habuerūt niſi eū: ⁊ qui nichil q̄fierūt preter dilconem eiꝰ Solūem̄ diligit deū qui nichil cōtra eūdiligit Osͣ. Diligate dn̄e fortitudo mea Ipſe eciā dilector eorū fuit. Deūt̉. xxxiij. Dilexit ppl̓os omnes ſācti in manu eiꝰ ſunt. hij nichil q̄rūt nͥ dilectionē vn̄ AugꝰDiligo te dn̄e ⁊ re. a. tu. Cantic.viij. Si dederit hō onem ſb̓ſtanciaꝫ domus ſue ad mercandaꝫ dilcōem qͣſi nͥl deſpiciet ea. Sic eīgo cū dilexiſſet ſuos qͥ erat in mudo ꝙͣuis non eēnt de mūdo. ⁊ idodilcone dei indigebat Ioh̓. xvij.De mūdo non ſūt ſic̄ ego nō ſumde mūdo In mundo eſt em̄ eē concupiſcecijs mūdanorū inuoluiIoh̓. xv. Si de mnundo fuiſſetismiūdus qd̓ ſuū erat dilige̓t. nuncaūt qꝛ de mūdo nō eſtis ꝓptereaodit vos mūdus Et ideo xp̄i dilectiōe indigebant (in fine dilexiteos) In fine ꝑſeueracie in dilcōevt dicit Criẜ. In fine ꝯſūmacionis in dilcone ⁊ in fine oꝑis in dilcōne ⁊ in fine ꝑfectionis in dilectione ⁊ in fine dom dati ex dilcone. De fine perſeueracie ē ꝙ vſead mortē non interrupit dilcōeꝫ⁊ mors dilconem non termiauitſꝫ ineternū dilconem cōtinuauit.Cantic. viij. Fortis vt mors dilectio dura ſic infernus emulacioLāꝑades eiꝰ lāpades ignis atqꝫflāmarū aque multe. hoc ē inundacōnes paſſionum nō potuerūtextiguere caritatē dei. In finē autem conſūmaconis in dilcone dilexit qꝛ ad ſūmū caritatis dilexitOs. Omīs conſūmacōis vidi fine latu mandatu tuū minis Oninis em̄ cōſūmacio factorū finitae. ſpūs aūt caritatis xp̄i minis elatus qꝛ fine non habet. Ioh̓isiij. Non em̄ dat deus ad mēſuraſpiritū. In fine autē oꝑis in dilectione facti dilexit. qꝛ opus maius eē non potuit. ⁊ in fine ꝑfectiom̄s fuit ꝙ pro aicis ad ſalutiseffectū. ⁊ ꝓ onibꝰ ad ſalutis ſufficienciā mortuus fueit. De pͥmodicit̉ Ioh̓. xv. Maiorē hanc diſcōnem nemo hꝫ vt anima ſuamponat qͥs ꝓ amicis ſuis. De ſecūdo dicit̉ Roͣ. v. Comendat auteꝫdeus ſua caritate in nob̓ quomacū adhuc mimici dei eēmus deusꝓ nobis mortuus ē. De fine aūtdom dati ex dilcōe ē: ꝙ dedit ſuicorporis ⁊ ſāguinis ſacramentūCan. v. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ iebriamī kariſſimi. ſic ergoin finē dilexit ſuos. vn̄ GregoriꝰO ineffabil̓ circa nos tue caritatis dilectio vt ſeruū rediniēs filium tradidiſti. Roͣ. viij. Eciā proprio filio ſuo nō peꝑcit deus ſꝫ ꝓnobis onibus tradidit illū. Etcena facta) Hic iaꝫ incipit ꝑs ſecunda. Ponit aūt hic factū ex qͦformat doctrina. habꝫ aūt duasꝑtes. In qͣrum pͥma dicit ad factū humilitatis xp̄i p̄paracionem