eſt em̄ conſuetudo mīſtroꝝ comedere poſt comeſtione ꝯuiuanciū⁊ ideo lingua q̄ non erat nifectaalio ſapore cerciꝰ probae potuitProuerb̓. xxxi. guſtauit ⁊ viditquoniā bona eſt negociacō eius.⁊ t̓cij Eſdre. iij. O viri fortiſſimūeſt vniū. qꝛ facit obliuiſci malorū ⁊ facit hōinem ꝑ talenta loqui(Aqua vinū factam) hoc ē viiūfactū ex aqua nō em̄ mixtū fuitſꝫ tota aqua ad vni ſpecieꝫ ⁊ ſapore trāfierat. hoc ē qd̓ dicit̉ Yſaye. xxv. faciet dn̄s in monte hoccōuiuiū pīguium ⁊ cōuiuiū vnideimepīguiū medullatorū ⁊ vnideiie defecate (⁊ nō ſciebat vneſſꝫ) hec ē ignorancia operis diuiin vt factuꝫ ꝯmendet̉ ⁊ liuor quiforte eēt ꝯtra oꝑante a ꝯmendacōne non etraheret ⁊ vt taciturmtas magna faciētis nobis exemplum vitāde iactancie preberet ⁊ideo noluit vt mīſtri magnaliaoperū ſuoꝝ predicaret. Ecci. iij.qͣnto magnꝰ es humilia te in onibus (miſtri autē ſciebant quihauſerat aquā) qꝛ ſicut diciturProuerb̓. iiij. Acceptus eſt regiminiſter intelligeꝰ. qui emni ſūtminiſtri oꝑa dei noſſe debēt ⁊ inhil eorū ſibi attribue̓ nec ide gloriam aliqua q̄rere. i. Corint̓. iiij.Sic em̄ nos exiſtimet homo vtminiſtros xp̄i diſpenſatores inniſteriorū dei. hij ego qꝛ ſecretisdei interfuerūt merito ſciunt maxime qꝛ hauriēdo aquas collaborauerūt. haurie em̄ eſt ſtudere diuinis (vocat ſponſū ⁊cͣ) Ecce ꝓmulgacō ꝯmendacōis ad alios⁊ tagunt̉ in hoc tria. ſponſivocacio. mundane cōſuetudīs allegacio. ⁊ factivni cōmendacio. dicitergo: vocat ſponſū: qui expenſasmīſtrabat ⁊ q̄ darent̉ miniſtrisad p̄ponendū ꝯuiuis ordinabathūc ergo vt pncipem vocat pre amirabilibus opacōnibus. Os.Mirabilia facta ē ſciencia tua exme ⁊cͣ. ⁊ hͦ eſt qd̓ ſeqͥtur (⁊ dicitei) contraria huiꝰ ſeculi allegascōſuetudinē (omnis hō) humūſapiens (pmū) hoc ē a principioconuiuiorū (bonum vniū ponit⁊ ſi cōtraria ē ꝯſuetudo apud qͦſdam hoc ē auaricie vt pͥmū malūvinum bibat̉ ⁊ tūc a non ficientibus bonū vinum nō queraturſꝫ largi apud dilectos ꝯuiuas tenet ꝯſuetudinē que hic allegat(Et cū mebriati fuerit) conuiue(tūc) ad mitigacōeꝫ eb̓etatis ponit (illud qd̓ deteriꝰ) hoc eſt a qͦſius vt remittat̉ ebrietas. Siceciā inter ſeculi hōies ponitur vinum bonū hoc ē ſaporoſū. hoc eſtvniū iocunditatis terrene ⁊ cumbōines inebriātur ꝑ viiū luxuīotūc ꝓponit dyabolꝰ illud qd̓ peius eſt ī penarū afflictione. Prouerb̓. xxiij. ne intuearis vinū qn̄flaueſcit in vitro ⁊ ſplenduei̓t cōlor eius. ingreditur blande ⁊ in