Yſaie. xxi. qͥ incredulus ē infideliter aget: iā iudicatus e: Gloſane dica iudicabitur. Luce. xix. Exore tuo te iudico ẜue nequa. e ergo īā iudicatꝰ ſic̄ āte dictū eſt qꝛp̄uatus ē gracia ⁊ bonis nature.⁊ caꝫ iudicij ſui habꝫ ſecū. gloſanihil aliud ē iudiciū .i. eterna danacio niſi nō cognoſcere ⁊ nō credere in filiū dei ſic̄ nihil aliud eſtbeatitudo ⁊ vitā eternā n̄ credere⁊ cognoſcere filiū dei. vnde dicitApl̓us vt cognoſcāt te ſolū verūdeū ⁊ queꝫ miſiſti ih̓m xp̄m ſic ergo: iudicatꝰ ē (Quian crediditin nomīe vnigeniti filij dei) Cauſam dicit dictorū. nomē autem anotamīe hic ſumendū eſt hoc eſtqꝛ nō credit in noīe eius qͥ notafecit de ſe. ꝙ ſit filius dei. huiꝰ enīnotā fecit ꝑ ſcriptura ⁊ per ioh̓isteſtimoniū. ⁊ ꝑ vocē patris ⁊ ꝑcolumba ⁊ ꝑ ſtellā ⁊ ꝑ angelos⁊ ꝑ opera miraculorū. Actu. iiij.nō eſt aliud nomē ſub celo datūhōinibus in qͣ oportet eos ſaluosfieri. Philip. ij. dedit illi nomenqd̓ eſt ſuꝑ one nomē. Yſaye. lx.ij. vocabit tibi nomē nouum qd̓os domini noīauit. ſi em̄ nomīsſui nota non feciſſꝫ non tam iuſteiudicaretur increduli. gloſa. Innomine in qͦ ſaltē eſt ſalꝰ vnigeiti. gloſa nō habet filios multosdeus ꝑ quos ſaluet. Iſte ē cuiusnomē eſt ih̓s hoc ē ſaluator. athei .i. ip̄e enim ſaluū faciet pōpulum ſuū a peccatis eorū. Yſaye.lxiij. Ego qͥ loquor iuſticiā ⁊ propugnator ſū ad ſaluandū (hoc ēautē iudicium) poſita via ſalutisq̄ ſola via ē: dicit hic cam quareilla ē via ſalutis. Sunt autē hicduo ꝑagphi In quoꝝ pͥmo diccauſa cōdemnaconis nō credencium In ſcd̓o auteꝫ dicit cam ſalutis credenciū ibi: Qui aūt facit veritateꝫ: Adhuc em̄ in pͥmo ꝑagͣpho cōtinent̉ tria. dicit em̄ pͥmoꝙ prima cauſa ē inexcuſabilitasꝓpter lucis pn̄ciam. ſcd̓o on̄dit īfideliū a luce auerſione. tercio dicit in onibus hijs iuſticie racōeꝫdicit ego hoc ē autē iudiciūi: locucio ē per cauſam hoc ē hec ē cauſaiuſte cōdemnacōnis. gloſa: hͦ aūteſt iudiciū. id ē cauſa cōdemnacōnis (qꝛ lux venit in mūdū) Apocalipẜ. xx. Iudicati ſunt mortuiex hijs q̄ ſcpͥta erat in libris ẜmoꝑa ip̄orum. ij. Coꝝ. v. vt r̓fea̓tvnuſquiſqꝫ ꝓpria corꝑis ꝓut geſſit: qꝛ lux venit in mūdum: ⁊ idoſunt inexcuſabiles ſꝫ ſi nō ſunt illuminati accuſēt ſeipōs. Ioh̓is.xij. Ego lux in mundū veni. Hebre .i. qui cū ſit ſplendor glorie etfigurā ſb̓ſtancie eiꝰ ⁊ ideo ſūt iexcuſabiles. Ioh̓. xv. Si nō veniſſem ⁊ locutus eis nō fuiſſem peccatu non haberet. nūc auteꝫ excuſacōnem nō habent de pctō ſuo.Augꝰ. ī librop̄. de t̓nitate Si qͥsalij digito ſolē demonſtrauerit ⁊