Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vn̄ Aar. xvi. dicit̉ de hoc ſollicita alijs dixit Quis re. no. laab oſtio moͦ paꝝ pꝰ vidētesvider̄t reuolutū lapide. erat q̄ppemagnꝰ valde maiorꝙͣ feīa leuae̓poſſꝫ lapidis reuolucōeꝫ libētaſpexit Sꝫ q̄rit̉ qͥs reuoluit lapi vtꝝ xp̄s ſurgēdo lapidē abſtulerit hoc em̄ videtur ꝓpt̓ miſterium. qꝛ Iudic̄. xviij. dr ſāpſomedia nocte ſurrexit portasſeris apprehēdit in verticetis portauit Porte autē ille oſtiūſepulchri ſignificauerūt. ergoxp̄us lapidē ab oſtio monumētiremouit. Sꝫ in ꝯtrariū eſt criſtꝰ in gl̓a corꝑis ſurrexit e̓go ſic̄ianuis clauſis intrauit ad diſcipulos ita infacto ſignaculo ſepulchri exiuit. Rn̄ſio eſt ad hocqd̓ dicit Criẜ. qꝛ exiuit lapide ſignaculis manentibus ih̓usVn̄ ſicut exiuit de virginis vterointactis ſignaculis pudoris Itaeciā de ſepulchro itactis ſignacūlis ſepulchri qꝛ aliter putatū fuiſſet effractū a diſcipulis fuiſſe ſepulchꝝ qꝛ oportuit demonſtrari furrexerit Ido cora cuſtodibꝰagelꝰ poſt dn̄i reſurrectōeꝫ remouit lapidē ſic̄ Mat̉. xxviij. tuncprimū venit maria magdalena(cucurrit ergo venit) hīc īcipitſecūda ꝑs pͥme ꝑtis in noturfcā a maria apl̓is nunciacō Viuidit̉ autē ps iſta in tres ꝑtes Inqͣrū pͥma fit denunciacō In ſcd̓adiſcipuloꝝ eiꝰ qd̓ dixit exꝑime ꝓbacio In tercia dubietatisignoraciē racō Dicit autē in prīotria. velocitatē nūciantis ⁊qͥbusnunciauit qͥd. dicit ergo. cucurrit ergo feſtinādo ne aliqͥd interim poſſet interuenire anteꝙͣ conſuleret apoſtolos. deſideriū em̄curſum improbat Yſa. xl. Quiſperant in dn̄o mu. for. current laborabunt volabūt deficient Ihere. ij. Curſor leuis explicans vias ſuas. oblita em̄ fueratgrauitatis feminee ex mimo deſiderio feſtinādi ad ꝯſiliuꝫ apoſtoloꝝ quid in tāto facto videret̉agendū Et venit (ad ſymone petrū) caput erat alioꝝ de dixerat dn̄s Lu. xxij. tu aliqn̄ ꝯu̓ſusꝯfix frēs tuos. ad oīm ergo ꝯfijcōeꝫ venit ad petꝝ ( ad aliū diſcipulū) ſcꝫ ioh̓eꝫ (que diligebatih̓s) ī ſignū dilectōis ei pectusad recūbēdū p̄buerat mr̄em comiſerat. Ab ill̓ potiſſimū reqͥrē putabat Deut̓. xxxij. int̓ roga pr̄eꝫ tuū ānūciabit tibi maioe̓s tuos dicet tibi. Et attēdocautelā muliei̓s qͣlit̓ ī cōe ī̄ml̓titudīe nūciauit ne rumor fie̓t anꝙͣ qͥd agēdū eēt ex ꝯſilio maiorūeēt det̓mīatū. rumor ei tuml̓tꝰmultū nocere poterat. quia ſi rumor exiuiſſet perditum fuiſſetcorpus: ſtatim iudeoꝝ fuiſſꝫ applauſus nec poſtea credituꝫ fuiſſet reſurrexiſſet (Et dicit eis)