Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eſt ſicut in ōni ꝓphecia ꝯminacōnis in qua ſemꝑ ſubintelligitur mutari pōt ſic mutātur meitaquia intelligit̉ niſi ẜm cauſaꝫmeritoria que ſi mutat̉: mutatur pena predicit̉. ſic̄ Ione. iij.adhuc quadragnita dies miniue ſubutet̉. Ihere. xviij. vbi dicit ſi loquet̉ de ſubuſior alicūius regni vel ciuitatis illa gespeniteciaꝫ egerit: peītebit ec deꝰde verboqd̓ locutꝰ fuit. illd̓quod hic dicit intelligit̉ de obſtinacōe iudeoꝝ p̄ſenti niſi penitēciam agat de illa: ip̄i in pctō ſuomorient̉. Aliter pōt dici inmuni dixit ido ad ſingulosretulit niſi hac ꝯdicōe ſcꝫ niſirecedant ab incredulitate Tercōſoluit̉ eſt preuiſio futue̓ cecitatis non cauia cauſalitasexcecacōis fuerit ex ꝑte eoꝝin do: ex p̄de ipſoꝝ fuit exceracio cum volūtas excecacōis fueritex ꝑde ipſoꝝ fuit aliqua ī peccato r̄manēdi ncc̄itas. ſꝫ volūtas ita fuit aliqua cauſa deſpea̓cōīs Qui. xxvij. Pat̓ noſter ī peccato iuo mortu­ ē in deſerto hocem̄ fuit cauſa deſperacōis. qꝛmutare potuit ſi voluit. (Quoego vado vos poteſtis veīre)Hic tangit inuencōis impoſſibilitatem Dicit ergo: Quo ego vado: ſiue illuminādo p̄dicacōemſiue redeūdo ad pr̄em ſiue eorūqui ſunt in inferno illūinacōem:vos poteſtis venie̓. Idē Ioh̓.xiij. dicit petro. tu potes me ſequi. ſꝫ ibi addit modo. quiapoſtea fide ꝯfirmatꝰ ſeqͥ poterat.Iſti aūt cōfirmati radicati ī infidelitate ſeqͥ poterāt Heb̓. iij.quibꝰ aūt iurauit vt intraretin requiē ſuam: nōne hijs qui increduli fuerūt̉ videmꝰ potuerūt introire ꝓpter incredulitatem ita nullā viarū ſuarum ſecpoterat. psͣ. Veſtigia tua cognoſcent̉. nec em̄ veniētis ad fidēgenciū. nec ad thronū dexte prisnec eciaꝫ ad liberacōeꝫ defunctoꝝſꝫ pociꝰ excecati deficiētis ab hisonibus Et huiꝰ cauſa ē. qꝛ in peccatis vr̄is vultis ꝑmanere qͥaad ſeq̄ndum me eſtis parati.(Dicebant ergo iudei) ſic infideles ſicut excecati ſic̄ aīmalesd̓ina ſapiētes fic̄ indeuoti impaciētes ad audiēdum ſermone dei. De nifidelitate eoꝝ drIoh̓. v. Quo poteſtis crede̓ quigl̓am ab inuice accipitis gloriam a ſolo deo eſt vultis. Dececitatē ath̓. xviij. ceci ſūt duces cecorū. De animalitate p. Corinth̓. ij. Aīalis homo ꝑcipitea que ſunt ſpūs dei ſtulticia em̄eſt illi quia ſꝑūaliter examīaturDe impaciēcia. Actu. vij. Hijsauditis cōtinuerūt aures ſuas impetu fecerūt vnaminit̓ ī eu hoc on̄dit dictuꝫ eoꝝ (Nunqͥdint̓ficiet ſeipſū) In hac em̄ ꝑte