Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis
Seite
CCLXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

virtuoſam ⁊ maxīe ad dilectōeꝫ dei⁊ ꝓxi. que dilecto eſt for oīm virtutū. Sed oꝑatio virtuoſa magis cōſiſtit in interiori ītencōe ⁊ cogitatioeqꝫ in ꝯꝑatiōe exteriori. Non em̄ qͦsde iuſtus ex hͦ ꝙ iuſta oꝑa facit: ſedſi iuſte ⁊ aīo iuſto faciat. Nec dr̄ miſericors ex eo ꝙ elēoſinā dat: ſed ſirecto ammo dat. ergo nccārium eſtꝙ lex illa ꝓhibeat inordinatā intertionem ⁊ concupīam interiore. Tetio. qꝛ illud preceptū. Non concupiſces rem ⁊ domū ꝓximi tuinit̉ aliaprecepta illius legis nūerat̉ Et vultaugͣ. in li. de decē cord. ꝙ nō furari etno concupiſcere aliena duo ſunt precepta legis. qꝛ ſicut aliud eſt nō alienam re furari ⁊ non accipere. ⁊ aliudeſt ip̄am non appetere ⁊ non concupiſcere Sic aliud eſt vnū p̄ceptum⁊ aliud eſt aliud. Sed ſecūdo mō vrrū eſt ꝙ lex moyſi nō ꝓhibuit cōcipiſcentiā nec cohibuit aīm ſꝫ manū.Quia ꝓ pctō interioris concupiſcētie ⁊ interioris cogitationis penā nōtaxauit. nec impoſuit pena ſicuti taxauit ⁊ impoſuit pena ꝓ pctō exterioris operis. vt oculū ꝓ oculo. dentē ꝓdente. quinqꝫ boues ꝓ vno boue. ⁊cͣſicut patet exodi. xxij. Dubitat̉ vtrūlexciuilis puniat concupīam aīorūRn̄t idē doctor vbi sͣ. dices. ꝙ lex himana in puniendo tranſgreſſores intribus videtur differre a lege d̓ina.Primo qꝛ quantū ad punicōem lexdina omnia mala vniuerſaliter punit vel docet eſſe punienda. Sed lexhumana multa mala concedit: veldiſſimulat ꝓpter euitationem maio

rum malirum ⁊ multa impunita rilinquit. Vnde dicit Auguſt. li. i. de libero arbitrio. ꝙ lex hūana in regendis ciuitatibus ⁊ terris. multa malaconcedit ⁊ multa impunita relinqͥtque per d̓inam legem corrigūtur. ſicut patet in meretricio ⁊ ſic de alijsSecūdo differūt qͣntuꝫ ad modumpuniendi ⁊ explicatiōem. qꝛ ſex humana ſolum punit dicta ⁊ facta nonautem cogitata. qꝛ cogitata nō poſſunt homini eſſe nota. cū homo tamēvideat que foris patent. Solus ātdeus intuetur cor. vt dicit̉. i. ℟. xviEt in cogitationibus ſolū homo ſubicitur legi dei. ſed in cogitationibꝰ vtꝓrūpunt indicta vel facta hō ſubicitur legi hūane. vt duorum vl̓ triūteſtimomō poſſit ꝯuinci ⁊ iudicariTercō qͣntū ad pene impoſicōꝫ. quialex hūana ſolū impōit pena tꝑalem.qꝛ nō p̄t plus eē pena legis qꝫ ipſalex. Huana at lex nō erit eterna. ſedſolū in hac vita ſenſibili ⁊ aīali duratura: ⁊ poſtmodū nccaria nō eritDina vero lex impōit pena eternamſicut ip̄a eterna eſt. qꝛ celum ⁊ terratranſibunt. verba autem dei ex quibus eſt lex integra in eternum durabunt. Patet ergo ꝙ lex ciuilis ꝓ cōcupiſcencijs et interioribus peccatis tranſgreſſores non punit nec ꝓhibet. Et in hoc differt hec humanalex a lege moyſi. quia licet illa nontaxaret penam pro interioribus concupiſcencijs tamen prohibuit quando dixit. Non concupiſces. quod nōfecit lex humana: ſed ipſa lex diuina. Tertio dubitatur vtrum