Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſe ōniacōgregātis. de pͥmo horūdicit̉ Can. v. Vulnerata caritateego ſum ml̓tum em caritate dn̄iamoris affectata fuit ſe ſēſitfūde eſſe vulneratā. hinc eſt adſodales amici hoc eſt ad āgelosclamas dicit. Can̄. v. Nūciate diſcō meo. qꝛ amoe̓ lagueo Amaseſt amore vulneratus ſi cito examato aſſit cōſolaciōis remediu lāguēs deſtituit̉ extaſim patit̉. dyoniſiꝰ de din̄o amore Eſtat extaſim paciēs diuinꝰ amor ſines amatōes ipſiꝰ eſſe fuiipſoꝝ. qꝛ totos ipſos trāſponitin amatum. ſic em̄ profundiſſieafficit. affectatos autem docet inſpū veritatis Ioh̓. xiiij. veneītille paclitꝰ ſpūs veītatis docebitvos om̄a fuggeret vob̓ o. q. d.vo. facile em̄ fuggerit̉ amanti qꝛamor ipſe noticia eſt Iob. xxxijSp̄s eſt in hoībꝰ inſpiracio altiſſimi dat intelligēciā. hinc eſt dilectōem vt ignē nobis deusmimittit qꝛ ignis ardet lucet.Ardet afficiēdo lucet erudiēdo.Tren.. De excelſo miſit ignē inoſſibꝰ meis erudiuit me Actuij. Apparuer̄t illis diſpartite lingue tanꝙͣ ignis vt affice̓t ignisſigua vt erudiret. replet em̄ affectatos necnon eruditos fōtaliſuorū donoꝝ plenitudīe Sapīe.p. Sps dn̄i ppleuit orbē terraꝝ hoc qd̓ ꝯtinet oīa ſcienciā hꝫ vocis. ideſt celū qꝛ orbē repleuit donis gracie celū qd̓ a ꝯtinet replet donis gl̓e. donis ſuis angelica reſtauras rumna psͣ. Repleti ſumꝰ mane mīa tua exultauimꝰdelectati ſumus. Actu. ij. repletiſūt oēs ſpūſancto ceperūt loqͥꝓut ſpūſſanctꝰ dabat eloqui illisIob. xxxij. Plenꝰ ſum ẜmonibꝰ coartat me ſptīs v̓teri mei en veter meꝰ quaſi muſtū abſqꝫ ſpiraculo qd̓ laguculas nouas diſripit ſic de ſpūdilectiōis cōceptu gaudiū nec corde teneri valetnec ore exp̄mi. Sic autē repletūinūdum ad prem ꝯuertit celeſtē r̓ducit qꝛ ſpūſſanctꝰ ad hoc innos dilectōeꝫ dei ꝓcedit vt nosad fontem rducat dilconis psSp̄s tuꝰ bonꝰ deducet me in terra rectā Yſa. lxiij. Spus dn̄i ductor eiꝰ fuit ſic eduxiſti ppl̓m tuūvt faceres tibi nomen gl̓e Eze j. eleuaētur ſpūs de terra eleuabatur piter rōte ſequētes eumſpiritus em̄ vite ea̓t in rotis Sicergo dilexit mūdum. mūdꝰ autēvt plato dic ideo inūdus diciturquia mūdiſſimo exēplari formatus a deo exiuit. Boeciꝰ in librode cōſolacōne philoſophie mundum mente gerens pulchrumpulcherrimꝰ ip̄e: ſic notaturmiūdus ſi vere mūdus eſt ſit mudus quidē mūdicia ſanctitatis ſimilitudīs pulch̓tudinis. ſāctitatis vt pͥma qua ab minateialideo mudiciam cōcepit retineat.