AC ClxxxG.ix. p̄ceptū

ſola lex xp̄i hanc concupīam debuerit ꝓhibere. Rn̄r ꝙ ſic. qꝛ lex euāgelica prohibet dicta facta ⁊ cogitata.qꝛ data eſt ab illo qui eſt ſcrutatoroīm cogitaconū ⁊ intentionū cordisEt non ſolū ꝓhibet. verurtia punitqd̓ patet de homicidio: ꝓ quo taxauit lex moyſi pena talionis. vt occidens occideretur. ſed lex xp̄i. mat. vꝓ interiori ira ⁊ rancore ꝓxī taxat penam eterna dicens Oīs qui iraſciturfratri ſuo reus erit iudicio eterno Etſicut deus ꝓmittit obſeruantibꝰ ꝑremiū eteriū. ſic trāſgredientibus minatur penā eternā. Itē lex moyſi ſolū tꝑalia ꝓmittebat obſeruātibus.Iōqꝫ ſolam pena tꝑalē debebat taxare nō obſeruātibus. Igit̉ cogitata⁊ paccata interiora non poterat pumre cum non ſint nota in iudicio. ſꝫ lexxp̄i hec omnia punit ⁊ prohibet diorns. Non concupiſces rem ꝓxi tuiSic igitur primo peccant conͣ iſtudpreceptum qui inordinate ⁊ iniuſteconcupiſcūt aliquam rem ꝓximi Iōdicitur exodi. xx. Non cōcupiſces reꝓximi tui vel domū ꝓximi tui. namhic ꝓhibetur concupiſcentia reſꝑcūrei honorabilis ⁊ vtilis. nam qͥdaꝫappetunt ꝓximorū diuiciarū multitudinem. Ideo ſequitur. non domūQuidam prelature altitudīem. Iōſequitur. non ſeruū Quidaꝫ ꝓximorum pulcritudīem. Iō ſequitur. nōancillam Quidam annoꝝ lōgitudinem. Iō dicitur. non aſiuū. Quidaꝫvirorū fortitudīem Iō dicitur. nō bouem. Quid am doctorum limpitudinem. Ideo dicitur. quia nec que illiꝰ

ſunt Iſta ſunt que homines cōmuniter appetunt in mundo aliquando īordinate. Primo non debemus appetere proximi diuiciarū multitudīemIdeo dicit. non concupiſces domū illius .i. bona temporalia ſua. ⁊ hoc inordinate. quibus ve eterne dampnationis minatur. Yſa. v. Ve vobis q̄coniūgitis domū domūi ⁊ agrum agro cōpulatis. Et ſi tales poſſent omma bona temporalia ꝓximi adquirere iiuſte non dimitterēt Dixit notāter mordīate non debemus appetereqꝛ hoc p̄t fieri quadrupliciter. Priovt eſt nobis inata. ⁊ ſic concupīa nōeſt peccatum mortale ſed veīale. Nobis autem nolentibus cōcupiſcit caro aduerſus ſpiritū. qꝛ ſenſibilia etdelectabilia multociens audita vl̓ viſa aut ymaginata ſemꝑ ſe offeruntnobis ad cogitandū ⁊ ymaginandūde eis. ⁊ raro ſtatimi ⁊ ſubito īſurgit̉vt talia delectabilia cogitata ſeu ymaginata viſa vel audita concupiſcat non expectato rationis iudicio ⁊deliberacōne volūtatis. Item tal̓ concupiſcentia nō p̄t eē pctm morle qnō eſt volūtaria. Secūdo concupīap̄t eſſe pct̄m̄ morle qꝛ eſt volūtaria.Tercō qꝛ concupiſcentia p̄t eſſe racōnabiliter ordinata. vt ſi quis cōcupiſcit rem aliquam vtilem ⁊ honorabilem ſcd̓m dei mandatum ⁊ beneplacitu. ⁊ ꝓpter bonū ⁊ virtuoſum finē⁊ iuſto titulo. nō in nocumentū alterius. tunc nō eſt peccatum mortale:ſed forte veniale. quia eo ipſo ꝙ aniinus implicatur cogitacōi tꝑalium:retardat̉ a feruorē ſpūaliū bonorū.