⁊ pr̄ ē in filio ergo filiꝰ ē in ſeipſo⁊ hͦ nō eſt intelligibile ꝙ aliqͥdſit in ſeip̄o ſic̄ dicit ph̓s. Patet eīꝙ hͦ nō ſeqͥtur qꝛ licet vna ⁊ indiuiſa natura ſit per qua filius e inpre ⁊ pr̄ in filio. tam modꝰ hn̄dinatura illaꝫ ẜm roem intelligēdinō eſt idē. filiꝰ ei in pr̄e eſt ꝑ mōdū natura illā a pr̄e recipiētis ⁊pr̄ eſt in filio ꝑ̄ mod naturā illāꝑ fluxū cōicantis ⁊ iō nō ſequit̉ ꝙfiliꝰ ſit in ſeip̄o ꝓpter hͦ ꝙ e in preqͥ eſt in filio. qꝛ tūc ſeq̄ret̉ ꝙ filius naturā illā accipet a ſeip̄o qd̓eſt hereſis illoꝝ qͥ dicebat ꝙ idēgn̓at ſeip̄ꝫ qd̓ dicere videbat̉ abbas Ioachym in libello qͥ in ꝯfilio fuit ꝯdenatꝰ Io. xi. Vt cognoſcatis ⁊ credatis qꝛ ego in pre ⁊prm me eſt Ioh̓. p. In pn̓cipioerat verbū. hͦ eī ſic ſupra expoſitueſt ꝙ filiꝰ eſt in pre ꝑ indram ſb̓ſtacie (verba q̄ loqꝛ) Illūinacionis p̄hīte ponit h̓ ꝑfecta raciōedicēs. verba q̄ loqͦr que tātū hn̄teffcūm ꝙ qͥcqͥd dico ſtatī fit qd̓nō cōuenit niſi v̓bis dei (vobis)ad vr̄am vtilitatē exp̄ſſa ⁊ a vob̓audita ps. Audiēt vba mea ⁊cͣ.(A ineip̄o nō loqͦr) pͥuate qꝛ ſiceffectū nō hr̄ent (pr̄ at in me manes) ꝑ ſb̓am (ipſe) vt auctor (facit oꝑa) in me ſic̄ ei eſt indiuiſanatura. ita idiuiſa ē opacō Io. v.Oꝑa q̄ ego facio in noīe pr̄is meiipſa ſunt qͥ teſtimoniū phibēt demē. Et ꝑ oꝑa ꝓbat̉ virtus ⁊ eencia ⁊ ſic poteſtis in oꝑibꝰ videreprem (no creditis) qͣſi dicant tunō loq̄ris tm̄ pro te. ſꝫ pro onibꝰalijs (qꝛ ego in pre ⁊ pat̓ in meeſt) qͣſi dicat inirū eſt. ſi hoc ptꝰtota tata oꝑa viſa nō creditis p.Io. v. Tres ſunt qͥ teſtimoniuꝫdat in celo: pat̓. verbū ⁊ ſpūſſanctus ⁊ hij tres vnū ſunt Io. xvij.Sicut tu pr̄ mn me ⁊ ego ī te vt ⁊ip̄i in nob̓ vnū ſint (Alioqnͥ) ſuꝑple Si non ſimpl̓r creditis ſinealio inducēte vos ad fidē (ꝓpteroꝑa ipſa credite) qꝛ illa vos ſufficiēter ad fidē inducūt Ad inteſlectū iſtoꝝ ⁊ oīm eoꝝ q̄ ſupra. v.⁊. viij. ⁊. x. ⁊ de iſta doctrīa dictaſūt oꝑꝫ intellige̓ ꝙ nulla ſapīa ⁊nulla ſciēcia eſt ca entis niſi ſolaſapīa ⁊ ſciēcia dina. Ita ſcꝫ ꝙ ſitcauſa entis vniu̓ſalit̓ ⁊ quicūqꝫon̄dit ꝙ ſua ſcīa eſt ca entis vniuſalit̓ vbicūqꝫ vult qͥn̄cūqꝫ vult:ille ſufficiētiſſiē on̄dit ſe eſſe deuOīs em̄ hūana ſcīa cauſat̉ ab ente ⁊ iō nō p̄t eſſe cauſa entis. Cōſtat auteꝫ ꝙ ſapīa ⁊ ſcīa manifeſtātur in vbis. qꝛ ſic̄ dic̄ Damaſcenꝰ. verbū eſt āgelꝰ intelligēcie⁊ iō ꝙ verbū eſt cauſa entis hꝫ aſapīa ⁊ ſciēciā a q̄ ꝓcedit Verbūautē xp̄i vbicūqꝫ voluit fuit ca entis in onibꝰ creatuis. ego ꝓceſſita ſapīēcia ⁊ ſciencia q̄ pͥma ſemꝑcauſa entis eſt fuit ⁊ erit ego ip̄edeꝰ fuit. Et ideo dixit Io. pͥ. Meadoctrīa nō ē mea ſꝫ eiꝰ qͥ miſit me
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten