pͥ. Cor̄. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑſcm̄euacuabit qd̓ ex ꝑte eſt. ij. Coriij. Non ones reuelata faciē gl̓aꝫdin ſpeculantes in eande ymagnem tranſformamur a claritatein claritatē tāꝙͣ a dn̄i ſpiritu (⁊vidiſtis eū) qꝛ me viſo ẜm cogincōem deitatis Vidiſtis in eadēviſione pr̄em ſicut de duobꝰ ōmnō ſimilibꝰ dicit̉ Si vnū īſtorūduoꝝ vidiſti: vidiſti ⁊ alterū ⁊vnꝰ videtur ī altero. qꝛ vtriuſqꝫeſt vna ſb̓a ⁊ vna virtus ⁊ vnaoperacō quē videt̉ eſſe in opere ⁊ẜm relacōem vnus eſt in intellectū alterius. Gen̄. xxxij. Vidi dominū facie ad faciem ⁊ ſal. fa. eſtam. mea (Dicit ei philippꝰ) hicincipit philippi dubitacio q̄ oritur ex precedēti. Dixit enī xp̄s inſoluciōe p̄cedentis q̄ſtionis vbixp̄s terminū vie ſe demoſtrauitꝘ ſi cognoſceret xp̄m cognoſcerent ⁊ pr̄em Ideo philippꝰ queſiuit de prē ſub racōe patris ꝙ piſibi on̄deretur Hec autē dubitacio duas habꝫ ꝑ̄tes ſcꝫ peticonephilippi ⁊ illunimacōem dn̄i. poticio autē philippi duo cōtinet.vnū quidē qd̓ deſiderabat. alteꝝauteꝫ eſt ꝓfeſſio que hīc ſufficiebat. Dicit ergo (dn̄e oſtēde nobis pr̄em) Ac ſi dicat ex quo dicis pr̄ēm eſſe eū ad que vadis ⁊in quo eſt terminꝰ nr̄e btītudīs.(⁊ ſufficit nobis) Ac ſi dicat n̓lvltra querimꝰ. ij. Cori. iij. Sufficiēcia irā ex deo eſt. pͥ. Cor̄. xv.Erit deus oma in onibꝰ ⁊ hoc dixit philippꝰ. qꝛ patrem in racōepris non cognouit ꝙuis cognouit deum in racōe dei ⁊ ꝑ opera criſtum deum eē cognoue īt. philippus em̄ ſicut in p̄cedentibuꝰ diximus rudis fuit ⁊ licꝫ cognoueritdeum in racōe dei. tamē nō cognouit ſub diſtinctōe ꝑſonaꝝ ⁊ idoindigeba̓t illuminacōe ampliori ⁊ illaꝫ ſicut pius doctor exhibꝫſibi xp̄s. vnde ſubditur (dicit eiih̓s) ad illumīaciōeꝫ ſue dubitacōis: Tanto tepe ⁊cͣ. dicit auteꝫhic qͣtuor philippi red argucōeꝫphilippi illuminacōneꝫ ⁊ ex illuminacō e īterata nō intelligentisredargucōem ⁊ illuminacōis racōem Dicit ergo arguēdo philippi Tanto tēꝑe vobiſcuꝫ ſū) ordens vobis meā ⁊ pr̄is oꝑacōeꝫ⁊ v̓tute ⁊ ſubſtācia (⁊) ꝑ illa (n̄ꝯgnouiſtiꝰ me) Ac ſi dicat hͦ mmrū eſt valde qꝛ qui vidꝫ mevidꝫ⁊ pr̄ēm meū ſicut iā ate dictuꝫ ēEt ideo inirū eſt ꝙ hoc tociens ame auditu nō cognouiſtis. Cauſa autē huiꝰ ꝙ tanto temꝑe ꝑfecte nō cognouit eū tagit̉ Lu. xxij.ij. Vculi eoꝝ tenebatur ne eu ꝯgnoſcerēt. id aūt qͦ tenebant̉ fuitvelamē carnis ⁊ infirmitatis qͣſemper cogitare ⁊ dubitare cōgebantur. qꝛ ⁊ ſi petrꝰ aliqn̄ eciamꝓ ſe confitebatur ⁊ pro alijs dicens. Ti es xp̄us filius dei viui-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten