fecundo ponitur inſtructō ꝙ adhūc erat īfirmi ne at ex infirmitate vacillent. tercio ponit̉ qualiterin xp̄o debent eē cōfirmati. in primō tria. in quoꝝ pͥmo laus ponitur doctrine xp̄i. in ſecūdo ꝯfeſſioom̄a ſcientis xp̄i dei. in tercio perfectio fidei: dicūt ergo eī diſcipl̓i:ex v̓bo qd̓ vltimo dixit inſtructieſt autē hoc verbū: qm̄ venit hora qn̄ nō in ꝓuerbijs locuturuseēt. qꝛ hoc letāter expectabāt vtapta viſione viderent mirabiliade regno xp̄i. (Ecce nunc palamloq̄ris: ſcꝫ ꝙ in futuro nō modonobis ea q̄ꝓmiſiſti on̄das depatre. ſemꝑ em̄ expectauimꝰ vt nūcon̄deres Yſa. lxv. Palā apparuihijs qui me nō interrogabantps. Locutus es in viſione ſāctistuis (⁊ ꝓuerbiū nullū dicis) ſedexp̄ſſe ꝓmittis ꝙ te ⁊ pr̄em nob̓in ꝓximo oſtēdes Math̓. xi. Abſcōdiſti hec a ſapientibꝰ ⁊ prudētibus ⁊ ruelaſti ea ꝑuulis Auguſtinꝰ tamē dicit ꝙ dixerūt hoc diſcipuli nō intelligētes ſermōemxp̄i ⁊ vſqꝫ adeo nō intellexerunt.Et ꝙ eciā nō intellexerūt ſe huncẜmōeꝫ nō intellige ⁊ reputabatpalā eē quod palam nō erat ⁊ ſine ꝓuerbio eē quod ꝑ ꝓuerbuidictum erat. vn̄ Glo̓. Palā loquieſtimat cū dictorū eiuꝰ nequeātꝯp̄hendere miſteria. qꝛ qͥcquidaudierūt adhuc erat illis in ꝓu̓bium. pͥor expoſicio melior eſt ⁊planior (nunc ſcimꝰ qꝛ ſcis oīa)ꝑ hoc ꝙ noſti occulta cogitacōnūanteꝙͣ a te querat que nemo ſcie̓poteſt niſi deꝰ qui ſcit om̄a ⁊ nouit Ioh̓. xxi. deꝰ tū omnia noſtiIob vlt̓. nulla te latet cogitacio⁊ ideo (nō opus eſt tibi) qui ſcisom̄a (vt qͦs te interrogꝫ) qꝛ anꝙ interrogeis ſcis qd̓ quilibꝫ deſiderat quere̓ Ioh̓. xvi. Nō opꝰerat illi vt eum quis int̓rogaretteſtimonū phibꝫ de homīe ip̄e eiſciebat qͥd eſſꝫ in homīe. Eccī. xxjij. Videt omnia in abſconditasꝑtes (in hoc) īfallibili ſigno (credinmius) nō tamē a̓dhuc firmit̉(qꝛ a deo) pre (exiſti) ꝑ generacionē Ioh̓. ix. Niſi hic eſſet a do n̄poſſet facere quicꝙͣ Itē. iij. Scimꝰ quia a deo veniſti magiſter.nemo em̄ pōt hec ſigna facere q̄tu facis niſi fuerit deꝰ cū eo. Rn̄dit eis ih̓s) reduces ad ſui ip̄oꝝcognicōeꝫ ſic̄ fecit ⁊ petꝝ Ioh̓. x.vj. (mo creditis) vt ꝑuuli ⁊tꝑales. de ꝑuulis dr ath̓. xiiij. modicē fidei quaē dubitaſtiᶜ de temporalibꝰ Math̓. xiij. Ad tēpꝰ credunt ⁊ in temꝑe temptaconis recedunt (Ecce venit hora) Luc̄. xxij. Hec eſt hora veſtra ⁊ ptas tenebrarū (⁊ iam venit) hoc ē iamin ꝓximo inſtat ꝑ iudaꝫ traditorem ⁊ iudeoꝝ miniſtros qͥ veniūtvt me capiat. hec eſt em̄ hoa̓ prefinita. qꝛ om̄a cōpleta ſunt vſqꝫad captiuitate ⁊ paſſione. iaꝫ em̄