Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prīs adorauer̄t ⁊ iō pr̄em dicit eſſe adorad Yſa. lxiiij. Pat̓ noſteres tu nos vero lutū ⁊ fictor nr̄ ⁊oꝑa manuū tuaꝝ omēs nos Aala. ij. Nūquid nō vnꝰ eſt pr̄ oīmnr̄m: ⁊ qꝛ pat̓ eſt oīm ⁊ in onibꝰIdeo ab onibꝰ ⁊ vbiqꝫ adorādꝰ(vos adoatis) hic ml̓ieri exponitintellem veritatis dicēs tria .ſ. errore gentiliū. iudeoꝝ intellcm ſpiritualē ⁊ huiꝰ aſſignat cam ſpēalē. dicit ergo vos gētiles vel ſamaritam ꝙͣuis lege recipīatis adoratis (qd̓ neſcitis) qꝛ ẜm lege intēditis deū terre colere que ꝓpter timorē beſtiarū terre cole̓ cepiſtis⁊ legittīa eius ī lege tenere ſicutdr̄. iiij. Re. xvij. Et ſic ecia alij getiles adorātes ydola. qd̓ neſciūtadorat. qꝛ ydolū non hꝫ dinitatēp. Coꝝ. viij. Et ſi ſunt qͥ dicaturdij ſiue in celo ſiue in t̓ra. nob̓ tn̄nō eſt niſi vnꝰ deus ꝑ quē om̄a ⁊nos ꝑ ip̄m ⁊ in qͦ oīa ⁊ nos in ipſo Sapīe. xiiij. In mgͣno inſcīebello viuētes tot ⁊ tā magna mala pace eē arbitͣti ſūt Actu. xvij.Tꝑa huiꝰ ignoracie deſpiciēs deus annūciat hoībꝰ vt omīs vbiqꝫp̄nam agat ⁊ ibidē an paꝝ qͥ celi ⁊ tͣre cū ſit dn̄s nō in manufcīstemplis īhitat. nec manibꝰ hūanis colit̉ indigēs aliqͦ cū ipſe detonibꝰ vitā ⁊ inſpiracōem ⁊ ōmanos iudei qͥ intellectū legis hēmqͥbus ſe cōnuinea̓t dn̄s: qꝛ ad ipſū ꝑtinēt. vn̄ gloͣ. Quoꝝ prībꝰꝓmiſſꝰ ē xp̄s. Roͣ. ix. qͦꝝ patresex qͥbꝰ xp̄s eſt ẜm carne (nos adoramꝰ qd̓ ſcimꝰ) ꝑ legē ⁊ ꝓph̓asglō Nō om̄s ſꝫ electi adoramꝰ qd̓ſcimꝰ qꝛ nobis cognicō dei eſt ꝑteſtam̄tū ꝓmiſſa in qͦ ꝓmiſſus ēnob̓ xp̄s Garuch. iiij. Aiequioreſto ppl̓s dei qꝛ q̄ deo placēt mainfeſta ſūt nob̓ Gal̓. iij. Abrahedicte ſūt ꝓmiſſiōes ⁊ ſemini eiꝰ(qꝛ ſalꝰ ex iudeis ē) hic tagit cāꝫſalꝰ em̄ eſt ex iudeis. qꝛ ſaluatoreſt p̄dcus naſci ex iudeis ⁊ ille ēluxvera q̄ illūmat omnē hoīem veiente in hūc mūduꝫ ad ſcīam veritatis Io. i. Lūc̄. i. Iuſiurāduꝫ qd̓iurauit ad abrͣha pr̄em nr̄m daturū ſe nob̓ Heb̓. ij. Nuſꝙͣ angelos app̄hēdit. ſꝫ ſeme abrahe app̄hendit Gen̄. xxvi. In ſemīe tuobn̄dicetur omīs gētes. vn̄ ecia ꝙuis ſalꝰ ſit ex iudeis nō tn̄ dat̉ ſolis iudeis Yſa. xlix. Paꝝ eſt mͥ vtſuſcites michi tribꝰ iacob ⁊ fecesiſrl̓ ꝯuertēdas dedi te in luce geciū vt ſis ſalꝰ mea vſqꝫ ad extremū terre (Sꝫ venit hora) hic tercio tradit cultu vere adoracōnis ⁊dicit qͣtuor ſcilicet tēpōis reuelāde iam veritatis implecōem. vereadoranciū condiciōem. adoranciūad eum qui adoratur cōgruitete⁊ eorum que tradēda ſunt de cultu dei plenam racōnem. dicit eigo. Sed venit hora: hoc eſt in vemendo eſt hora: ⁊ hoc dicit quiahora iſta non eſt indiuiſibilis.