extra ⁊ int̓ra niueo candido ꝓpterpaciencia ſanguinis ⁊ innocēciecandorem Cant̓. qn̓to. Dilectusmeus candidus ⁊ rubicundꝰ electus ex milibus. De quantitademagnitudinis vt dicit Auguſtinꝰ Accipienda eſt quātitas vtutis ⁊ ideo deſideratur ad cibum.quia magnum exiſtens magnapreſtat virtutem. dicit̉ Deutexxxiij. Tmmodo oculuꝰ iacob interra frumenti vni ⁊ olei. pſal̓.Danis cor hominis cōfirmetqd̓non facit niſi ex magna virtuteDe puritate ſubſtancie ipſiuꝰ dicit̉ Gen̄. xlv. Ego dabo vobis oma bona egipti vt coedatis mōdullaꝫ terre. edulla em̄ terreeſt frumentū depuratū quod iniſto mundo vbi eſt meror ⁊ tenebre non habetur niſi in corporexp̄i. De complexione cōuenientiad nutriendū eo ꝙ ſicut dicuntmedici cicius onibus alijs cibisnutrit Ezech̓. xxvij. Iuda ⁊ terriſrahel in frumento primo balſamū meſ ⁊ oleum ⁊ reſinam propofuerunt in nundinis tuis. Iudaeſt terra confitencium in laude. iſrahel autem terra rectorū in iuſticia in opere que eſt in terra eccleſie que proponūt frumentum. ꝑmū conuenientiſſimū ad nutrimitum fidelium quod eſt balſamūin odore famē. mel in dulcedinegracie. oleuꝫ in deuocōnis pīgūodine. reſina in adherencia perſeuerancie Et hoc proponitur ſpiritualibus emptoribus in nundinis eccleſie vt ſeipſos cōmuutentpro ipſo De dulcedine ad guſtūdicitur in pſal̓. Adipe frumentiſaciāt te. Adeps autem dulcis evalde. Yſaie. lvi. Delectabitur īcraſſitudine animia veſtra De hͦautem ꝙ nutrimentū preſtat ꝙmēbris adherꝫ dicitur Ioh̓. vi.Qui manducat carnem meam ⁊bibit meū ſanguine in me manꝫ⁊ ego in eo. ⁊ ideo cōꝑat ſe gnofrumenti (cadens in terraꝫ) Hictangit fructuꝫ in quo fit methaphore ſimilitudo. Eſt autem hiccaſus ſeminacōis in terra qui caſus debꝫ eſſe diſperſus ⁊ ordinatus ⁊ tēpore debito factus ⁊ ī terram non lapideā nō in via nec īter malas ſtirpes. ſꝫ ī terra bonaculta pingui calida humecta etequata ⁊ hoc quidē debꝫ eſſe ſparſum vt quelibꝫ terra granum ſuum habeat. qꝛ congeſta ſeminaputreſcunt. ſparſa autem in fructum multiplicātur. vn̄ Math̓.xiij. Exijt qui ſemīat ſemīare ſeme ſuū. hoc ē ſparge ⁊ ita h̓ vultdicere ꝙ ſpargēdū ſit hoc gͣnumin agrū cordiū gentiliū De ordīeaūt dicit̉ Yſa. xxviij. Ponet triticū ꝑ ordine qꝛ om̄a ẜm ordinedn̄t fieri vt dr̄ p. Cor. xiiij. Et hne ordine eciā id qd̓ bonū eē videtur non eſt acceptū. pͥ. Corith̓.xv. Vnuſquiſqꝫ in ordine ſuo.