ſonū vndaꝝ nō habēt ⁊ ſubditeuāgeliſta (qd̓ īterp̄tat̉ miſſus.A pociꝰ ſunt aque de fluuijs celimiſſe ꝙ de ꝓprijs theſauris aqꝝerupentes Significāt auteꝫ hecaque ſtillas din̄i eloquij qͣſi quetote de celo miſſe ſūt ⁊ nō cum tumōe ſilogiſmoꝝ aut colore rethorū deſcendūt ſꝫ in ſilencio humilitatis ⁊ pacis ⁊quieti cordis Yſaie. lv. qūo deſcendit ymber ⁊ mide celo ⁊ illic vltra nō reuertiturſꝫ infundit terrā ⁊ inebriat eam⁊ dat ſemen ſerēti ⁊ panem maducanti Sic erit verbū qd̓ egrediet̉ de ore meo no ruertetur adme vacuū. ſꝫ faciet q̄cūqꝫ volui ⁊ꝓſpea̓bitur in hijs ad que miſiillud Ezech̓. xxxvi. Effundā ſuꝑvos aqua niunda ⁊ mundabimiones abonbus inqͥnamētis veſtris ⁊ dabo vobis ſpmi nouum.(Abijt e̓go) ecce illūinati obediencia que ein tribꝰ. abijt em̄qꝫa cauſis ⁊ locis cecitatis receſſitOs. Obliuiſcere populū tuū ⁊domū priꝰ tui Et lauit) qꝛ a ſe maculas cōtagionis terrene emudauit. iiij. Re. v. deſcēdit ⁊ lauit inſordāe ſepcies iuxͣẜmōeꝫ viri di⁊ reſtituta ē caro eiꝰ ſic̄ caro pueīꝑuuli ⁊ mūdatꝰ ē (⁊ veīt vides.ꝓpter miſterij ſecretū ⁊ obediencie meritū. p. Re. xv. Melior eſtobediēcia ꝙ victie. venit autē ꝑfidei deuocōem ⁊ vidit ꝑ credibilium intellectū in ꝓximo. psͣ. Venite ⁊ videte opera dei que poſuitꝓdigia ſuꝑ terra (itaqꝫ vicim)hic incipit ꝑs quē eſt de mniracūli certificacōne ⁊ diuīditur duaꝫꝑtes In quaꝝ prima poniturcertificacio eius in quo mniraculuꝫ ēꝑfectum In ſecundā certificacioeius qui fecit miraculū ibi: Dicēbant ergo: qūo aperti ſunt tibioculi? Adhuc pͥma haꝝ diuiditur in tres partes In quarū prima ponitur de eo in quo factuꝫ ēmiraculū dubitacio. In ſecundadiſceptacō ⁊ in terciā certifica cōDicit ergo itaqꝫ tam magno ſb̓ito apparente ꝓdigio vicim q̄ parentes ⁊ natales eius cognouer̄t(⁊ qui nouerant eu pͥus) ex ꝯmūin ⁊ ꝯnutriciā familiaitate (quiamendicus erat) qꝛ a notis maxime patebat. Luc. p. Audieruntvicim ⁊ cognati eius quia maginficauit dn̄s miſericordiam cūilla ⁊ cōgratulabantur ei ⁊ ꝑ innia leticia vix credere potuerūtmiendicus autē erat qui ab alijsquerebāt ⁊ ille a pluribus notꝰfuit. ſemꝑ autem dominus mendicis plus gracie impedit. quiaillis ſimilis eſſe voluit ⁊ impendere miſericordiam vt hoīes ad ſimilia ꝓuocaret Iacobi. ij. Nonne deus pauꝑes elegit in hoc mudo. diuites autē in fide ⁊ heredesregni qd̓ repromiſit deꝰ diligētibꝰ ſeͨ ij. Cor. viij. ſcitis graꝫ dn̄inr̄i ih̓u xp̄i. qꝛ ꝓpter nos egenꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten