Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

adhibēda. Deute. xviij. ꝓph̓amſuſcitabo eis de medio fratrū ſuorū ſimilē cui pona verba mea inore eius. ⁊ loqͥtur ad eos oma qp̄cepero illi. qͥ autē verba eiꝰ queloqͥtur in noīe meo no audierit.ego vltor exiſtā. Exquo ergo tume confiteris ꝓph̓am: crede michi: qꝛ illi ꝓph̓e fides ē adhibenda (qꝛ veīet hora) ecce tēꝑis adimplecio. non enim ſemꝑ ꝓph̓iadependebit ad futurū. ſꝫ tꝑus eſtnūc impletū. Gal̓. iiij. qn̄ venitplenitudo teꝑis miſit deus filiuꝫſuū. Os. benedices corone annibenignitatis tue. Corona enimami trāſiuit in circuluꝫ qn̄ tꝑe inpleto veritas īpleuit ꝓmiſſioneꝫ(qn̄) ruelata veritate (neqꝫ ī mote hoc) in quo p̄ceſſit figura pr̄inGen̄. xxxv. Surge īacob ⁊ aſcēde bethel ⁊ ibi adora deum. iij. Regu. iij. Salomo abijt in gabaovt ymolae̓t ibi. Illd̓ quippe ea̓texcelſū maximū. Per monte em̄adoracōnis pres on̄dere voluerūtaltitudinē cordis. q̄ in adoranteeēdebet nō ꝙ localis eēt adoracō⁊ qꝛ hoc poſteri in abuſū traxer̄tputates localē eē deum qͣ adoratur. Ideo corrigendū eſt hoc vn̄ſequit̉: qn̄ neqꝫ in monte hoc: inqͦ vos loͣle nume adoratis (neqꝫiheroſolimis) ītēplo qd̓ in figūra demoſtracōis celeſtiū ad locūoracōnis elegit deus. nō ꝙ ibi localiter adorandus eſſet tm̄ ſꝫ ꝙbi ī tipo celeſtiū diſpoſicio demōſtraret̉ ꝓpter qͥ deus eſſꝫ adorandus. ⁊ cum eciā hoc in abuſū trahat cecitas iudeorū ⁊ dicat iudeorū eē deum tm̄ ⁊ non genciū. ideocorrigendū eſt erroris viciū Iherenie. xxvi. Syon qͣſi ager arabitur ⁊ ihrl̓m in aceruū lapiduerit ⁊ mons tēpli in excelſa filuarum. Ro. iij. an iudeorū deus tm̄nonē ⁊ genciūymo ⁊genciū. qm̄quideꝫ vnus deus equi iuſtificatcircūciſionē ex fide ⁊ p̄pūciū per fidem. vn̄ de reprobacōne tēpli exꝑte īfidelitatis iudeorū qui credebat alibi nō inuenie̓ deū niſi adorando verſus templū dicitur Malach̓ .i. nō eſt michi volūtas ī vobis. ⁊ munꝰ nō ſuſcipia de manuveſtra. ab ortū em̄ ſolis vſqꝫ adoccaſuꝫ magnū nomē meū eſt ingentibus. ⁊ in om loco noī meooffert̉ oblacō mūda. Ps. A ſol̓ortū vſqꝫ ad occaſum laudabilenomē dn̄i (adoa̓bitis) lat̉e ado a̓cionē. Os. In om loco dōmacionis benedic aīa mea domino Adhūc eciā ſenſū ſalomo cū domumdni dedicaret adorātes inuitauitqn̄ dixit. iij. Reg. viij. Si celū ⁊celi celorū te capere nō pn̄t qn̄tomagis domꝰ hec qua edificaui.ſꝫ hoc populus carnal̓ nō intellexit. putās iudeorū eē deum tm̄ ⁊n̄debere adorari n̓ in tēplo vel verſus templū (patre) quē mulier⁊ alij adorantes deū ſub nomine