Ille homicida erat ab inicio Etin veritate nō ſtetit.) Tangit h̓de veritatis negacione: Veritasautē: hic notat ꝯſideracio reꝝ vtſunt in verbo in qͦ oſtēditur vereres ẜm hoc qd̓ vere eſt. ī illa em̄veritate nō ſtetit. qꝛ cito a verbo⁊ a veītatis ꝯſideracōe ſe deflexithic autē tria dicit ſcꝫ deflexum averitate cauſā doflexꝰ ⁊ ſignū Depͥmo dicit: Et in veritate non ſtetit: immobili rectitudine ſed abea ſe deflexit. iij. Reguꝫ. xxij. Eroſpūs mendax in ore omū ꝓphetarū eius. Apoc̄. xvij. Vidi de orebeſtie ⁊ de ore ꝑſeudo ꝓphete ꝓcedentes tres ſpūs immudos ī modum ranaruꝫ qui ſūt tria generanendacioꝝ ꝑincioſorū ſcꝫ in veitatis doctrina ꝯtra fidē. in doctrina ꝯtra virtute ⁊ in doctrina ꝯtīveritate ⁊ in doctrina boni natue̓ꝯtra vitā naturalē. hec ei ſūt triamendaciā pnicioſiſſima ſic̄ dicitAugꝰ. (quia veritas in eo nō ēꝑ affectū. qꝛ nō diligit veritateꝫ⁊ hec eſt cauſa p̄cedentis. yſa. xxviij. Poſuimꝰ mēdaciū ſpem nōſtra ⁊ in mēdacio ꝓtecti ſumꝰ etido ꝑſuaſio qua fecit homni medacui fuit nequāꝙͣ moriemim īin quo ientitus fuit. ij. Re. xiiij.Enōnes morimur ⁊ qͣſi aque dilabimur in terra. (Cū loquiturmendaciū) Ecce ſignū ꝙ veītasin eo nō eſt. qꝛ qͥ loqͥtur exꝓprijsrei de qua loquit̉ nunꝙͣ mendacium loqͥtur ſꝫ ſemꝑ veritateꝫ ⁊ nūꝙ mentit̉. qͥ autē loquit̉ ex hijsque ſūt ꝓprij cordis ⁊ nō rei ſemꝑ loquit mendacui. qꝛ cū veītasvt dic̄ ph̓s ſit adeqͥcio reꝝ ad intellectū qͥ ad affectu ꝓprium adequat intellectu nō adequat eumrei ⁊ ideo (ex ꝓprijs tūc loqͥtur) ⁊mentit̉. hoc eſt vadit ꝯtra mēteque ideo mens dicit̉ a meciendoqꝛ rei ꝯmenſurari debꝫ ⁊ hoc nonfit ⁊ ido mentit̉ ⁊ fallit Oſee. xijTota die mendaciū ⁊ falſitatemmultiplicat Iob. xiij. prius voson̄dam fabricatores mēdacij ⁊cultores peruſorū dogmatu (qͥamendax ē) odio veritatis Danxiij. recte mētitus es in caput tuum (⁊ pat̓ eius) hoc eſt mendacij qd̓ ipſe inuenit pͥmus ⁊ ideodicit̉ ſpūs mendax ⁊ qꝛ vos veritate oditis ⁊ me interficere queitis. filij hoīcide ⁊ medacēs eſtisps. Filij alieni mētiti ſūt mͥ. Itēps. Vt quid diligitis vanitateꝫ⁊ queritis mendacuỉ hoc eſt ergo qd̓ dic (Ego autē qꝛ veritatidico) Rn̄ſio ad tacita obiectōemqꝛ poſſent dice̓ ꝙ ip̄e eēt ī ſimilicrimine ⁊ ideo eos corrip̄e nō deberēt. Et diuidit̉ hec ps induasꝑtes In quarū pͥma ſe vere corripiētem on̄dit In ſecūda qꝛ rn̄dere inqͥtas non potuit: ad ꝯtumeliam ſe extēdit In pͥma harumoſtēdit ꝙ odio veritatis veritatiꝯtradicunt In ſecūda autem in