fortis ē vt trahat. de primo Sapien. xvi. ſubſtācia em̄ tua dulcedineꝫ tuam qua in filios habeson̄debas. Prouerb̓. i. En ꝓferovobis ſpiritū meū. hoc ē dilectione me̓a. Ecci. xxiiij. ſpūs em̄ medulcis ⁊ hereditas mea ſuꝑ mel⁊ fauū Sapien. xij. O ꝙͣbonus⁊ ſuauis ē ſpūs tuus in nob̓ domine. hͦ guſtauit ionathas filius colūbe. hoc ē dilconis ſpūſſancti ⁊ dixit. i. Reguꝫ. xiiij. guſtauipaululū de melle iſto. hoc ē de patris dulcedine ⁊ illumīati ſunt oculi mei. de ſapientiſſimo affectudilexit qꝛ tā ſapient̓ de redēpcōismo cogitauit. Ro. xi. O altitudodiuiciarū ſapīēcie ⁊ ſciēcie dei ⁊cͣ.qͥs em̄ cognouit ſenſū dnī? Yſaye. xl. cū q̄ mijt cōſiliū ⁊ inſtruxiteū ⁊ erudiuit eū ſciēciam ⁊ viamprudēcie on̄dit illi. vn̄ Augꝰ. deſe dicit in libro de cōfeſſionibus.nō ſaciabar illis diebꝰ dulcediemirabili cōſideraē altitudinē ꝯſilij dn̄i ſuꝑ ſaluteꝫ generis humain Mirabil̓ eſt facta ſcienciā tuaex me cōfortata ē ⁊ nō potero adea. Mirabile emī ꝯſiliū ſapienciefuit ꝙ cū homo ſuꝑbus cupiens⁊ nō valens fieri ſic̄ deus cecidiſſet: ip̄e ſic̄ homo fierēt ⁊ ꝑ aſſumptam carne lignū notas ꝑ qd̓ ceciderat ꝑ lignū hōinem redime̓t etīmorlitatis gloria qua nudatusfuerat redderet hōim ꝑ gloriā refurrectionis. hac em̄ ſapieciamnō niſi fūme ſapiēs poterat cogitare. ſic ergo ſapiētiſſime dilexitdilexit eciaꝫ ex affectu fortiſſimocui nec mors. nec mortis autor.nec infernus reſiſtere potueruntCan. viij. fortis eſt vt mors dilectio dura ſic̄ infernus emulacioaque mul. nō po. exti. cai. Numerxxiiij. Cuiꝰ fortitudo ē ſicut rinocerotis. Iob .xij. Apud ip̄m eſtfortitudo ⁊ ſapīēcia. ſic e̓go deusꝑat̓ diligit vt alliciat te ſui amoris dulcedo. vt caueat tibi fui amoris ſapiencia. vt eripiat te ſuiamoris fortitudo ⁊ hic ē paternꝰaffectus: dilexit: hoc ē dilconem aſe ꝓcedere fecit ⁊ ideo legitur hͨeuangeliū in feſto ſpūſſancti. qͥatūc ſollēmzat̉ feſtū in quo ſpūſſanctus vt dilcīo ꝓcedit in inunidū. Dilcōnis em̄ verbū trāſitiuūē ⁊ tranſicōnem ſpūs importat q̄ſpūſſanctus a pr̄e ꝓcedens trāſitin mundū vt mundū ſanctificet.Semꝑ em̄ tranſit dilectio a diligentē in dilectū. ⁊ ideo eciā h̓ ſiginficat̉ dilco tranſire ī mundū cūdicit̉: deus mundū dilexit: Dilcioaūt eſt ſpūſſanctus. qꝛ celebrat̉feſtū traſitus ſpūſſancti ī mundūdiligendo ergo inundū mittit dilcōnem ſua in mundū vt ipſa dilcōne mūdus afficiat̉ doceatur repleatur ⁊ cōuertat̉. Afficiatur inſpū amoris. doceat̉ in ſpū veritatis. repleat̉ ī ſpū plenitudīs fōtalis Conutat̉ in ſpū patris ad