de iure naturali. ſen gentium ſufficit ſolus conſenſus. Et hec opinio placet Panor. in. d. c. qꝛ pleriqꝫet in. c. requiſiuit. de in inte. reſt. Et ꝓ hoc adducitſingulare dictum Inno. in. c. qꝛ ꝓpter. de elect. ꝙ ſielectio tenuit de iure naturali .ſ. rōne conſenſus eligentiū. lꝫ ſit nulla ꝓpter ſolennitates iuris poſitiuinō ſeruatas. non tn̄ tenet̉ electus in foro conſcīe renunciare. Ius em̄ poſitiuū adinuenit iſtas ſolēnitates ꝓpter ſcādala. ⁊ deceptōes euitandas. vn̄ exqͦoīa iſta ceſſant. ⁊ interuenit verus cōſenſus. ſatiseſt tutus qͦ ad deum. Et nota hoc dictū. qꝛ valet inomni actu. in qͦ eſt p̄termiſſa ſolēnitas iuris poſitini. Et nota hanc teoricā. qꝛ facit ad multa.¶ An aūt in alienatione rei eccleſiaſtice requirant̉tres tractatus? Rn̄. Panor. in. c. tua. de his q̄ fi. apre. de mente doc. dicit ꝙ ſufficit vnicus ſolennis.et diligēs. Et vide glo. ibi ꝓ ſignificato huius verbi. tractatus. vbi dicit. ꝙ non requirit deliberatuꝫconſenſum. ſed quandā diſcuſſionem ⁊ indagineꝫcirca rem diſponendam in futurum. vnde text. ind. c. tua. ponit tractatum ⁊ conſenſum vt diuerſa.Nam primo fit diſcuſſio. vtrum magis expediatalienare vnā rem qͣꝫ alterā. vel vtrū poſſit ſubueniri eccleſie ſine alienatiōe. ⁊ poſt tractatū ꝑuenit̉ adipſam alienationē in qͣ p̄ſtat̉ cōſenſus. Qd̓ nota ꝓſtatutis punientibꝰ faciētes tractatū ſuꝑ aliqua reDicunt̉ em̄ tractaſſe. lꝫ delictū non ꝑfecerint.¶ An aūt ꝓhibitus alienare: poſſit locare ad magnum tp̄us? Panor. in. d. c. nulli. dicit ꝙ nō: vt eſttex. cum glo. in cle. j. de re. ec. nō ali. ⁊ glo. ibi in verad tp̄s modicū. dicit ꝙ hoc determinat tam verbūlocationes. ꝙͣ verbum venditiones: vt ſit ſenſus.ꝙ locatio ad modicum tp̄s. ⁊ venditio fructuunad modicum tp̄s nō includit̉ ſub ꝓhibitiōe. Sedquerit glo. quid dicat̉ modicū tp̄s? Dicit ꝙ glo. ff.de ſuꝑfi. l. j. §. quod autē ait. dicit id relinquenduꝫiudicis arbitrio. tn̄ in fine glo. videt̉ dicere. ꝙ modicum tp̄us dicat̉ infra decennium. C. de p̄ſcrilon. tem. l. fi. Nota tn̄. ꝙ licet in materia odioſa aliAdicio pa quem tranſfert̉ dn̄ium. Sed in materia larga ⁊ fāenatio capiat̉ ſtricte. ⁊ ſic ſolum venit contractus ꝑMd̓ faſt. j. rōvl.uorabili. vt hic capit̉ largiſſime. Et ſic alienationisverbū. cōtinet cōductionē: donationē venditionēv⁊ vell ꝙ ſoꝑmutationem: ⁊ emphiteoticum ꝑpetuum cōtrap̄laꝙ m̄ poſſe 2pdia. g2ctum: vt in. d. c. nulli. et ibi Panor. Et ẜm glo. ibi.ſolus p̄latus alienat bona mobilia que comode ſeſiſo lmit.uari non poſſunt: vt ſunt veſtes trite que quotidiede biaſꝫ donaſ5. Et dicit ꝓbamagis veteraſcunt. Item fructus ⁊ ſimilia. Ea v̓oque comode ſeruari pn̄t. nō alienāt̉ ſine ſolēnitate5. d. 8. Ed.2ºdi57nā res immobilis ⁊ mobilis p̄cioſa. equiꝑant̉ qͦ addonλεοc ν4difficultatē alienatōis: vt. l. lex que. C. de admi. tu.doma cio¶ Utrum aūt pecunia ſit de his que ſeruando ſervolQcō 38uari poſſunt? Rn̄. Panor. in. d. c. nulli. ꝙ non. qꝛretenta nihil operat̉.ni. ſꝫ ⁊ legato ſ¶ Quid eſt illud. quod ſeruādo ſeruari pōt? Rn̄.r Ack F. ſtafoꝝ ſolib. 4Ang. in autentico. de nup. §. ⁊. quia parum. dicitg2A Lꝙ eſt omne illud quod nō conſumit̉ triennio. ⁊ adō b. l. l. cā p̄hoc eſt glo. in. l. vnica. C. ſi aduer. vſucap̄. Hoc tn̄limita qn̄ tale qd̓ ſeruat̉ pōt fructū ꝓducere ſic ſer§. ſ. d0. ff. d l.48 Y.uatum. al̓s non. Et ſic q̄ conſumunt̉. nō ſunt de ilb g 5lis q̄ ſeruando ſeruari pn̄t. Fallit in pecunia: vt diG. ⁊ Gº AE. . v2A d cōdi. ap. b pa ſaAdo illNſ Reẜ donN. ſb niōſii . . nꝝ05a0 ht0 K fº .ſte 3. Fā ſbmō Si 4ᵐ 26 8 donaH EC2uabil̓ꝫ ſicut. diriꝰ d. l.gaꝰ xx. lig. tacρ. 7v 5q i MDicio Si vobet. 4 H Fonfa rodicio m Fit gl̓ donace. Icōdicio lia. ẜ. d. cōdi. ⁊ d.eqſutẜ ſol.j plaptͣ nonº. dicit gl. 1I. lꝫ docya 7d. v2 Qſda F d ſticho baꝝ d. l. iub. m⁊ d. c. v2. ꝙ LFtā Itōhactibꝰ Rō4 Fod appoſodꝰ yºS .k. K0 Cd. p. ⁊1.Ral̓ ca tōtcij gi.d ꝝ.oAce C.cōditi C d. eſti. vo. ſt. Aſpēdouacō s K.m̄. 7. 2 Kgl a . ẜ Td. g. v. 21. 4 L ꝑP albib.ARal̓ cōli. aclo. Lliaciūiꝰ aliat̓ ya. p.a26.Xdlg.ix rͣ d. a ⁊ ꝑ e̓mdio pōꝙ ſuoꝝ. Modꝫ ſ apeſitj cio ōficcal̓ cōfraclꝫAlienatioctum eſt. qꝛ eſt caſus ſpālis.¶ Sed dubium eſt de actione: nunquid in alienatione ſeu iuriū ceſſione debeat ſeruari ſolennitasEt eſt querere. nunquid cōputet̉ inter mobilia velimmobilia? Rn̄. Panor. in. d. c. nulli. dicit ꝙ pōtconcludi. ꝙ ẜm ꝓprium ſignificatū vocabuli actioſeu noīa debitorum nō ſunt mobilia nec immobilia. ſed faciunt terciā ſpēm de ꝑ ſe. nam mobiliumet immobilium appellatio cadit in his q̄ certo lococōcludunt̉. nam immobile dr̄ ꝙ nō pōt a loco moueri. mobile v̓o qd̓ ẜm naturam ſuam aptum eſtmoueri: vt. l. mouentiū. ff. de ver. ſig. Actiones ergo cum ſint quid incorꝑale. non concludunt̉ certoloco. ⁊ iō non pn̄t dici mobilia. nec immobilia. Etideo iuriſconſultus ponit actiones ⁊ noīa debitorum vt terciam ſpēm: vt in. l. a diuo pio. §. in venditione. ff. de re iudica. Et ideo in teſtamentis appellatōe bonorum mobilium: vel immobilium nōveniunt noīa debitorum. qꝛ debemus caꝑe verbaꝓprie. l. qui heredi. ff. de condi. ⁊ de. vnde cōſuluitOldra. ꝙ ſi prīceps relinquit bona ſua mobilia diſtribuenda in pios vſus. nunqͣꝫ veniunt pene adhuc nō exacte. tn̄ aliqn̄ neceſſe eſt vt actiōes trahātur ad bona mobilia: vel immobilia: vtputa. quiadiſpoſitio volens comp̄hendere totū patrimoniūvnius hoīs. fecit mentionē dumtaxat de mobilibꝰet immobilibus. Hoc em̄ caſu iſta tercia ſpēs aſſumit naturā alterius extremorū. ⁊ eſt ſeruanda tūcopinio. glo. in autentico. eo. ti. §. j. q̄ dicit. ꝙ ſi actiones dant̉ ad res mobiles. cōputant̉ inter mobilia.ſi ad res immobiles computant̉ inter immobilia.Ideꝫ dic in ſeruitutibꝰ ⁊ alijs iuribꝰ incorꝑalibꝰ. ſicut in actiōibꝰ: vide etiā cle. exiui. de ver. ſig. q̄ vultꝙ annui redditus inter immobilia cōputent̉.¶ An aūt p̄latus qui iurauit nō alienare. poſſit inaliquo caſu alienare nō obſtante iuramento? Rn̄.Panor. in. c. vt ſuꝑ. de re. ec. dicit. ꝙ aut res eſt modica. vel modice vtilitatis. ⁊ tunc non includit̉ ſubiuramento de nō alienando. qꝛ nō eſt veriſimile. ꝙſuperior voluerit iſtum illaqueare in iſtis modiciscum iſta modica ſint exempta ab omni ſolennitate iuris. vt in. c. terrulas. xij. q. ij. Iuramentum ergo ſimpliciter p̄ſtitum debet intelligi ẜm materiaꝫſubiectam. ⁊ ẜm iuris diſpoſitionē. Item iuramentum eſt ſtricti iuris. ideo debꝫ reſtringi. ar. c. pe. deiureiur. Et hoc notabis ſemꝑ. Et ideꝫ ſenſit Fede.nam hodie p̄lati cōiter iurant nō alienare incōſulto papa. ⁊ ſic dꝫ intelligi tex. in. d. c. vt ſuꝑ. vt nō obſtante iuramēto: poſſit iſte hanc alienationē facereEt ſic ꝓcedit expoſitio Goſ. qui exponit tex. in. d.c. vt ſuꝑ. in ver. cōcedimus .i. conceſſum eſſe on̄dimus. Sil̓e hr̄. xiij. di. c. nerui. Aut res eſt non modica. Et tunc diſtingue ẜm formam iurandi. Autem̄ iurauit nō alienare ſimpliciter. Aut nō alienare inconſulto papa. Aut non alienare ſine licentiaſuperioris. Si iurauit ſimpliciter. tunc puto ꝙ incaſu vtilitatis eccleſie poterit alienare. Nam videoꝙ in caſu neceſſitatis eccleſie. hoc iuramentū nonaſtringit. vt in. c. fi. de ec. edi. ergo nec in caſu vtilitatis. qꝛ neceſſitas ⁊ vtilitas equiparant̉ in iure. vtnotat̉. xij. q. ij. in ſumma. Refert̉ ergo illud iuraōreυ ſη ψ. p En videb quō donago fā. .7. .j. 1gᵉrAh.L. tōdico? S 5ꝰ ẜorj Acvj. q. vj. § K N F d. do. 1d.qj pſtāAna 3. b. de. fpK. l̓ c tōfi. achj poſſ4 40 δ o5vv. 47 l. 4 C d 90n . I5. 6. Fad ol ſ. Anaod. L.H dꝫ . Ligi k42 d0 nſ. b.l