¶D. ab ſol. neta Oac̓oos di plaꝰ LL l̓b vo8 § V.6º ꝑ oſtēſiotꝫ .ſ. o9 Pl. xelςa. LςA Sco A ſ. 4 abſoL. Iio. t.pentator ꝑ cōtaſd℟ſollij. ad huc̄ ſq̄ § facie g Pcāc 7a F ligu¶ Quero: quid ſi ferꝝ ⁊ alia hmōi ſint delata nonL18.A.jntentione vt impugnent̉ xp̄iani? Rn̄. an. de bue. b. 1ligrtri. in. d. c. ita. ꝙ ſufficit ꝙ portent. licꝫ non hac intentione vt impugnent̉ chriſtiani. ſꝫ ſufficit ꝙ imM5 p.pugnari pn̄t. Idem Io. an. Idem panor. dicens.40 4. A obexpone ergo ibi tex. ad impugnādum xp̄ianos .i.catoꝝꝯ I ſol.S.ex quibus poſſunt impugnari xp̄iani.¶ Quero: quid de his qui exercent gubernatiōeꝫd. pa ſib̓. A. bii.Siſti l̓ 4d ſacrā ꝓ in pirraticis nauibꝰ ſaracenoꝝ: non contra xp̄ianos: ſꝫ ꝯͣ alios infideles? Rn̄. An. de bu. in. d. c. adf 8. p.liberādam. ẜm aliquos. ꝙ ſunt excōicati. oꝛ docētMle xijlicit3Eab/ eos in pirratica arte. qua poterūt poſtea xp̄ianosx.ōc ro.impugnare. licet hoc nō placeat Inno.ſo (dōꝫ ab .4. 2Quid aūt ꝯtineat̉ appellatōne ꝓhibitoꝝ? Rn̄.M0.ſi bene ꝯſiderent̉ predicta tria .ſ. iura communia.xciai.p. aextrauagantes: ⁊ ꝓceſſus curie. facientia mentionem de hmōi ꝓhibitis tm̄. quatuor inueniunt̉ expreſſe prohibita. ſcilicet ferꝝ. arma. equi. ⁊ lignamina.Quid āt ꝯtineat̉ appellatōe armoꝝ. Uide tex.in. l. ij. C. que res expor. nō de. vbi enumerant̉ loxxij.rice. ſcuta arcꝰ. ſagitte. ſpate. gladij. Item tela. ItēM. c tꝯcludit tex. ibi. ꝙ nihil penitꝰ ferri facti vel infectihoc eſt vene ferri tranſmitti dꝫ ad infideles. Itemglo. in di. c. ita. dicit ꝙ appellatōe armoꝝ. veniuntM. PO §. p̄ fuſtes ⁊ lapides. puta. ſi deferrent lapides machiu. q⁊ ſu xinis imponendos.& ſolA9 la¬q ¶ Quero: an appellatōe armoꝝ veniat gladiꝰ adͣabo. l. ijincidendum panē? Rn̄. Panor. in. c. clerici. d̓ vi.MN ſolā ꝑ Otº⁊ ho. cleri. dicit ꝙ non. vtꝫ ꝑ tex. illum. vbi diciturꝙ clerici arma portantes debent excommunicari.tōFtº P. 4.⁊ ſic peccant mortaliter. ⁊ tamen eis non eſt ꝓhinīqj 46. ffis.bitum deferre cultellos ad incidendum panem440 SxlijAn aūt appellatione ꝓhibitoꝝ veniant ſtuppaGꝫ oꝑ19℟canapis. pix. fila. ⁊ claui minuti qui vulgariter diutaltꝰ abſol.cunt̉ brochete? Rn̄. olim ꝑ quandam extrauagāb 4 ꝯ. ſpō/ tem Greg. cōit̓ dicebat̉ ꝙ predicta non ꝯtineban90 1tur appellatione ꝓhibitoꝝ. Et ideo ꝯcludebat ꝙ⁊ ſicpre.aijſi p̄dicta deferebant̉ ad impugnandum xp̄ianos.n 5ν ꝯ. 4vel in diſpendium terre ſancte. erant excommunt0 ō1P. 14cati per di. c. ita. vel. c. ad liberandam: al̓s non. ESEto Mgerlicet dicta extrauagans ſit reuocata per ꝓhemiuꝫſexti. tamen forte hodie etiam idem dicendum eſa3. Et ẜ. pſet. necnō in quibuſdam caſibus qui ſequunt̉.aDUtrum ſint excōmunicati. qͥ portāt arma. gladA p6 3dios vel lanceas. vel cultellos in terras ſaracenoꝛ vnarum. non cum ꝓpoſito vendendi. ſꝫ ad ſui defenpoNtia Sſ.ſionem. ⁊ poſtmodum occaſione pecunie vendūtAlia Siffi ꝯeadem ſaracenis? Rn̄d. Greg. ꝙ ſunt excommuVna 5e Cnicati.¶Utrum portantes ferrum de vna terra ſarafialij .ſ. p kac1SAd Iforocenoꝝ ad aliam. ſint excommunicati? Rn̄. qͥ. sͣ. ꝙMmvHnon. niſi fiat in diſpendium terre ſancte. vel contra xp̄ianos. Item ⁊ illi qui apportant ſaracenoso. ⁊7 aca ⁊p̄ſſe6 L ꝑ ſcum armis ſuis. Rn̄. qui. sͣ. ſcd̓m rn̄ſionem ꝓxime dictam.rprō. z ſaxꝯ05¶ Quidaꝫ apportant ligna paruicula. dubitaturTri. Kā 1. S6vtruꝫ de hmōi lignaminibꝰ intelligat̉ canō. Rn̄.ſꝫ. .40. Eſi ad naues vel machinas ad impugnādum xp̄iapmo iuSirioſ pctor ꝑ cōfacꝫ. En aui pe1. R. Roro. ꝑ alſ3 ſ ſxabſ ſaltꝭnos vel diſpendium terre ſancte. ſunt excōicati.o2ꝰ. vS Svi. l. M ab ſ ꝑ appl. . p. 3716ꝯ 4 6 Agm 2 ¶ I Acbolra 74 A 53 P X9. q R aσ ſp aꝑ di cl..A9 ſoC xv̓cipalitꝰ poſſit Aiiꝰ peH pl̓o facꝰ 5. M ICMOM☞ꝰ Fay. . ℟e ꝟ. betGang ape N 4ª xL.ac qꝫ ſlꝰ xꝰpꝝ. 4ull̓ꝰ toll.ꝰ po ¶ 47 O 5Nalis. qa ẜt ſacool. §. āMaluꝰ. ꝑS. ſpōſtli. 44S 4co.z ob ſtac. .j. Mtlib Ky M. Faylioēꝫ .j. collarōcꝫ 4.υλσ Ay Mal S ꝯ. L. VuaS92S 6. a E f2 ſe 2P ꝯiffik. qꝛ lτλμιθ ωιοισ F 4s 2 4. I028¶ρ. TμL42c4 19 9 LRº C ErlaP ordībqꝫ ꝯb ſac8θ 6. ſꝫ . ōq3 N Inu. 4 o0 6 q. I. orS ι¶ ¶ Ie. .. Ii. &la ſa. ⁊v¶ialuAbſolutio. j.¶ Sunt alij qͥ volunt ꝑmutare cultellum cū arcu. vel eꝯͣ: vel aliqͥd ſimile. Utꝝ qͥ fecerint ſint excōmunicati? Rn̄. ꝙ non. niſi fiat in diſpendiumterre ſancte ⁊cͣ.¶ Sunt qͥdam qͥ apportant ꝓhibita: ignoranteseſſe ꝓhibita. an ſint excōicati? Rn̄. cū vtroqꝫ ꝯcilio ꝓhibita ſint ⁊ publicata. nō licꝫ ignorare. iō abſoluant̉ ad cautelam.¶ Quid de illis qͥ apportāt ꝓhibita ⁊ ꝙͣcito ſciūteſſe ꝓhibita: reportant: ⁊ nolūt ea vendere ſaracenis? Rn̄. ꝙ non ſunt excōmunicati.¶ Sunt qͥdaꝫ qͥ apportant res ꝓhibitas ⁊ vendiderūt ꝑtem ⁊ ꝑs ſuꝑeſt ad vendendū. ſi tales ꝯtingat abſolui aliqua neceſſitate. qd̓ conſilium dabit̉eis de alia ꝑte? Rn̄. ꝙ reportent eam.¶ Sunt aliqͥ qͥ dant vel vendūt ꝓhibita ſaracenis. ignorātes ꝙ ꝓpt̓ hoc ſint excōicati. ⁊ ꝙͣcito ſciunt recuꝑant. Utꝝ tales ſint excōicati. Rn̄. ꝙ ſic¶ Quero quō intelligit̉ illud qd̓ dr̄ de ſaracenishn̄tibꝰ guerraꝫ cū xp̄ianis. Utꝝ ſi cū vno rege vl̓ciuitate vel cū eccl̓ia. Rn̄. ꝙ de quolibet xp̄iano.¶ Aliqͥs eſt debitis obligatus ꝓ victu ſuo. ⁊ nihilhꝫ. nec aliqͥd lucrari pōt. neceſſitate tali ꝯpulſusintrat nauem aliquā ꝓ marmario. vt poſſit lucrari. vn̄ poſſit viuere ⁊ debita ſoluē. ⁊ illa nauis portat res ꝓhibitas in terram ſaracenoꝝ. ⁊ aliam nōpōt inuenire: vt poſſit lucrari. Vtꝝ talis ſit excōicatꝰ. Rn̄. ꝙ ſic. qꝛ cōicat cū illis in crimine: qͥ mittūt vel portant: dando eis auxiliū ⁊ cooꝑatōꝫ. lꝫ ꝓmercēde. ſꝫ in ſatiſfactiōe pnīe mitiꝰ agat̉ cum eo.¶ Nota etiam ꝙ tales nō abſoluunt̉ ab excōicatione. ꝓut dr̄ in. d. c. ad liberādam. niſi totū qd̓ ꝓꝯmercio donato ꝑceperūt. ⁊ tantūdem de ſuo inſubſidiū terre ſancte trāſmiſerint. Et dicit archi. f.ſi tn̄ abſoluant̉. nō facta ſatiſfactōe. tenet abſolutōſꝫ reduci dn̄t in priſtinam excōicatiōis ſnīam. niſihoc faciant. Sꝫ de hoc dicto .ſ. an abſolutio factanō p̄cedente ſatiſfactōe teneat. Pau. in cle. j. de ſepul. tenet ꝙ nō. qꝛ ſit ꝯͣ ꝓhibitōꝫ ⁊ ꝯͣ formam mandati. ar. de Reſcriptꝰ cū dilecta. Idē archi. ī. c. qm̄de īmu. ec. li. vj. vbi q̄rit: an abſolutio ꝯͣ ꝓhibitōeꝫibi factam valeat. Et ꝯcludit ꝙ nō: exqͦ tex. ꝓhibet. In ꝯͣrium eſt veritas. nam ẜm ge. in. d. c. qm̄.qn̄ ptās dat̉ al̓s nō habenti. ſi nō ẜuat̉ forma: nōvalet actus. vt notat glo. ſingularis. ad hoc in cle.j. de iu. pa. Sꝫ quando al̓s habenti poteſtatem alege abſoluendi. ſit ꝓhibitio: licet non ſeruet̉ forma: valet ipſo iure abſolutio. vt de ſen. ex. venerabilibꝰ. §. vbi. lib. vj. Et hanc diſtinctionem ponitglo. in di. cle. j. de iu. patro. Cum igit̉ ordinarij habeant poteſtatem abſoluendi a ſententia canonisnon reſeruantis. vt in. c. nuper. de ſenten. ex. ergovidetur ꝙ valeat. Et predictaꝫ diſtinctionem approbat Panormi. in. c. dilectus. el. ſcd̓o. de prebenPredicta intellige. niſi apponeret̉ clauſula decreti irritans actum. nam in hoc caſu: ſiue ordinarius. ſiue alius quicunqꝫ al̓s habeat poteſtatem ſiue non: nihil facit abſoluendo. niſi ſeruet formammandati. Dictum tamen archi. flo. poteſt intelligi ẜm iura antiqua communia. vbi etiam deferēs4. . ManF petᵗ pugA 4qtt K21 uS. iudicio c. l l. c¶ Noͣ. & ẜ) p de. baꝙ rRq 40 .1p yaſſō. 2O holl 6