De appellationibus
CLXXXII
erit hͦ ex fraude vel malicia face̓ap. eiꝰ n̄ deferas neqꝫ ob id cāmtibi cōmiſſaꝫ terminare poſtpoa nas: qꝛ decretaleꝫ epl̓aꝫ qͣ talesmuniri vident̉ nō ad depͥmēdābcuiuſqꝫ iuſticiā. ſꝫ ad remouēdūgrauamē nos feciſſe cognoſcas¶ Dem eborac. archiep̄o.¶ Excōicatꝰ pēdēte cognitiōeappellatōis abſolui p̄t ad cautelā ⁊ ſi apꝑet eū legitīe appelaſſenō punitur pro eo ꝙ interim cebrauit diuina.CD p̄ſentiā nr̄am. R. p̄ſbytero veniēte ep̄o tuſculāo. ⁊. p.ſctē ſuſanne card. tuā ⁊ ipſiꝰ cāꝫcōmiſimus audiendā. ¶ Quiad obiectionē tuā lꝫ. r. p̄ſbyter n̄eēt excōicatꝰ de iure de facto tn̄fecerūt euꝫ abſolui. ¶ Ideoqꝫmādamꝰ qͣtenꝰ p̄dictū p̄ſbyteꝝd̓ ꝓ eo qd̓ poſt excōicationē ꝯtraap. factā diuina cātauit: nullateenus inqͥetes ſꝫ ad eū ſtatuꝫ reducas omnia in quo erant tempore appel. emiſſe.¶ Dem cantuarien̄. archiep̄o.¶ Si appellās turbat̉ ī poſſeſſione ſuꝑ qua fuit appellatū iudex a quo poteſt illaꝫ poſſeſſionem ſibi reformare appella. inſuo ſtatu permanente.Um teneamur: et infra.Qm̄ nos ꝯſulere voluiſtivtrū ſi eoꝝ poſſeſſio qͥ ad audiētiā .n. appellāt turbata fuerit. titbi eaꝫ ſibi liceat reformare eo deg quo appellatio eſt interpoſita p̄t̓miſſo. ¶ Pru. t. rn̄. ꝙ ſi exīde
ad te q̄rela ꝑuenerit: id ordineiudiciario tibi licebit experiri.¶ Dē ep̄o ⁊ archi. de bonon̄.¶ Generalis ⁊ vaga appellatōreſpectu cuiuſlibꝫ grauamīs nōvalꝫ ſꝫ reſtricta ad certā cāꝫ ſicOnſuluit: ⁊ īfra. Conſul.Lv. t. r. ꝙ ſi generaliter ap.qͥs īterponeret ab oī grauamīeqd̓ ſibi poſſꝫ ꝯtingere hmōi ap.tenere nō dꝫ ¶ Si vero ab aliqͦiudice ſuꝑ oī grauamine qd̓ invna cā ſibi poſſit inferri. quāqͣꝫh generalis appellatio ſit interpoſita appellationi tn̄ eius eſt abeodem iudice deferendum.¶ Dem zamorien̄. ep̄o.¶ Appellatō friuola n̄ excuſatinferiorē qͦminꝰ teneat̉ obedireſuꝑiori ⁊ vt de cōtēptū puniat̉ni ſi innocētiā ſuā aliter purgetUm ꝑati eſſemus tuaſ peStitiōes admitte̓ .i. diaconꝰcardi. oliꝫ ap. ſe. leg. ꝓpoſuit ꝙcum ad eius vocationē contempſiſſes accedere: in ꝑſonā tuamī excōicationis ſententiaꝫ ꝓmulgauit. ⁊ infra. ¶ Cunqꝫ. N. canonicꝰ beati iacobi firmiter aſſekueraret. ꝙ in legatiōe regis eēset ideo nō potuiſſes ad vocationē p̄dicti cardi. accede̓: ¶ Cardi. ecōtra aſſeruit. ꝙ non in legatione regis. ſꝫ in ſalmantina ecī cleſia te ſuꝰ nūcius inueniſſet: ⁊infra ¶ Nos vero attēdētes: ꝙin te nō decuit cōtemere obtentuap. ad vocationē venire legati.precipimꝰ quatenꝰ vel in perſo
i ¶ Epiſtolam. sͣ. e. meminimus. ⁊. jͣ. e. ad hec ſicut afferis.h ¶ Remouendū. sͣ. c. ad nr̄am. ⁊. jͣ. e. cū ſpāli. §. porro. Qd̓ eīꝓuiſuꝫ eſt ad ꝯcordiā: nō dꝫ vergere ad noxā. xlv. di. licet. ij. etiuris occaſio ad iniquū diſpendiū trahi nō dꝫ. C. de vſuca. proemptore. eū qͥ. ⁊. jͣ. de p̓uil. ꝙ nōnullis. in fi. de reſcrip. nonnulli.preſentiax ¶ Aliter pōtſūmari. ⁊ ſic. Si poſtappellationē excōicatus celebrat. diuina n̄īcurrit aliꝙͣ irregl̓aritatē nec ex eo vēit puniēqus ſi ꝯſtat appellationem fuiſſe legitimā. Et pͥmo ponit dationē auditoruꝫ. ſcd̓oactū ip̄orū ibi. qui. tercio pͥncipalē diffinitione ibi. ideoqꝫ. ab. ſi.c ¶ Abſolui. ad cautelam. ſic ⁊ sͣ. de teſti.veniēs. in fi. ⁊ iſtud ſepe fit. lꝫ excōicatio deiure n̄ teneat. jͣ. d̓ ſen.excō. per tuas. ⁊. c. venerabili. ⁊. c. ſolꝫ a nōlis. ⁊ sͣ. de offi. deleg. cū cōtingat. xxiiij.q. j. audiuimꝰ ſi. ff. deremiſ. l. vna. C. de ingenuis. l. ij. et in quadā decre. Inno. iiij. ſolet a nōnullis li. vj.d ¶ Cōtra appellationeꝫ .ſ. legitimā. vndenon tenuit excōicatioqd̓ ex eo pꝫ. quia d̓ facto fuit abſolutꝰ. vn̄ceſſare a diuinis nondebuit. jͣ. de ſen. excō.ꝑ tuas. ⁊. c. ſolet a nōnullis. li. vj.e ¶ Eum ſtatum: ſicjͣ. e. bone. ⁊ sͣ. de offi.dele. ſuꝑ queſtionum⁊. ij. q. vj. appellatiōeinterpoſita. ⁊. ff. nihilinno. appella. pen. l.vna. ⁊ sͣ. de iureiurā.venientes. ⁊ sͣ. de ele.cum inter canonicosUm teneami¶ Summat̉vt in rubro ẜm communem intellectum.Communis diuiſio. Secunda ibi: prudentie. Abbas ſiculus.f ¶ Reformare: per ſeruum etiam turbata poſſeſſio poteſt recuperari abſente domino. C. ſi per vim vel alio modo. l. j.g ¶ Pretermiſſo: ⁊ ſic videt̉ ꝙ in eo tm̄ articulo ſuper quo appellatur exemptus eſt a iuriſdictiōe iudicis ſui ordinarij. jͣ. e. ꝓpoſuit. ⁊ sͣ. e. ad hec. ⁊ ꝯtrariū ex illis decre. colligit̉. ⁊ ad hͦ eſtar. ff. apud eū a quo ap. l. vna. vn̄ pōt poſſeſſionē illā reformarenec ꝑ hoc intelligitur rennnciare appellationi: vt hic patꝫ. Indelegato ſecus: qquia exquo appellatur ab ipſo ex legitima cauſa nulla remanet ei iuriſditio. jͣ. e. vt debitus. vnde ſi rediret addelegatum renunciare intelligitur appellationi. sͣ. de offi. dele.gratum. sͣ. de teſti. cum veniſſet.īſuluit. ¶ Generalis appellatio ſi fiat in oībꝰ cauſisºno valet. ſi fiat in vna tm̄ bn̄ valet. h. d. Uel ſūma ſic vt īrubro. ſcd̓a pars ibi. ſi vero. ab. h ¶ Generalis. Hic admittitur general̓ appellatio. ꝯͣ. sͣ. e. c. ij. vbi nō admittit̉. ẜm ꝙ dicitdic̄ in vna cā ſoluit ꝯtra. ibi loquit̉ de generali appellatōe q̄ fitin qualibꝫ cauſa. ſed nec iſtud tenet: qꝛ cauſa ꝓbabilis ſemper
CLXXXIIeſt exponenda: aliter non admittitur appellatio ſiue generalisſit: ſiue ſpecialis. jͣ. e. vt debitus. ⁊. c. cū ſpeciali. §. porro.Am parati. ¶ Pretextu appellationis non debet ſubAditus contēnere ordinariuꝫ ita cōiter ſūmat̉. ſꝫ certe hecſūmatio eſt nimis generalis ⁊ de nihilo ẜuit ꝑ. c. vt debitus. jͣ. e.ſumma ergo vt in rubro et eſt caſus valdenot. in eo qd̓ dixi iſtūpunienduꝫ. diuiditurnam primo ponit qd̓opponebat cardina.lis contra epiſcopumſecundo excuſationeꝫepiſcopi ibi: cūqꝫ. tercio reſponſionem adillam ibi. Cardinalisecontra. Quarto citationē epiſcopi ibi. noſvero. Abbas ſiculus.i ¶ Promulgauit ꝓpter contumaciaꝫ. vtxj. q. iij. certum. ⁊ sͣ. e.ſi duobus.k ¶ Regis. ar. ꝙ excuſaret eum auctoritas regis. ſi in legatione regis inuērus fuiſſet: ar. xix. diſt. ſi ep̄s.lxiij. diſ. ſalonitane. etin auc̄. quō opor. ep̄i.§. illud. coll̓. j. xxiij. q.vlt. ſi aut vobis: ar. ꝯͣꝙ nō excuſat. xxiij. q.vlti. quo auſu. ⁊. c. reprehenſibile. xxv. q. j.omne. et. xij. q. ij. quicunqꝫ militum. ſol. ſimandatū regis preueniat mandatū cuiuſlibet prelati poſt dn̄mpapam. tunc regi obtemperandū eſt. ſi abip̄o teneat regalia. xx.iij. q. vl. §. ecce. Qd̓ ſipapa vocat eum poſtea exēpla petri relictꝭomībus regalibus ſequat̉ papa. vnde iſteetiam ſi ibi fuiſſet debuit venire ad cardinalē exēplo petri qͥ vicē pape gerebat. xciij.di. c. vlti. xciiij. di. c. j.l ¶ Suus nuncius.ar. ꝙ ſimplici nunciocredendū eſt etiā in alterius p̄iudicio. ff. de re. eo. qui ſub tuto.vel curato. l. magis. §. illud. ar. ꝯͣ. sͣ. de offi. leg. prudentiam: qͥadicit̉ ibi: per certū nunciū litteratorie deſtinatū: ⁊ vni teſti ī alterius p̄iudiciū credi nō dꝫ. sͣ. de teſti. veniēs. j. ⁊. c. licꝫ. nunciotn̄ publico iurato fideliter exeqͥ officiū ſuū bene credit̉ circa citationes. aliter nō crederet̉. ar. sͣ. de preſump. illud. sͣ. de p̄ſcpͥ.ad audientiā. ⁊ ar. p̄dicte. l. m ¶ Obtētu appellationis. ⁊ ſicduplici defenſione defendebat̉ iſte. auctoritate regis et per appellationē. qꝛ nemo ꝓhibet̉ pluribꝰ defenſionibus vti. ff. de excep. nemo. ⁊ sͣ de p̄ſcrip. auditis. Preterea ſi appellatio tenuit⁊ cardinalis ſciuit illū appellaſſe. ſnīa cardinalis non tenuit. sͣ.c. ſi duobꝰ. Quare ergo papa non admittit talē appellationemqꝛ nō ꝯſtabat ꝙ appellaſſet. vl̓ qꝛ iuſta fuiſſꝫ appel. lꝫ allegaretet potius debuit credi cardinali ⁊ nuncio ꝙͣ illi qui hoc tm̄ allegabat. ⁊ p̄terea debuit ire ⁊ allegare priuilegium ſuum. ff. de iudi. ſi quis ex aliena. et. sͣ. eo. ſi duobus. maxime ſi in vna legation inueniebatur. ff. de iuriſdi. omni. iudi. l. vlti. argu. a contra-