieſſet in opinione ꝙ nō eſſet ortale. lꝫ cuꝫ aliqualiformidine ⁊ ſcrupulo.¶ Utrū ꝑ confeſſionē generalē deleant̉ venialia.Rn̄deo ẜm Ri. ꝙ ꝑ cōfeſſionē generalē ſacr̄alemfactā ſacerdoti de pctīs venialibꝰ etiaꝫ de generibꝰſinguloꝝ nō de ſingulis geneꝝ remittunt̉ venialiaꝑ modū meriti. Inqͣntū excitat motū voluntatiset feruorē charitatis ꝑ q̄ fit venialiū remiſſio. Et exvi ſacr̄i .ſ. ꝑ abſolutionē ſacerdotꝭ. Per aliā v̓o conFo. XXXVI.feſſionē .ſ. non ſacr̄aleꝫ non fit venia iū remiſſio exvi ſacr̄i. ſꝫ tantūmodo ꝑ modū meriti qd̓ pͥncipalit̓conſiſtit in cōtritione ad quā habendā iuuat̉ hō ꝑcōfeſſionē generalē et orōnē ſacerdotalē. Rō autēqͣre ad remiſſionē venialiū nō eſt neceſſaria ꝯtritioſpālis nec cōfeſſio eſt: qꝛ nō auertunt a deo ⁊ ſimulſtant cū charitate.Utrum ꝑ generalē cōfeſſionē deleant̉ mortaliaoblita. Rn̄deo ẜm Ri. ꝙ ꝑ cōfeſſionē generalē cūgenerali ꝯtritione remittunt̉ mortalia oblita. Deꝰem̄ ab hoīe nō requirit vltra id qd̓ pōt. De oblitisaūt qͣꝫdiu oblita ſt̓: hō in ſpāli nō pōt cōteri nec cōfiteri. tenet̉ tn̄ hō facere qd̓ in ſe eſt vt oīa ſua pctāmortalia ad memoriā in ſpāli reuocet. ⁊ ſi de oblitꝭpoſtea memor fuerit. tenet̉ poſtea de illis in ſpeciali conteri et confiteri.¶ Utrū requirat̉ cōfeſſio vel pnīa de peccatꝭ antebaptiſmū. Rn̄deo ẜm Ri. di. xvj. ī. iiij. ꝙ pnīa p̄taccipi vel inqͣntū eſt virtus vel inqͣntū eſt ſacr̄m.Scd̓o mō nō eſt neceſſaria pnīa de mortalibꝰ p̄cedentibꝰ baptiſmū. Primo mō pōt ꝯſiderari inqͣntū formata. ⁊ ſic etiā nō eſt neceſſaria de p̄cedentibus baptiſmū. vel pōt ꝯſiderari inqͣntū informis.i. quedā pctī deteſtatio cū ꝓpoſito emēdādi ꝙͣuisnō oīno ſufficiēs ad expulſionem peccati. ⁊ hec adminꝰ ē neceſſaria de oībꝰ pctīs actualibꝰ mortalibꝰp̄cedentibꝰ baptiſmū tanqͣꝫ cauſa remouens ꝓhibens ſuſceptionē diuine gr̄e que in baptiſmo dat̉illis in quibꝰ remota ſunt impedimēta ꝓhibentiaſuſceptionē diuine gratie.Onfeſſio. ij. qualiterteneamur ad eā. Utrū ſit de neceſſitateſalutis. ⁊ an ſit de iure diuino vel poſitiuo. Canoniſte in. c. oīs de pe. ⁊ re. vidēt̉ tenere ꝙſit de iure poſitiuo. Et ad hoc eſt glo. de pe. diſt. v.in ſumma q̄ vult ꝙ cōfeſſio ſit inſtituta a quadaꝫvniuerſali traditione eccleſie. Et ideo infert ꝙ infideles nō tenent̉ ad hanc confeſſionē. Scd̓o infertꝙ greci non tenent̉ ad confeſſionē exquo non acceptauerunt hmōi conſtitutionē ſicut nec votumcaſtitatis. Sed theo. tenēt expͣſſe ꝙ eſt de iure diuino. Ut pꝫ ꝑ. S. Bon̄. R. i. ⁊ Sco. in. iiij. di. xvijEt ꝙ xp̄us p̄cepit implicite Math̓. viij. in figuracū dixit leproſo vade on̄de te ſacerdoti. Et ꝯcluditSco. ꝙ teneꝰdū eīt vel ꝙ cōfeſſio ſit de iure diuino ꝓmulgato ꝑ euangeliū: vel ſi hoc non ſufficit.neceſſe eſt dicere ꝙ eſt de iure diuino promulgatoꝑ xp̄m apoſtolis ⁊ ꝑ apoſtolos eccleſie abſqꝫ omniſcriptura ſicut multa alia tenet eccleſia oretenꝰ ſibiꝑ apoſtolos ꝓmulgata ſine ſcriptura cuiꝰ fundamentū eſt Io. xx. Multa quidē ⁊cͣ. et habet̉ extrade cele. miſ. c. cum marthe. Et ẜm hanc opinionēque videtur ſecurior infideles et greci tenentur adconfeſſionem.¶ An autē homīes exiſtētes in lege nature aut inlege moſayca teneant̉ ad confeſſionē. Rn̄deo ẜmRi. in. iiij. di. xvij. ar. ij. ꝙ duplex ē ꝯfeſſio .ſ. mētalis q̄ fit ſoli deo. ⁊ hec eſt de iure nature. ⁊ ad hancomnes tenebantur obnoxij peccato mortali. Aliavero eſt confeſſio ſacramentalis que fit ſacerdoti.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten