Accipite eū vos) qͥ ſine cauſa cōſueuiſtis īnocētes danare (⁊ crucifigite) eū vos abſqꝫ cauſe cogciōe. qꝛ ſic ꝯtra lege vram eciā faciētis q Io. vij. avobis dicta ſūtNunqͥd lex nr̄a ꝯdēnat alique nͥpus audiet ab ipoe ⁊ hoc eſt qd̓ſubdit (ego nō inueīo in eo cauſa) ꝯdemnacōis ſcꝫ mortis. p. petri. ij. pctm̄ nō fecit nec inuentuseſt dolꝰ in lingua eius Rnderūtergo iudei) Hec eſt ſecūda parsiſtiꝰ ꝑtis in qua ponit̓ accuſacioiudeoꝝ ꝓpter quā incepit tunerepylatus Et dicūtur hic tria. accuſacio iudicis timor ⁊ diſculſiofacta de nouo ꝓpter accuſacōempoſitaꝫ. dicit ergo (nos) iude legem habemꝰ) a deo ꝑ moyſē nobis data ſiue poſitā ⁊ ꝙͣuis legēhanc haberet nō tamē cuſtodierūt eam Actu. vij. Accepiſtis legem in diſpoſicōe angeloꝝ ⁊ tn̄nō cuſtodiſtis. tn̄ dicūt ſe legeꝫhanc nō hr̄e in iudicijs ⁊ ꝯdenacōnibꝰ penaꝝ ⁊ hͨ eſt lex blaſphenne Leuit̓. xxiiij. qua paulo ateinduximꝰ (⁊ ẜm hanc lege debꝫmoi) ⁊ cauſā blaſphenmie ſubinferūt (qꝛ filium dei ſe fecit) Iamautē in an̄habitis on̄ſum eſt ꝙxp̄s ſe filiū dei nō fecit. ſed paterdeus eum filiū dei genuit ⁊ hoc criſtꝰ ⁊ vocē pr̄is de celo ⁊ teſtīoīoopeꝝ ⁊ ſcripture autoritate probauit Et ideo lex blaſpherme ineo locum nō habuit. Eſt at adi̓tenda malicia eorum qui de legenichil curauerunt niſi inꝙͣtuꝫ videbatur contra xp̄m facere. Dat̉enim lex Exod. xxij. Non paciaris maleficos viuere ⁊ tamen ipſi maleficum barrabam viuificauerūt. Si dicas ꝙ pietas ⁊ religio feſti tanti rigorem mitigauitlegis hoc quidem verum eſt. Etideo dicit Auguſtinus Non peccauerunt tunc nocenteꝫ abſoluedo. Si hoc nunꝙͣ concedatur ꝙritur quare pietas ⁊ religto nonmitigauit legem ⁊ abſolucioneꝫcriſti? Si forte dicis ꝙ vnus tm̄in feſto abſolui debuit ⁊ conſueuit. quid dicis ꝙ nocens īfeſtopreelectus eſt innocenti. hoc em̄nulla racione poterat excuſariAdhuc autem quare religioni⁊ feſto non detulerunt vt ſaltimdetuliſſent poſt feſtum ſentenciaſicut Actuum duodecimo. legit̉de herode qui captum petrum nōluit producere niſi poſt paſchaAccuſabiles ego ſūt de lege quapro ſe induxerunt ¶ Cuꝫ ergo audiſſet pylatus hunc ſermoneꝫ)iſtius noue accuſaconis (magistimuit) ⁊ perplexus ſibi videbatur. quia dīittendo eum videretur facere contra legem iudeorum quos propter ambiconempoteſtatis quā habuit ſuꝑ eosvenerabat̉ ⁊ occidendo eum timūit filiū dei occidere que factis ſepeaudiuit ꝓbatū ī ihrl̓m Dan. xiij.