qui iudicātur ꝑ diſcuſſionē ⁊ ſaluatur de quibꝰ Math̓. xxv. dicitur. Efuriui ⁊ dediſtis michi maducare. ⁊cͣ. Sūt mediocrit̉ mali qui iudicatur ⁊ condemnaturde qͥbus ibidem dicit̉. Efuriui ⁊nō dediſtis michi māducare. ⁊cͣEt ſūt valde mali de qͥbus dicit̉pͥme Thimo. v. Quorū hominūpctā manifeſta ſunt p̄cedecīa adiudiciū ⁊ hij nō iudicatur diſcuſſiōe aliqua ⁊ tam̄ē cōdemnātur.Eſt item iudiciū ꝯdemnaconis ⁊hoc eſt duplex. eſt em̄ cōꝑaciōīsde quo dicit̉ ath̓. xij. ⁊Luc. xi.Regia auſtri ſurget cū generacione iſta ⁊ cōdemnabit eam qꝛ veint a finibꝰ terre audire ſapīamſalomōīs. ⁊cͣ. Eſt ite iudiciū condemnaconis ex retribucone meritoꝝ Apoc̄. xviij. Veveve ciuitasilla mgͣna babilon ⁊ ciuitas illafortis qm vna hora venit iudiciūtuuꝫ. Dicendū ergo ꝙ iudicio cōdemnacōnis nō iudicat xp̄s in pmo aduētu. ſꝫ alijs iudicijs multos diiudicat Dan. xiij. Sepateeos ab inuicē ⁊ diuīdicabo eos hͦergo eſt qd̓ dicit: nō em̄ miſit deus: pater in pͥmo aduētu: filiuꝫſuuꝫ: naturale ⁊ redemptore: vtiudicet: iudicio condemnaconisnuidum: qꝛ ſic nō eſſet redemptor Ioh̓. viij. Mulier vbi ſunt qͥte accuſabat̉ nemo te ꝯdemnat?Nec ego cōdemnabo ſꝫ ſupple permniſoi̓cordiā abſoluo. vade. iamampliꝰ noli peccare. In hac eniꝫmuliere oſtēdit ꝙ venit ꝑ miſericordiā abſoluere peccatōes: ⁊ nōcōdemnare ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄: ſꝫ vtſaluetur: ꝑ penitenciā ⁊ miſeicordia: mūdus: q̄ in ſe veram habuit noīs ſignificaciōem non qͥ mudana diligūt hunc em̄ niu̓dumſaluat Sed obicit̉ ꝙ ſi ſalus mūdi eſt finis miſſiōīs dn̄i: videturfine fruſtrari qꝛ multi ſunt qͥ nonſaluatur Ad hoc reſpōdet augꝰꝙ non eſt ex defectu miſſi qͥ venitvt medicꝰ ſufficiens curare omīsſꝫ eſt defectus eorum q̄ ipſum nōrcipiūt nec in eu credūt vnde ſeq̄tur (Qui credit in eū) Hec euaſio iudicij att̉buit̉ fidei: ⁊ hec eſtꝑs in qua via ſalutis demōſtratvia autē ſalutis credere eſt fide illa que ſupra deſcripta eſt non iudicat̉ iudicio condemnaconis extreme dumo perſeueret in fide ſicut in ante habitis dictū eſt gloſa qꝛ per fidem dimittūtur peccata pro qͥbꝰ damnatur peccato esvel fiat vis in hoc ꝙ dicitur (noiudicat̉) .i. ꝯdenat ⁊ nō dicit noiudicabit̉ In pn̄ti ei nō iudicat̉iudicio p̄uaciōīs bonoꝝ gr̄tuitorū ⁊ vulneracōis bonoꝝ natua̓liūIoh̓. v. In iudiciū nō venit ſꝫ trafiet a mortē ad vita (Qui aūt)oppoſitū (nō credit) Tali fide veleciā fide informi: qꝛ ſic̄ dicit Augꝰ. Tota vitā infideliū pctm̄ eſtqꝛ nullū peccatū remittit infideli
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten