lucē (de pre ānūciabo vobis) yſaī e. xxxiij. Rege in decore ſuo videbunt. psͣ. Dn̄e in lumīe vultꝰ tuiambulabūt. In lumīe em̄ on̄ſuꝫꝑabola nō indigꝫ p. Io. iij. ſil̓esei erimꝰ ⁊ videbimꝰ eū ſi. ē Io. pͥ.Videbis celos aꝑtos ⁊ angelosaſcedētes ⁊ deſcendētes ſuꝑ filiūhoīs (in illo die) magnifice clai̓tatis. psͣ. Hec ē dies qua fecit dominꝰ exultemꝰ ⁊ letemur in ea ⁊hͦ ē qͣrtū vbi ea q̄ dixit explanāt̉(in noīe meo) qd̓ eſt ſuꝑ one nome qd̓ vobis tūc erit agnitu (petetis) ⁊ videbitis qd̓ in ſacramētis ⁊ oracōibꝰ pr̄ nomē hoc honorificabit in onibꝰ exaudiēdo Hebre. v. In onibꝰ exauditꝰ ꝓ ſuareuerēcia qͣliter autē om̄a p̄dixitexplanas dic (no dico vobis qꝛego rogabo pr̄eꝫ ꝓ vobis) ꝙuisem̄ roge nō tamē eſt ncc̄e qꝛinerita veſtre caritatis ⁊ fidei ꝓ vobisinterpellabūt ⁊ hoc ē qd̓ dicit (ipſe eī pat̓) cuiꝰ affectꝰ ad vos dulciſſimꝰ ē (amat vos) ij. Re. pͥ. ſic̄mater vnicū amat filiū ita te diligeba Yſa. xlix. Si p̄t obliuiſcimulier infante ſuū vt nō miſereatur ſui vteri filio ⁊ ſi illa oblitafuerit. ego tam nō obliuiſcar tui(qꝛ vos me amaſtis) Cōiunctōnō eſt cauſal̓ ſꝫ quādā ſigni datraciōeꝫ ⁊ ē ſēſus hoc qd̓ me amaſtis ſignū eſt ꝙ pater amat vosProuer. viij. Ego diligētes mediligo merito ego huiꝰ caritatismereremini exaudicōem (⁊ credidiſtis) Ecce meritū fidei (qꝛ adeo exiui) ſicut natus ab ipſo. hͨem̄ eſt fides q̄ meret̉ exaudicōem⁊ hoc eſt qd̓ dicit credidiſtis qꝛa deo exiui Ioh̓. xi. Ego credidiqꝛ tu es xp̄s filius dei viui qui inhunc mundū veniſti ad exteriora factꝰ viſibilis cuꝫ eēs inuiſibilis Garuch. iij. In terris viſuseſt. Exitu autē illum declarat dices (Exiui) ꝑ eternam generacōne (a pr̄e ⁊ veni) aſſumpta carne(in mundum) viſibiliꝰ factꝰ mudo Io. viij. Ego enim a pr̄e a doproceſſi ⁊ veni (iterum relinquomundum) non tamen relinqͦ carnem quam aſſumpſi de mundo.(Et vado ad pr̄eꝫ. ) ꝑ aſcenſioēꝫhoc ſignatū ē Gen̄. xxxv. vbi dr̄Surge iacob ⁊ aſcēde bethel eihabita ibi. Iacob ei luctator criſtum ſignat qui lucta expugnauit morteꝫ ⁊ dyabolū Gethel ātdomꝰ dei interpretatur ad quamluctator noſter in die aſcenſioīscum animabꝰ ſanctis aſcendit ⁊ibi ad dextera patris habitauitGen. xxxi. Surge ⁊ egredere deterra hac reuertens in terraꝫ natiuitatis tue (Dicunt ei diſcipulieius) Hic incipit pars quē edediſcipulorum conſolacōne. Tanguntur autem hic tria quorumpͥmū eſt profeſſio diſcipuloꝝ ꝙſint verbis dn̄i conſolati. ſꝫ quiaadhuc de ſe erant decepti ideo