Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

intellcū paterno. Ad aūt intelligendū prenotandū eſt pͥmūprincipiū eſt ītellcus vniu̓ſalit̓ ages n̓l recipiēs eſt onē qd̓ hꝫnichil autē pn̓cipij hꝫ racōnemaliqͥd ꝓcedat ab ip̄o. a em̄ inchil omno ꝓcedit pn̓cipiū eſſepoterit. Eciā hoc patet pn̓cipijracōnem que dicit pn̓cipiū eſta quo ē aliud. hoc maxīe cōnueint pn̓cipio pͥmo. pͥmū autē qd̓ ēa pn̓cipio intellectiuo: lux ē intelligēcie ſeip̄m manifeſtat ex ſeip̄o qd̓ patet per hoc qꝛ īaꝫ dictueſt principiū primū nichil rcpit. Si e̓go per aliqͥd ſe manifeſtat oportet ad illud ꝓducatex ſeipo in quo ſe manifeſtat. etſic in ſe habet in qͦſe manifeſtat auteꝫ ſic ſe maīfeſtat niſiſe luce ſua declarat hoc ē intellectū intellcūaliter ſe dicere. verbūergo qūo ſe dicit intellectiuū pn̓cipiū inſeꝑabilit̓ eſt in ip̄o. ſicin pn̓cipio pͥmo vniuerſalit̓ eratverbū; hec ē racō mneuitabiliterprima probas ꝓpoſicionem. vn̄Augꝰ. dicit dicitur: In pricipio erat verbū: principiū ſuppoint patre ſiue paternū intellectuppoſicio aūt in ex eo ep̄poſicoeſt tranſitīa aliquā notat diuerſitatē: notat ꝑſone v̓bi ad premdiſtinctionē. In eo autē ē hecppoſicio in hꝑe accepta notat continencia verbi tanꝙͣ lucis in pat̓ intellcū ſicut ipedicit Ioh. īEgo in pre pater ī me e. verba locutꝰ ſū vobis a me ip̄o loquor pr̄ aūt ī me manes facit opera. ſic ergo ẜm veriſſima expoſicionē: In pn̓cipio erat v̓bū: quodqͥdeꝫ dictū eſt auguſtī. Queſtioaūt ſurgit hic ẜm hac expoſicōeꝫ ſit racō pn̓cipiū ſupponit patre principiū ſit ī multis ītencionibꝫ ſic̄ dicit̉ in qn̓to pͥme ph̓ieAugꝰ. ecia dicit pr̄ eſt pricipu filius ē principiū ſpūſſanctus ē p̄n̓cipiū; ſil̓ hij tres nontria ſꝫ vnū principiū Sꝫ ad hocdicendū abſoluta pͥma racōpn̓cipij actiui eſt in pre.enduo ſint ꝓceſſus. pͥmus .ſ.ſona ꝓcedit a perſona. Et ſcd̓us creatura ꝓcedit a creatōe̓. primus ꝓceſſus ē cauſa ſcd̓i vt dicanſelmꝰ pn̓cipiū tociꝰ ꝓceſſusini eſt in pre. qꝛ licꝫ ſpūſſanctus ꝓcedat a filio tn̄ hoc filiꝰ hꝫa patre Pat̓ aūt eſt pn̓cipiūde pr̄cipio ideo pͥma autoritaspn̓cipij pͥma racō eſt ī patreter qd̓ dic̄ augꝰ. in pre eſt pricipuūi tociꝰ dinitatis hac racōeanthonomatice pnͥcipiū ſupportprem. Sꝫ tūc querit̉ qͣre ioh̓esnon loco pn̓cipij poſuit pr̄em vtdixiſſꝫ in pr̄e erat v̓bū Ad hoc dicendū ẜm Criſoſ. ioh̓es grecisſapientibus in ph̓ia enutritisloquebat̉ ſcripſit contrhereticos qui negabat criſtum an mariam fuiſſe. quia ergo illi meluus