glorioſū. Si em̄ coactꝰ eſſꝫ moinō eſſet de radice yeſſe nobilis ⁊inunnicibil̓ dauid manufortis.Si victꝰ eſſꝫ malicia iudeoꝝ nōſtaret in ſignum triuphale fidelium populoꝝ Si ab i ectꝰ ⁊ pͥuitus eſſꝫ vt blaſphemꝰ nō adoraetur ⁊ dep̄caretur a gentibus ⁊ ſieſſꝫ immūdus ⁊ inſepultꝰ abiectus ſic̄ latro nō eſſꝫ ſepulchruꝫeius venerabile ⁊ glorioſū. nuncautē qꝛ vicit vt leo. ideo cōſeruauit generis ſui radiceꝫ qꝛ ſtat inſignum. ones vicit hoſtes. qꝛ deꝰverus eſt. adoratur vt immortal̓⁊ qꝛ ꝑfco oꝑe redempconis reqͥeuit: gloriā eterne qͣētis p̄tenditſepulchꝝ (poteſtatē habeo) Tercui ē in quo tagit qua ad ea quedicta ſūt habꝫ p̄tātem dicēs: poteſtate habeo: v̓tute latentis incarne d̓initatis (ponēdi) in p̄ciūredempcōis (annia meaꝫ) Mathei vlt̓. Data ē in om̄s ptās i celo ⁊ in terra. Actu. ij. Que deꝰ ſuſcitauit ſo. do. infer. iuxta qd̓ iniete. illū ab eo dolores inferni ſūtvulnera ⁊ mors ⁊ ictꝰ p̄ſequēciuꝫque ad inferos mittūt. Hec aute om̄a ſoluta ſūt virtute dinitatis ⁊ ideo detineri in morte nō poterat filius dei (⁊ p̄tātē habeo) v̓tute eiuſdē dinitatis (iteꝝ ſumedi eam) ſicut diximꝰ ad opꝰ glorificacōnis. psͣ. Non dabis ſcm̄tuum videre corrupconeꝫ notasmichi feciſti vias vite ⁊ iō tātuꝫelegi de morte qn̄ͣtum mors fuitvia vite ⁊ hoc fuit ꝑ triduum inqͦ ſimpla ſua morte nr̄am dupliceꝫ curauit mortē ſcꝫ culpe ⁊ peneSi em̄ per ncc̄itatem mortis corruptus fuiſſꝫ ⁊ nō a corrupcōe refurrexiſſet in vtilis nobis morseiꝰ fuiſſet ⁊ nō nos liberaſſet. psQue vtilitas in ſāguine meo dudeſcendo in corrupcōem. Reſuatergo cicius aīam ⁊ nos a corrupcōne ſecū abſtrahat vt catemꝰ ſibi dicētes. Exurge gloria mea exurge pſalteriū ⁊ cythara exurgadiluculo (hoc mandatū accepi)qrtuꝫi quo ad ōma hͨ on̄dit eēmandatu pr̄is ⁊ ideo mendacesſūt qͥ dicunt̉ eum mādata dei nōcuſtodire. hoc ē ergo qd̓ dicit: hͦmandatū accepi: in mundū veniens (a pre meo) qui paterna cūra ⁊ dilectōe ordinauit onēs redimere Phil̓. ij. Factꝰ eſt obediēspri vſ. ad mor. morte auteꝫ cruIoh̓. xviij. Calice quē dedit michi pater nō vis ut bi. illum (Diſſenſio iterū) Tangit̉ ꝑs illa dediſſenſiōe exorta ex dictiꝰ domininō ꝙ dicta ſua diſſenſiōem facerent. ſꝫ pociꝰ malicia iudeoꝝ obſtinate latrans ꝯtra dictorū ſuoruꝫveritatē Dicunt̉ autē hic duo ſcꝫoccaſio diſſenſionis ⁊ modꝰ Occaſio diſſenſionis t̓mīat̉ cū dicit̉diſſenſio. hoc ē ī ꝯtraria ſēſio (facta eſt) a malicia eoꝝ (īter iudeos) cecos ⁊ ī malicia obſtīatos.