Tempꝰ autē debitū ſeminandihoc granū verbi incarnati ē quado apta ſūt corda audiēcium Eccleſiaſtes. xi. Mane ſemina ſemtuū ⁊ veſpere nō ceſſet manꝰ tuaqꝛ neſcis an hoc aūt illud pͥus oriatur ⁊ ſi vtrūqꝫ meliꝰ erit Ecciiij. Omnia tēpus habet. ⁊ īō diEcci. xx. ꝙ ab ore fatui reprobabit̉ ꝑabola. qꝛ nō dicit ea in tꝑ eſuo. ſic ergo cadit ſeme in terraꝫque ē cor bonū. Qd̓ em̄ cecidit inpetroſa hoc ē in corda dura nullapiētate infuſa natu aruit ⁊ qꝛ nōhabebat humore pietatis nō cōualuit. qd̓ autē ſecus viā ſtrepitus mundan faſtus cecidit volūcres celi demōēs in vijs gloīe cōmederūt. qd̓ vero īter ſpinas ſollicitudīs cue̓ diuiciaꝝ ſuffocatueſt ath̓. xiij. Terra autē bonaeſt diſciplina corꝑali culta. Hebreoꝝ. xij. Omnis qͥdem diſciplina in pn̄ti non videtur eſſe gaudij ſꝫ meroris. poſtea auteꝫ exercitatus ꝑ eam pacatiſſimū fructuꝫreddet iuſticie. pinguis autē eſtterra pinguedine deuocōīs ⁊ miſericordie Yſa. v. In cornu filioolei tranſlacō theodoſionis habin loco pingui. calidā autē eſt calorē dilectiōīs auſtro afflata Cāticoꝝ. iiij. Surge aquilo ⁊ veniauſter ꝑfla ortum meū ⁊ fluentaromata illiꝰ. humecta humorelacrimarū pro pctīs ⁊ p̄ſentis vite incolatū ⁊ miſerie ⁊ ꝓ dilacōeprīe Iudic̄. pͥ. Dedit ei irriguuꝫinferiꝰ ⁊ irriguū ſuperius Equāta eſt ꝑ eqminitatem paciēcie etcōcordie Yſa. xxviij. Cum adeqͥuerit terra ſeret. hoc ē frumentūquo valles id ē humiles abūdabunt frumēto. ſicut dicit psͣ. Etmontes hoc ē ſuꝑbi deſtituūtur.(mortuū fuerit) Adhuc tangitfructu cui cōꝑatur ſeminacio fidei. Ad lr̄am em̄ granum ſeminatum morit̉ in eſſe īdiuiduali vtmultiplicet̉ in multo fructu ſueſpeciei. Et ſic xp̄s moritur ī ſe vtī multis rſurgat. morit̉ auteꝫ vtdicit Augꝰ. in cordibꝰ iudeoruꝫvt reſurgat in fidē genciū. moritur nō ſua querens vt reſurgatīfructu ꝓximoꝝ. morit̉ nudū. reſurgit multiplici decōre veſtituꝫ.p. Cor. xv. Inſipiēs tu quod ſeminas nō viuificat̉ niſi priꝰ moriatur ⁊ qͥd ſeminas nō corpusqd̓ futurū eſt ſeminas. ſꝫ nuduꝫgranū vtputa tritici vel alicuiusceteroꝝ. deꝰ vero dat illi corpꝰ ſicut voluerit. ita gr̄nū illud ſiue īverbo reſurgit veſtitum om virore virtutis Ihere. xvij. Erit quaſi lignum viride quod ad humorem mittit radices ſuas. hoc eſtqd̓ dicit (ipſū ſolum manet) Etnon diu manet quia putreſcit ⁊ideo expedit vt moriatur ⁊ ſic ingloriam venit fructus reſurrection̄s p. Corinth̓. xv. Seminatcorpus animale. ſurget ſpūale