qꝛ dorrens torrore caloris ſol̓ deſcendit cū impetū ⁊ ſic xp̄s caloe̓caritatis ⁊ luce veritatis ſucceſusfluctꝰ paſſionū impetu ꝓprie voluntatis ſuſtinuit. ſic ergo lrālit̓⁊ figuraliter via ad paſſionē ꝑtorrentē fecit. hic autē torres drcedron qꝛ ſtatim poſt ipſum eratlocus cedriꝰ qͥbuſdam conſitusCedron em̄ genitiuꝰ eſt grecus ⁊idem eſt ꝙ cedroꝝ ⁊ ideo lr̄a quaexponit Criẜ. habꝫ Egreſſus eſtih̓s trans torrētem cedroꝝ. vndep. Mach̓. xv. mādauit atiochꝰcendebeo edificare cedrone ⁊ vicinae ciuitati. qꝛ ex illo volebat obſidere ciuitatē (Cū diſcipul̓ ſuis)qͥ teſtes eēnt voluntarie paſſiōisſue ⁊ ꝙ aufugere potuiſſꝫ ſi voluiſſꝫ. ij. Re. xv. Rex dauid trāſgrediebatur tras torrētem cedron ⁊cūctus populꝰ incedebat ꝯtra viam oliue. Rex em̄ dauid manufortis xp̄m ſignat ad locū certaminis euntē. populꝰ autē ſignatdiſcipuloꝝ vniuerſitatē (vbi ea̓tortus) ab oriendo dictꝰ ⁊ fuit ortus arboribꝰ ꝯſitus in que ꝓpteramenitate ⁊ occultacōem ab homībꝰ xp̄s intrare erat ſolitꝰ. ⁊ hͨeſt qd̓ ſeqͥtur (ī quē intrauit iheſus) ẜm ꝯſuetudinē (⁊ diſcipulieiꝰ) familiaria ibi a xp̄o audituri Mar. vi. Venite ſeorſū in deẜtum locū ⁊ reqͥeſcite puſillū Sꝫvidetur nō ꝯcordare cū eo quodhic d̓r qd̓ dicūt Matheꝰ ⁊ marcus qui dicūt ꝙ venit in villamque dicit̉ getſemam Sed ad hͦdicit Augꝰ. ꝙ hec villa fuit ī pedemontis ⁊ ortus ad villā ꝑtincbat Et qꝛ hec om̄a erant ī moteoliuaꝝ. ideo Luce. xxij. dicit. Ꝙegreſſus ibat in motem oliuarūAdhuc auteꝫ cū egreſſus ciuitate nocte poſt cenam exierit videtꝙ latere intēderit. Ad hoc auteꝫreſpondit Criẜ. ꝙ non qꝛ cōſuetum erat ei nocte ſepe pernoctarein ſolitudine ⁊ oracōe vt ⁊ familiaria doceret diſcipulos ⁊ id̓o ſignum timiditatis ⁊ fuge non fuitSi em̄ fugere voluiſſꝫ ad locumꝓditori declinaſſꝫ incognituꝫ hͦeſt ſecūdū ¶Sciebat aūt iudasqui tradebat eū) hoc ideo diciturqꝛ ſicut dicit̉ ath̓. xxvi. ip̄e iudas ibat ad ſacerdotes ⁊ ſcribasdicēs Quid vultis michi dare⁊ ego eum vobis tradam. qd̓ iohānes breuiter trāſit ⁊ ideo dicitQui tradidit ſub pacto precioapd̓ ſacerdotes ⁊ ſcribas (locū)qͥa amenꝰ ⁊ familiaris fuit (qͥafrequēt̓ ih̓s ꝯuenerat illuc) ⁊ iudas cuꝫ eo qn̄ aſcēderūt iheruſalē (cū diſcipulis ſuis) qͦs familiariter inſtruxit. Querit autē hicCriẜ. cū eum iudas in domo reliquiſſꝫ qn̄ exiuit quare rediēs indomo eū non queſiuit Et dic̄ adhoc Criẜ. ꝙ ſciebat eū ꝯſuetudinem habere freqn̄ter extra in oracione ꝑnoctare ⁊ ſtratꝰ mollicie