Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Anguſtie ſunt michi vndiqꝫ etquid eligam ignoro. qꝛ nullamaliā accuſacōeꝫ audiuerat ꝓpdeiquā ẜm legeꝫ debuit mori (Etideo (ingreſſus eſt) iudeos relinques (in p̄torium) cuꝫ iheſu (ite) examinādo de iſta accuſacōe dicūtur tria. examīacio pilati. māſuetiſſiā taciturnitas criſti iterata ꝓuocacio pylati quaxp̄m ꝓuocare voluit ad reſpōdēdum quod poſſet obſtantetali occaſionē liberari (dicit) e̓go(ad iheſū vnde es tuꝰ) cuiꝰ originis d̓ine an humane? xp̄s auteꝫad hoc rn̄dea̓t Ioh̓. viij. Vos dedeorſū eſtis ego de ſupiꝰ ſū. vosde hoc mnundo eſtis ego ſuꝫ dehoc mundo. Ioh̓. iij. Qui de celovenit ſuꝑ ones eſt (Ih̓s autē reſponſū non dedit ei) huiꝰ autemtaciturintatis triplex a ſcīs aſſignatur racio. quaꝝ vna eſt in gloſa ſic dicit. hic in alijs locislegitur filuiſſe ih̓s vt ꝓphecia impleret̉. ſicut agnus corā tondēteſe obmūteſcꝫ ſine vocē ſic aperuit os ſuum Yſa. liij. ſimilitudo data eſt de agno vt in ſuo ſilēcio vt reus ſꝫ innoces habeat̉ em̄ vt ꝯſcius ſꝫ vt māfuetꝰalijs ymolat̉. agmna em̄ ī paſſione demonſtrauit natura. ſecūda cauſa eſt qꝛ erat tēpus paſſiom̄s in quo infirmitas hūanitatis potecia dinitatis erat demonſtranda. qn̄ eciā deitas hūanitatē a deo aꝓpbeta dereliquiſſelegit̉ eo eam paſſionibꝰ expoſuit a penis defendit. Si ergo reſpōdiſſet ſe filium dei ſtatim infirmitate in ꝯſpectu infidelium rn̄ſio falſa iudicata fuiſſꝫTercia cauſa eſt qꝛ tāta reſpōn̄onē ꝓfunda impij indignifuerūt Rath̓. vij. Nolite ſāctuꝫdae̓ canibꝰ margaritas noliteſpargere an porcos (Dicit e̓go eipylatus ꝓpuocans ad rūſumquod illa accuſacio excluderetur(michi loqueis) ac ſi dicatloquēdo michi deberes captarebemuolenciā mea vt amica de teſēciēdo dimittere. p̄cipue videris me inſtae̓ modis onbꝰ qͥbꝰpoſſum ad tua dimiſſione. ſed dehoc redditur racō Leui. xxij. vbiſic dicit̉ Et ait ih̓s ſi vob̓ dixeronon credetis michi. ſi autē interrogauero rn̄debitis michi neqꝫ dimittetis ꝓuocat vlteriꝰ adreſponſum (neſcis qꝛ ptatem habeo crucifige te ptāteꝫ habeo)publica qꝛ p̄ſes ſum (dimitterete) ſi volo In hoc pylatus ſeipꝯdemnat. Si emī cauſā in eoinuenit ptātem dimittēdi habuit: qͣre non dimiſit? Sed huius cauſa fuit qꝛ ꝓpter ambicione ptātis fauorem iudeoꝝ quibꝰp̄fuit queſiuit. psͣ. Confuſi ſuntqui homībus placet quoniā deꝰſpreuit eos (Rn̄dit ih̓s) non deq̄ſtione originis ſue ſed ad hoc