LiberSecundi
gͦ pͥncipalis cā ſine illa termīari n̄poterit. ei nihilominꝰ ſuꝑſedeat̉d ¶ Si aūt aduerſa pars de falſiſuggeſtiōe in ap. ꝓrupit nō eſtſnīa ſuꝑ hͦ differēda. ¶ Dem¶ Etiā ꝓ minoribꝰ ſeu leuioribus cauſis appellari poteſt.E appellatiōibꝰ ꝓ cauſise minimis īterpoſitis volumus te tenere. ꝙ eis pro quacūqꝫ leui cauſa fiant: nō minus eſtqͣꝫ ſi pro maioribus fierent deferendum.¶ Dem.¶ Scd̓m canones appellaturetiā ante ſnīam ẜm leges nō niſi in qͥbuſdā caſibus hoc primoEt appellatio ⁊ recuſatio eqͥparant̉ in hoc qꝛ ſicut ī appellatōerequirit̉ cā rōnabilis itā ⁊ in recuſatiōe hoc ſecūdo. Et tēpusaſſignatū iudici ad cauſam decidēdaꝫ incipit currere a tēporepreſentationis reſcripti hoc tercio ẜm verum intellectum.Uper eo. ⁊ īfra. Sacri caf ¶ Q nones an̄ ⁊ pꝰ litis ꝯteſtationē. ⁊ ī ꝓlatiōe ſnīe: ⁊ poſt ſingul̓ facultatē tribuūt appellādigleges aūt ſeculares ap. niſi ī caſibus ante ſnīam nō admittunt¶ In cauſis qͦꝫ eccl̓iaſticis vbih ap. remediū tollit̉: ſic̄ ap. ita recuſatiōi nō eſt aliqͣtenꝰ deferendū. ¶ Si aūt īfra cettū tp̄s lisdecidēda ꝯmittit̉: extunc terminus īcipit currere cū iudices cōitigerit lr̄as recepiſſe. ¶ Dem¶ Cōuētꝰ ſuꝑ iniuria clerici vl̓ſuꝑ adulterio appellare pōt niſi ſit notoriꝰ. h. d. cū. c. ſequētiEruenit ad nos: ꝙ cū clerici ſe ꝯquerāt̉ ab aliqͥbꝰſe vulneratos vl̓ alias eſſe leſos
qui īpetunt̉ ap. ſe. appellāt: ⁊ infra. ¶ F. t. mādamꝰ qͣtenꝰ ſi eorū exceſſus publicꝰ nō ſit ⁊ notokrius eos eccleſia. cen. cōpellasvt īfra cōueniēs tp̄s ap. īterpoſitā ꝓſequant̉. Si vero publicꝰeſt ⁊ notoriꝰ. ap. obtētu nō p̄termittas. quin eos excōicatos denūcies ipſoſqꝫ facias ſicut excōin municatos cautiꝰ euitari. donecpaſſis iniuriā ſatiſfaciāt. ⁊ cū literis tuis ap. ſe. conſpectui rep̄ſentent.¶ Dem archiepiſcopo tole.¶ Sūmatū eſt ſupra. c. ꝓxio.Onſuluit nos. f. t. ⁊ infra.Cō. t. duximꝰ rn̄dendū. ꝙſi aliqͥs qͦs manifeſtū ſit ⁊ notoriū vxorē alteriꝰ detinere aut inieciſſe manꝰ violētas in clericuꝫappellauerīt eorū appellatiōi nōn̄ eſt aliqͣtenus deferendū. Sꝫ cūo multa dicant̉ notoria q̄ nō ſuntꝓuidere debes ne qd̓ dubiū eſtꝓ notorio videaris hr̄e. Illosautē qui appellant a p̄ſentia tuayͦcoge infra tp̄s cōueniēs ap. īterpoſitā proſequi. aut iudicio tuoap. re. parere. ¶ Dem.¶ Hoc. c. ſummatuꝫ eſt ſupraeo. c. meminimus.MUggeſtū ē auribꝰ nr̄is ꝙ¶ cū opp̄ſſi ad p̄ſidiū ap. ſe.recurrūt. ⁊ appellatiōe facta iterarripiūt. aduerſarij eoꝝ ap. īterpoſitā cognoſcētes: nec ad p̄ſentiā nr̄am accedūt: nec reſpōſalētrāſmittūt. cuꝫ aūt ſenſerīt illosq̄ nr̄as lr̄as reportaſſe. ī vocē ap.ꝓrūpūt ⁊ iter ad nos arripiuntveniēdi. vt ſic eoꝝ ſollicitudinēa qͥbꝰ impetūt̉ eludāt. ¶ Tueꝯſul. t. r. vt ſiqͥs deprehēſus fu-
ia ¶ Et pͥncipalis cā. ⁊ ita nō ꝓcēdit̉ ſuꝑ pͥncipali. ⁊ p̄iudicialibus exceptiōibus hoc habet locū. plura exempla ponuntur.iij. q. xj. §. aliqn̄. h ¶ Sine illa. puta de non petendo preſcriptio ⁊ conſimiles. c ¶ Terminari: ergo videtur ꝙ ſi principalis cauſa poſſit expediri ſine illa ꝙ non obſtante illa appellatiōe procedere poſſitin pͥncipali. ⁊ ita videtur ꝙ teneor litigae̓ ſb̓illo qui etiam me grauauit a quo appellaui iuſta de cauſa. contra illud. jͣ. eo. ad hoc⁊. jͣ. ꝓpoſuit. ſatis crederē ꝙ vacat hic. arg.a cōtrario ſenſu. quiacum iam certa ratiōeme grauauit. quō poterit procedere poſteame inuito non videt̉.iij. q. v. ꝙ ſuſpecti.d ¶ De falſi ſuggeſtion. hoc intelligunt qͥdā. cū ꝓbare nolebatſꝫ allegabat tm̄ ⁊ ideonon valet appellatioUel dicas ꝙ hec exceptio de falſi etiaꝫ ſuggeſtione nō eſt admittenda poſt lit. ꝯteſta.cum ſit dilatoria. ⁊ ſicerat lis ꝯteſta. qꝛ ſolaſnīa erat ferenda. Un̄nō dꝫ differri ſnīa ꝓpt̓talē appellationeꝫ interpoſitam occaſioneexceptiōis que ab initio fuerat proponēdasͣ. de re. iudi. inter monaſteriuꝫ. ſi. C. de fal.l. ij. ⁊. C. de le. ſi ī fraudem vbi non deferturexecutio propter ſuggeſtionē falſi. Ber.E appellatioe nibus: minimis. minima cā pōtdici duoꝝ aureoꝝ: qꝛpro ea nō datur actiode dolo. vt. ff. de doloſi oleū. in fi. ⁊. l. ſe. veletiam. x. aureorū. ff. ſicui pluſꝙͣ ꝑ legē falcidiā. l. iij. §. ꝙͣuis. vl̓. l.ſolidoꝝ. C. d̓ defen. ciui. l. j. vel illa dicit̉ minima q̄ ad ſūptꝰ iudiciales nō ſufficit. ij. q.vj. anteriorū. §. illudetiā. ⁊ ita ꝓ qͣlibet cāappellatur. qꝛ ita pōtqͥs grauari in quo ſicut in magno ꝙͣtitas cāe nō facit qͣre introducta ſit appellatio ſꝫ iniquū grauamē. sͣ. e. ad noſtrā. ⁊. jͣ. ę. cuꝫſpāli. §. porro. ſic etiā in minima re furtū cōmittit̉. xxiij. q. vl. c.vlti. qꝛ nō furtū ſed furātis affectus cōſideratur: vt ibi dicitur.per eo. ¶ Sūmat̉ ꝑ alia ꝟba. qꝛ ꝓpt̓ breuitatē ꝑ alioſnō ſolēt ſūmari ⁊ ſic vt in rubro ⁊ tria ſunt dicta q̄ patētper. §. Abbas ſi. f ¶ Litis ꝯteſtationē. d̓ appellatiōe q̄ fit an̄ſnīam intellige ẜm illā decre. jͣ. e. vt debitꝰ: poſt ſnīam vero indifferenter appellatur nulla cauſa expreſſa ſꝫ ſufficit dicere abiniqua ſnīa appello. ij. q. vj. §. forma. ij. g ¶ In caſibus: vt. ij.q. vj. §. ante ſnīam. h ¶ Sicut appellationi: ſicut appellatiocauſa ꝓbabili nō exp̄ſſa non admittit̉. jͣ. e. vt debitus ſic nec recuſatio admittit̉ cā recuſatiōis ꝓbabili nō expreſſa. jͣ. e. cū ſpe-
LααιαηSciali. ⁊ melius. jͣ. eo. nouit. i ¶ Recepiſſe. Die receptiōis nonnumerata. ff. ſiqͥs cautiōibꝰ. l. j. ff. de reqͥr. re. l. annꝰ. et. iiij. q. vquiſqͥs. ſic dies in quo excōicatiōis exceptio ꝓponit̉: que .j. octodies probari debet non cōputatur in illis octo diebus. sͣ. de excep. pia ꝯſideratione. q̄ eſt Inno. iiij. ⁊. c. frequens: arg. contraff. de ver. obli. ꝯtinuꝰactus. ⁊. l. j. §. qui preſens.ErueCōis diuiſio. ſcd̓a ibi. frat̓nitatik ¶ Cōpellas alternatiue .ſ. vt vel ꝓſeqͣtur appellatione ī termino cōſtituto a iudice: vel eo elapſo coraꝫeo rn̄deat. ſic. jͣ. c. ꝓxi.⁊. jͣ. e. ad hͦ. ij. ⁊ ſic ītellige. sͣ. e. cum ſit romana. ver. ſi vero ante. alias nemo pōt cōpelli ꝓſeqͥ appellationē.vt. C. e. ti. eos. in fi.l ¶ Notoriꝰ. sͣ. e. cuꝫſit romana. ⁊. jͣ. c. ꝓx.⁊ hēs ex hac decre. ar.ꝙ excōicatꝰ appellarepōt. iij. q. ix. reuera. etsͣ. de excep. cuꝫ inter.m ¶ Donec. pa. Inhoc caſu cuꝫ iniuria ēmanifeſta. pͥmo dꝫ ſatiſface̓ ꝙͣ abſoluat̉. jͣ.de ver. ſi ex ꝑte. jͣ. et. c.cum olim. ſi. jͣ. de ſen.excō. parrochianos.Pnſ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi. ꝯſultatiōiAbbas ſiculus.n ¶ Nō eſt aliq̄tenꝰſic. sͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. c. cumſit romana. in fi.o ¶ Notoria: notoriū dr̄ tribꝰ modis. jͣ.de caha. cle. ⁊ muli. c.vlti. vbi de hoc.p ¶ Coge: ſub alternatōe: vt vel proſeqͣt̉appellationem in termino ſtatuto: vel eoelapſo reſpōdeat corā eo. vt. sͣ. c. proxi. etc. cum ſit romana. ⁊. jͣ.e. ſepe: ⁊. c. ad hoc. ij.etumUi¶ Communiſdiuiſio. Secunda ibi.tue. Abbas ſiculus.q ¶ In voceꝫ appellationis. ar. hīc. ꝙ aliquis poſſit appellare in abſentiā iudicisar. sͣ. de ali. mu. iudi. ca. c. j. qꝛ exquo qͥs ſcit appellanduꝫ eſt. ij.q. vj. biduum. ⁊. C. quō ⁊ qn̄. iudex ab eo. ⁊. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. §. ſiaduerſus. vn̄ videt̉ ꝙ ſi ep̄s meus vellet me excōicare. ⁊ abſentappellē. ſi ferat ſententiā non tenet: tamen in hoc caſu tenet. qꝛignorat me appellaſſe. ⁊ ideo non punit̉ per capitula. ij. q. vj.decreto. ⁊. xxiiij. q. iij. de illicita. lau. ⁊ eſt hic arg. ꝙ talis apellatio valet: dūmodo non fiat malicioſe: ſꝫ hodie non valet appellatio talis. jͣ. e. vt debitus. ⁊. c. cum ſpeciali.¶ Siquis deprehenſus: ſꝫ quis probabit iſtum malicioſe appellaſſe aduerſarius qui hoc obijcit. ff. de ꝓba. ab ea. et. l. in exceptionibus: quia qui fraudē allegat: eā ꝓbet. ff. de ꝓba. quotilicia.